Grubu Beşeri Yerli İlaç
Alt Grubu İEGM Tüm İlaç Fiyat Listesi
Firma Arven
Marka DROPIA
Etken Madde Kodu SGKFK3-PIOGLITAZON HCL Ağızdan katı
Ambalaj Miktarı 90
Ambalaj ADET/AMBALAJ
ATC Kodu A10BG03
ATC Açıklaması Pioglitazon
NFC Kodu AA
NFC Açıklaması Ağızdan Katı Tabletler
Kamu Kodu A09351
Patent Jenerik
Satış Fiyatı 213,11 TL (2 Mart 2020) - Fiyat Geçmişi
Önceki Fiyatı 191,73 TL (18 Şubat 2019)
Kurumun Ödediği 78,74 TL
Reçete Tipi Normal Reçete
Temin İlacınızı sadece eczaneden alınız !
Bütçe Eş Değer Kodu E353A
Durumu Şuan eczanelerde satılıyor.
Barkodu
İlaç Etken Maddeleri
İlaç Eşdeğerleri (Muadilleri)

İlaç Prospektüsü

Doz Aşımı

Herhangi bir doz aşımı vakasında, hastaların klinik belirti ve semptomlarına göre uygun destekleyici tedaviye başlanmalıdır.

Endikasyonlar

Pioglitazon, Tip 2 diyabet tedavisinde glisemik kontrolü sağlamak amacıyla diyet ve egzersizle birlikte monoterapi olarak endikedir.

Eğer yeterli glisemik kontrol sağlanamazsa, pioglitazon, bir sülfonilüre, metformin veya insülin ile kombinasyon halinde de kullanılır.

İkili oral tedavi ile yeterli glisemik kontrol sağlanamazsa metformin ve bir sülfonilüre ile kombinasyon halinde üçlü oral tedavide kullanılır.

Tip 2 diyabet tedavisinde düzenli beslenme, gerektiği kadar kilo kaybı ve egzersiz uygulamaları da yapılmalıdır. Bu uygulamalar tip 2 diyabetin primer tedavisi ile tedavi etkinliğinin devam ettirilmesinde önemlidir.

Farmakodinamik Özellikler

Pioglitazon HCl, tiazolidindion grubu oral antidiyabetik bir ilaçtır. Periferde ve karaciğerde insülin rezistansını azaltarak insüline-bağımlı glukoz kullanımını artırır ve hepatik glukoz üretimini azaltır. Sülfonilürelerden farklı olarak, pioglitazon insülin salgılanmasını uyarmaz. Pioglitazon, peroksizom proliferatör-aktif reseptör-gama (PPARg) üzerinde güçlü ve yüksek derecede selektif bir agonist etkiye sahiptir. PPAR reseptörleri yağ dokusu, iskelet kası ve karaciğer gibi insülinin etkili olduğu dokularda bulunur. PPARg nuklear reseptörlerinin aktivasyonu ile, glukoz ve lipid metabolizmasının kontrolünde rol oynayan insüline duyarlı genlerin transkripsiyonu modüle edilir.

Klinik çalışmalarda, Pioglitazon’un insüline rezistans gelişen hastalardaki insüline karşı duyarlılığı geliştirdiği bildirilmiştir. Pioglitazon, tip 2 diyabetli hastalarda insülin rezistansını azaltarak kan glukoz konsantrasyonları, plazma insülin seviyeleri ve HbA1c değerlerinde azalma meydana getirir. Uzun süreli yapılan bir çalışmada, Pioglitazon’un glukoz düşürücü etkilerinin en az bir yıl devam ettiği görülmüştür. Kontrollü klinik çalışmalarda ise, Pioglitazon’un sülfonilüre, metformin veya insülin ile kombinasyon halinde kullanılması sonucunda glisemik kontrolde aditif bir etki meydana gelmiştir.

