Grubu Beşeri Yerli İlaç
Alt Grubu İEGM Tüm İlaç Fiyat Listesi
Firma Sanovel İlaç San. ve Tic. A.Ş
Marka MATOFIN
Etken Madde Kodu SGKFDG-METFORMIN Ağızdan katı
Ambalaj Miktarı 100
Ambalaj ADET/AMBALAJ
ATC Kodu A10BA02
ATC Açıklaması Metformin
NFC Kodu BC
NFC Açıklaması Ağızdan Katı Film Kaplı Tabletler
Kamu Kodu A09438
Patent 20 YIl
Satış Fiyatı 25,94 TL (18 Şubat 2019) - Fiyat Geçmişi
Önceki Fiyatı 20,56 TL (26 Şubat 2018)
Kurumun Ödediği 9,48 TL
Reçete Tipi Normal Reçete
Temin İlacınızı sadece eczaneden alınız !
Bütçe Eş Değer Kodu E040C
Anne Sütü İlaç Anne Sütüne Geçer !
Durumu Şuan eczanelerde satılıyor.
Barkodu

İlaç Etken Maddeleri

İlaç Eşdeğerleri (Muadilleri)

İlaç Prospektüsü

Böbrek Yetmezliği

Böbrek fonksiyon bozukluğunda (serum kreatinin düzeyleri ³ 1.5 mg/dL) kontrendikedir.

Karaciğer Yetmezliği

Karaciğer fonksiyon bozukluğu, bazı laktik asidoz vakaları ile ilişkili olduğu için, metformin genellikle karaciğer rahatsızlığı olan hastalarda kullanılmamalıdır.

Doz Aşımı

85 grama kadar metformin alımıyla laktik asidoz oluşabilmesine rağmen hipoglisemi görülmemiştir. Metformin iyi hemodinamik durumlarda 170 ml/dak’ya kadar olan bir klerensle diyalize edilebilir. Bu nedenle, metformin aşırı dozundan şüphelenilen hastalardan birikmiş ilacın uzaklaştırılması için hemodiyaliz faydalı olabilir.

Endikasyonlar

Matofin 1000 mg Film Tablet, 10 yaş ve üzerindeki tip 2 diyabetli hastalarda glisemik kontrolü sağlamak amacıyla diyet ve egzersizle birlikte monoterapi olarak endikedir. Matofin 1000 mg Film Tablet, yetişkinlerde (17 yaş ve üzerindeki) bir sülfonilüre veya insülin ile birlikte kullanılabilir.

Farmakodinamik Özellikler

Metformin, tip 2 diyabetli hastalarda glukoz toleransını düzelten biguanid grubu hipoglisemik bir ilaçtır. Hem bazal hem de yemeklerden sonra görülen plazma glukozunu azaltır. Farmakolojik etki mekanizmaları diğer oral antihiperglisemik ajanlardan farklıdır. Metformin, hepatik glukoz üretimini ve glukozun intestinal absorpsiyonunu azaltır, periferal glukoz alımını ve kullanımını artırarak insüline karşı duyarlılığı geliştirir. Metformin, sülfonilürelerden farklı olarak tip 2 diyabetli hastalarda veya normal gönüllülerde hipoglisemi oluşturmaz ve hiperinsülinemiye neden olmaz. Metformin tedavisiyle, açlık insülin düzeyleri ve gün boyu plazma insülin yanıtı azalabilirken insülin salgılanması değişmez.

İnsanlarda, glisemi üzerindeki etkisinden bağımsız olarak, metformin lipid metabolizması üzerinde de olumlu etkiler göstermiştir. Kontrollü klinik çalışmalarda uygulanan terapötik dozlarda, metformin’in toplam kolesterol, LDL kolesterol ve trigliserid düzeylerini azalttığı gösterilmiştir.

Farmakokinetik Özellikler

Metformin’in oral olarak uygulanmasından sonra, 2.5 saat içinde Tmax değerine ulaşılır. Aç karnına verilen metformin 500 mg tablet’in mutlak biyoyararlanımı yaklaşık % 50 - 60’tır. Yiyecek, metformin’in absorpsiyonunu biraz geciktirir. Metformin 850 mg tabletin yiyecekle birlikte uygulanmasını takiben, aynı dozun aç karnına verilmesine kıyasla, ortalama doruk plazma konsantrasyonunda (Cmax) yaklaşık % 40 oranında bir azalma, eğri altındaki alan (EAA) değerinde % 25 oranında bir azalma ve doruk plazma konsantrasyon süresinde (Tmax) 35 dakikalık bir uzama gözlenmiştir. Bu azalmaların klinik önemi bilinmemektedir.