Farmakokinetik Özellikler

Pioglitazon oral olarak aç karnına uygulandıktan sonra,  2 saat içinde doruk serum konsantrasyonlarına ulaşır. Besinler, doruk serum konsantrasyonuna ulaşma süresini geciktirirken, absorbsiyonun derecesini değiştirmez. Tek doz uygulamayı takiben Pioglitazon’un ortalama dağılım hacmi 0.63 ± 0.41 L/kg’dır. Pioglitazon, serum proteinine ve özellikle de albümine yüksek oranda (> % 99) bağlanır. Ayrıca, daha düşük afinite ile diğer serum proteinlerine de bağlanmaktadır.

 

Pioglitazon’un büyük bir kısmı hidroksilasyon ve oksidasyon yoluyla metabolize edilir. Metabolitler kısmen glukuronid veya sülfat konjugatlarına da dönüşür. Ayrıca, çoklu dozajı takiben serumda bulunan başlıca ilaçla ilgili metabolitler M-III (Pioglitazon’un keto türevi) ve M-IV (Pioglitazon’un hidroksi türevi)’tür.

 

Oral olarak uygulanan dozun yaklaşık  % 15 - % 30’u idrar yoluyla atılır. Ayrıca, oral dozun büyük oranda değişmemiş veya metabolitleri halinde safraya atıldığı ve feçesten elimine edildiği tahmin edilmektedir. Pioglitazon ve total pioglitazon’un (Pioglitazon + aktif metabolitler) ortalama serum yarı ömürleri sırasıyla 3-7 saat ve 16-24 saat arasındadır. Pioglitazon’un klerensi  ise, 5-7 L/saat olarak bildirilmiştir.

 

Pioglitazon ile M-III ve M-IV metabolitlerinin serum eliminasyon yarı ömrü normal gönüllüler ile karşılaştırıldığında, orta (kreatinin klerensi 30-60 ml/dak) ve şiddetli (kreatinin klerensi < 30 ml/dak) renal bozukluğu olan hastalarda değişmemiştir. Renal yetmezliği olan hastalarda doz ayarlaması tavsiye edilmemektedir.

 

Normal gönüllüler ile karşılaştırıldığında, hepatik fonksiyon bozukluğu olan hastalarda (Child-Pugh derecesi B/C), Pioglitazon ve total Pioglitazon’un ortalama doruk serum konsantrasyonlarında yaklaşık % 45 oranında bir azalma meydana gelmiştir. Fakat ortalama AUC değerlerinde herhangi bir değişiklik gözlenmemiştir.  

 

Sağlıklı yaşlı gönüllülerde, Pioglitazon ve total Pioglitazon’un doruk serum konsantrasyonları önemli bir farklılık göstermez.

Pediatrik populasyonla ilgili herhangi bir farmakokinetik veri yoktur.

Farmasötik Şekli

TABLET

Formülü

Her tablet, 30 mg Pioglitazon’a eşdeğer Pioglitazon HCl içerir.

Yardımcı maddeler: Laktoz monohidrat.

İlaç Etkileşmeleri

Oral kontraseptifler : Pioglitazon ile birlikte oral kontraseptif alan hastalarda, herhangi bir farmakokinetik çalışma yapılmamıştır.

Glipizid : Sağlıklı gönüllülerde, 7 gün süreyle Pioglitazon’un (günde 1 defa 45 mg) Glipizid (günde 1 defa 5 mg) ile birlikte uygulanması, Glipizid’in kararlı durum farmakokinetiklerini değiştirmemiştir.

Digoksin : Sağlıklı gönüllülerde, 7 gün süreyle Pioglitazon’un (günde 1 defa 45 mg) Digoksin (günde 1 defa 0.25 mg) ile birlikte kullanılması, Digoksin’in kararlı durum farmakokinetiklerini değiştirmemiştir.

Warfarin : Sağlıklı gönüllülerde, 7 gün süreyle Pioglitazon’un (günde 1 defa 45 mg) Warfarin ile birlikte uygulanması, Warfarin’in kararlı durum farmakokinetiklerini değiştirmemiştir. Ayrıca, Pioglitazon kronik Warfarin tedavisi uygulanan hastalara verildiğinde ise, protrombin zamanı üzerinde klinik olarak önemli bir etki oluşturmamıştır.

Metformin : Sağlıklı gönüllülerde, Pioglitazon’un (45 mg) Metformin (1000 mg) ile birlikte uygulanması, Metformin’in tek doz farmakokinetiklerini değiştirmemiştir.

Sitokrom P450 isoform CYP3A4, Pioglitazon’un metabolizmasından kısmen sorumlu olan bir enzimdir. Pioglitazon ve bu enzimle metabolize edilen diğer ilaçlar (eritromisin, astemizol, kalsiyum kanal blokerleri, sisaprid, kortikosteroidler, siklosporin, HMG-CoA redüktaz inhibitörleri, tacrolimus, trizolam ve trimetrexate ile ketokonazol ve itrakonazol gibi inhibitör ilaçlar) ile spesifik farmakokinetik etkileşim çalışmaları yapılmamıştır. İn-vitro olarak, Ketokonazol’ün Pioglitazon metabolizmasını önemli derecede inhibe ettiği gösterilmiştir. Bu nedenle, Pioglitazon ile birlikte Ketokonazol alan hastalar, glisemik kontrol ile ilgili olarak daha sık değerlendirilmelidir.

Kontraendikasyonlar

Pioglitazon’a veya yardımcı maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılığı olan hastalarda, kalp yetmezliği ve kalp yetmezliği öyküsü olan hastalarda (NYHA 1-4) kontrendikedir.

Kullanım Şekli Ve Dozu

Doktor tarafından başka şekilde önerilmediği takdirde;

Pioglitazon yemeklerden bağımsız olarak günde bir defa alınmalıdır.

Antidiyabetik tedavi bireyselleştirilmelidir. İdeal olarak, tedaviye yanıt HbA1c kullanılarak değerlendirilmelidir.

 

Monoterapi

Diyet ve egzersiz ile yeteri kadar glisemik kontrol sağlanamayan hastalarda, günde 1 defa 15 mg veya 30 mg’lık dozlarda Pioglitazon monoterapisine başlanılabilir. Pioglitazon’un başlangıç dozuna yetersiz yanıt gösteren hastalarda, doz günde 1 defa 45 mg’a kadar artırılabilir. Monoterapiye yeterli yanıt vermeyen hastalarda ise, kombinasyon tedavisi göz önünde bulundurulmalıdır.

 

Kombinasyon tedavisi

 

Sülfonilüreler: Pioglitazon bir sülfonilüre ile birlikte uygulandığında,  günde 1 defa  15 mg veya 30 mg’lık Pioglitazon dozlarıyla tedaviye başlanılabilir. Pioglitazon tedavisine başlandığında mevcut sülfonilüre dozuna devam edilebilir. Eğer hastalarda hipoglisemi görülürse, sülfonilüre dozu azaltılmalıdır.

 

Metformin: Pioglitazon metformin ile birlikte kullanıldığında, günde 1 defa 15 mg veya 30 mg’lık Pioglitazon dozlarıyla tedaviye başlanılabilir. Pioglitazon tedavisine başlandığında mevcut metformin dozuna devam edilebilir. Pioglitazon ile kombinasyon tedavisi sırasında hipoglisemiden dolayı metforminin dozunda herhangi bir ayarlama yapılması beklenmez.

 

İnsülin : Pioglitazon insülin ile birlikte kullanıldığında, günde 1 defa 15 mg veya 30 mg’lık Pioglitazon dozlarıyla tedaviye başlanılabilir. Pioglitazon tedavisine başlandığında mevcut insülin dozuna devam edilebilir. Pioglitazon ve insülin alan hastalarda hipoglisemi bildirilirse veya plazma glukoz konsantrasyonları 100 mg/dL’nin altına düşerse insülin dozu % 10 - % 25 oranında azaltılabilir. Daha ileri ayarlamalar glukoz - düşüş yanıtına bağlı olarak bireyselleştirilmelidir. 

 

Önerilen maksimum doz: Monoterapide veya sülfonilüre, metformin veya insülin ile kombinasyonunda pioglitazonun dozu günde 1 defa 45 mg’ı aşmamalıdır.