 

Metformin’in 850 mg’lık tek oral dozlarının uygulanmasını takiben, görünen dağılım hacmi ortalama 654 ± 358 L olarak bildirilmiştir. Metformin, ihmal edilebilir düzeyde plazma proteinlerine bağlanır. Genellikle kullanılan klinik dozlarda, 24-48 saat içinde metformin’in kararlı durum plazma konsantrasyonlarına ulaşılır. Bu konsantrasyon genellikle < 1mg/ml’dir. Metformin ile yapılan kontrollü klinik çalışmalarda elde edilen maksimum metformin plazma düzeyleri 5 mg/ml’yi aşmamıştır.

 

Normal gönüllüler üzerinde yapılan intravenöz tek-doz çalışmalar, metformin’in idrar yoluyla değişmeden atıldığını ve hepatik metabolizmaya uğramadığını (insanlarda herhangi bir metabolit teşhis edilmemiştir) gösterir. Renal klerens, tübüler salgılanmanın metformin eliminasyonunun başlıca yolu olduğunu gösteren kreatinin klerensinden yaklaşık 3.5 kat daha fazladır. Oral uygulamayı takiben, absorbe edilen ilacın yaklaşık % 90’ı ilk 24 saat içinde böbrek yoluyla elimine edilir ve plazma eliminasyon yarı ömrü yaklaşık 6.2 saattir.

 

Azalmış böbrek fonksiyonlu hastalarda (kreatinin klerensi ölçümüne dayanılarak), metformin’in plazma yarılanma ömrü uzar ve renal klerens, kreatinin klerensindeki azalmayla orantılı bir şekilde azalır.

 

Karaciğer yetmezliği olan hastalarda metformin’le ilgili herhangi bir farmakokinetik çalışma yapılmamıştır.

Farmasötik Şekli

Film tablet

Formülü

Her film tablet 1000 mg metformin HCl ve boyar madde olarak titanyum dioksit içerir.

İlaç Etkileşmeleri

Gliburid : Tip 2 diyabet hastalarında yapılan bir tek doz etkileşim çalışmasında, metformin ve gliburid’in birlikte uygulanması metformin’in farmakokinetik veya farmakodinamik özelliklerinde herhangi bir değişikliğe yol açmamıştır. Gliburid’in EAA ve Cmax değerlerinde yüksek derecede değişken olan azalmalar gözlenmiştir.

 

Furosemid : Sağlıklı gönüllülerde yapılan bir tek doz, metformin-furosemid ilaç etkileşim çalışması, her iki bileşiğin birlikte uygulanmasıyla farmakokinetik parametrelerinin etkilendiğini göstermiştir. Furosemid, metformin’in renal klerensinde önemli bir değişiklik olmadan metformin’in plazma ve kan Cmax değerlerini % 22 oranında ve kan EAA değerini ise % 15 oranında artırmıştır. Furosemid, metformin’le birlikte uygulandığında, furosemid’in Cmax ve EAA değerleri tek başına uygulamaya göre sırasıyla % 31 ve % 12 oranında daha düşük bulunmuştur. Terminal yarılanma ömrü, furosemid’in renal klerensinde önemli bir değişiklik olmadan % 32 oranında azalmıştır.

 

Nifedipin : Normal sağlıklı gönüllülerde yapılan bir tek doz, metformin-nifedipin ilaç etkileşim çalışması, nifedipin’in metformin’le birlikte uygulanmasıyla plazma metformin Cmax ve EAA değerlerinin sırasıyla % 20 ve % 9 oranında arttığını ve idrardan atılan miktarda da bir artış olduğunu göstermiştir. Tmax ve yarılanma ömrü üzerinde herhangi bir etki oluşmamıştır. Nifedipin’in metformin absorpsiyonunu artırdığı bildirilmiştir. Metformin, nifedipin üzerinde minimal etkiler göstermiştir.

 

Katyonik ilaçlar : Renal tübüler salgılanma ile elimine