 

Renal yetmezliği olan hastalarda doz ayarlaması tavsiye edilmez.

 

Tedavinin başlangıcında, hastada aktif karaciğer hastalığı oluşursa veya serum transaminaz seviyelerinde artış (ALT > normal üst limitin 2.5 katı) görülürse, pioglitazon tedavisine başlanmamalıdır. Tüm hastalarda pioglitazon ile tedaviye başlamadan önce ve daha sonra periyodik olarak karaciğer enzimlerinin izlenmesi tavsiye edilir.

 

18 yaşın altındaki hastalarda Pioglitazon’un kullanımı ile ilgili herhangi bir bilgi yoktur. Bu nedenle, Pioglitazon’un pediatrik hastalarda kullanılmaması tavsiye edilir.

Piyasada Mevcut Diğer Farmasötik Dozaj Şekilleri

Dropia 15 mg, 30, 60 ve 90  tablet

Dropia 45 mg, 30, 60 ve 90  tablet

Ruhsat Sahibi

SANOVEL İLAÇ SAN. VE TİC. A.Ş. Büyükdere Cad. 34398 Maslak – İstanbul 

Ruhsat Tarihi Ve Numarası

24.02.2006 – 207/48

Saklama Koşulları

25 OC’nin altındaki oda sıcaklığında saklayınız.

Ticari Sunum Şekli Ve Ambalaj İçeriği

90 tabletlik blister ambalajlarda

Uyarılar/Önlemler

İnsülin ile birlikte sadece metforminin kontrendike olduğu durumlarda sıkı kontrol altında kullanılabilir.

 

Sıvı retansiyonu ve kardiyak yetmezlik: Pioglitazon, kalp yetmezliğini şiddetlendirebilen sıvı retansiyonuna neden olabilir. Hastalar kalp yetmezliğinin belirti ve semptomları açısından gözlenmelidir. Kardiyak durumda herhangi bir bozulma oluşursa pioglitazon kesilmelidir. Pioglitazon insülin ile kombinasyon halinde kullanıldığında, pazarlama sırasında kardiyak yetmezlik vakaları bildirilmiştir. NYHA klass III ve IV kalp yetmezliği bulunan hastalarda insülinle birlikte kullanılmaması gerekmektedir.

 

Genel

 

Pioglitazon klinik çalışma veri tabanı değerlendirildiğinde, pioglitazon ile tedavi edilen kadın hastalar plasebo ya da aktif farklı bir ilaç grubu ile karşılaştırıldığında en az bir kemik kırığı olduğu ve bu kırıkların çoğunluğunun distal alt ekstremite (ayak, ayak bileği, fibula, tibia) ya da distal üst ekstremite (el, ön kol, bilek) bölgelerini içerdiği saptanmıştır. Bu kırık oluşumunun mekanizması bilinmemektedir. Artmış kırık riski erkeklerde gözlenmemektedir.

 

Pioglitazon, sadece insülinin varlığında antihiperglisemik etki gösterir. Bu nedenle,  tip 1 diyabetli hastalarda veya diyabetik ketoasidozis tedavisinde kullanılmamalıdır.

 

Hipoglisemi: İnsülin veya oral hipoglisemik ajanlar ile birlikte pioglitazon kullanan hastalar, hipoglisemi riski altında olabilirler. Bu nedenle, pioglitazon ile birlikte kullanılan ilaç dozunda azaltma yapılabilir.

 

Ovulasyon: Diğer tiazolidindionlarda olduğu gibi, pioglitazon tedavisi bazı premenopozal anovulatuar kadınlarda ovulasyonla sonuçlanabilir. Dolayısıyla bu hastalar pioglitazon alırken gebelik riskinde bir artış oluşabilir. Premenopozal kadınlarda yeterli kontrasepsiyon tavsiye edilmelidir. Ancak, bu olası etki klinik çalışmalarda araştırılmamıştır.

 

Hematolojik: Pioglitazon, hemoglobin ve hematokrit’te azalmalara sebep olabilir. pioglitazon ile tedavi edilen hastalarda yapılan tüm çapraz klinik çalışmalarda, ortalama hemoglobin değerleri, % 2 -% 4’e kadar azalmıştır. Bu değişiklikler tedavinin ilk 4-12 haftası içinde oluştuktan sonra, relatif olarak sabit kalmıştır. oluşan değişiklikler artan plazma hacmiyle ilgili olabilir. Ancak, önemli hematolojik klinik etkilerle ilişkili bulunmamıştır.

 

Ödem : Pioglitazon, ödemli hastalarda dikkatli kullanılmalıdır. Tip 2 diyabetli hastalar üzerinde yapılan çift-kör klinik çalışmalarda, Pioglitazon ile tedavi edilen hastalarda hafif veya orta derecede ödem bildirilmiştir.

 

Karaciğer üzerindeki etkileri : Pioglitazon ile tedavi edilen hastalar üzerinde yapılan klinik çalışmalarda, ilaç kaynaklı hepatotoksisiteye veya ALT seviyelerinde yükselmeyle ilgili herhangi bir kanıta rastlanmamıştır.

 

plasebo kontrollü klinik çalışmalarda, pioglitazon ile tedavi edilen hastaların % 0.26’sı ve plasebo ile tedavi edilen hastaların % 0.25’inde ALT değerleri ³ normal üst limitin 3 katı olarak elde edilmiştir. Pioglitazon tedavisi uygulanan hastalardaki ALT yükselmeleri reversibl olurken, oluşma nedeni pioglitazon tedavisiyle ilgili  bulunmamıştır.

Pioglitazon’la yapılan pazarlama sonrası deneyimde, hepatit ile normal üst limitin 3 katı veya daha fazla olan karaciğer enzim yükselmeleri bildirilmiştir. Çok seyrek olarak bu raporlar, ölümcül olan ve olmayan karaciğer yetmezliğini de içermektedir. Ancak, bu durumun nedeni henüz kanıtlanamamıştır.

 

Pioglitazon ile tedavi edilen hastalarda, karaciğer enzimlerinin periyodik olarak izlenmesi tavsiye edilir. Tüm hastalarda, serum ALT (alanin transaminaz) seviyeleri pioglitazon ile tedaviye başlamadan önce, tedavinin birinci yılında 2 ayda bir ve daha sonra periyodik olarak değerlendirilmelidir. Eğer bulantı, kusma, abdominal ağrı, yorgunluk, anoreksi ve koyu renkli idrar gibi hepatik disfonksiyon semptomları oluşursa, karaciğer fonksiyon testleri de yapılmalıdır. Sarılık gözlenirse ilaç tedavisi kesilmelidir.

Hastada aktif karaciğer hastalığı görülürse veya ALT seviyeleri normal üst limitin 2.5 katını aşarsa pioglitazon tedavisine başlanmamalıdır. Başlangıçta veya pioglitazon tedavisi sırasında karaciğer enzimlerinde hafif yükselme görülen hastalarda (ALT seviyeleri normal üst limitin 2.5 katı) karaciğer enzim yükselmesinin nedeni araştırılmalıdır. Bu hastalarda pioglitazon tedavisine dikkatle başlanmalı veya devam edilmelidir. Eğer serum transaminaz seviyeleri artarsa (ALT > normal üst limitin 2.5 katı), bu seviyeler normale veya tedavi öncesi değerlere dönünceye kadar daha sık karaciğer fonksiyon testi yapılmalıdır. ALT seviyeleri normal üst limitin 3 katını aşarsa, test mümkün olduğu kadar tekrarlanmalıdır. Eğer ALT seviyeleri normal üst limitin 3 katından fazla olarak kalırsa veya hastada sarılık oluşursa pioglitazon tedavisi kesilmelidir.

 

Laboratuar testleri

Glisemik kontrol ve terapötik yanıtın takip edilmesi amacıyla periyodik olarak açlık kan glukozu ve HbA1c ölçümleri yapılmalıdır.

Tüm hastalarda pioglitazon ile tedaviye başlamadan önce ve daha sonra periyodik olarak karaciğer enzimlerinin izlenmesi tavsiye edilir.

 

Tabletler laktoz monohidrat içermektedir. Nadir kalıtımsal galaktoz intoleransı, Lapp laktaz yetmezliği ya da glikoz-galaktoz malabsorpsiyon problemi olan hastaların bu ilacı kullanmamaları gerekir.

 

Gebelik ve emzirme döneminde kullanımı

 

Gebelik kategorisi C’dir. Gebe kadınlarda yeterli ve kontrollü çalışmalar yapılmamıştır. Pioglitazon, hasta için beklenen yararlar risklerden daha fazla olmadıkça gebelik sırasında kullanılmamalıdır.

Pioglitazon’un anne sütüne geçip geçmediği bilinmemektedir. Bu nedenle, pioglitazon emziren annelerde kullanılmamalıdır.

 

Pediatride kullanımı

Pioglitazon’un pediatrik hastalardaki etkinliği ve emniyeti henüz saptanmamıştır.

Üretim Yeri

SANOVEL İLAÇ SAN. VE TİC. A.Ş.

Çanta 34580 Silivri - İstanbul

Yan Etkileri / Advers Etkiler

Pioglitazon’un monoterapi olarak uygulandığı plasebo-kontrollü klinik çalışmalarda, hastaların % 5’inden fazlasında görülen advers etkiler : Üst solunum yolu enfeksiyonu, baş ağrısı, sinüzit, miyalji, diş bozukluğu, diabetes mellitusta şiddetlenme ve farenjittir.

Pioglitazon’un sülfonilüreler veya metformin ile birlikte kullanılmasıyla bildirilen klinik advers etkiler genellikle pioglitazon monoterapisi sırasında bildirilen advers etkilere benzer bulunmuştur.

 

Pioglitazon bir sülfonilüre ile birlikte kullanıldığı zaman hafif veya orta derecede hipoglisemi bildirilmiştir.

Pioglitazon ile yapılan monoterapi çalışmalarında ve Pioglitazon’un sülfonilüreler veya metformin ile kombinasyon halinde kullanıldığı çalışmalarda anemi görülmüştür.

 

Klinik çalışmalarda, pioglitazon ile tedavi edilen hastalarda plasebo tedavisi uygulanan hastalardan daha sık oranda ödem bildirilmiştir. Tüm vakaların hafif veya orta şiddette olduğu düşünülmektedir.

 

Laboratuar bulgularındaki değişmeler:

 

Hematolojik: Pioglitazon, hemoglobin ve hematokrit’te azalmalara sebep olabilir. pioglitazon ile tedavi edilen hastalarda yapılan tüm çapraz klinik çalışmalarda, ortalama hemoglobin değerleri, % 2 -% 4’e kadar azalmıştır. Bu değişiklikler genellikle tedavinin ilk 4-12 haftası içinde oluştuktan sonra, relatif olarak stabil kalmıştır. oluşan değişiklikler pioglitazon tedavisiyle ilgili olarak artan plazma hacmine bağlı olabilir. Ancak, önemli hematolojik klinik etkilerle ilişkili bulunmamıştır.

 

Serum transaminaz seviyeleri : Plasebo kontrollü klinik çalışmalarda, pioglitazon ile tedavi edilen hastaların % 0.26’sı ile plasebo tedavisi uygulanan hastaların % 0.25’inde ALT değerleri ³ normal üst limitin 3 katı olarak elde edilmiştir. Pioglitazon ile tedavi edilen hastalarda, ortalama bilirubin, AST, ALT, alkalin fosfataz ve GGT değerleri ise azalmıştır.

 

Kreatin fosfokinaz seviyeleri : Klinik çalışmalarda yapılan laboratuar testleri sırasında, kreatin fosfokinaz seviyelerinde (CPK) seyrek olarak geçici yükselmeler gözlenmiştir. Ancak bu durum, herhangi bir klinik sekel oluşmadan düzelmiştir.

 

BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ.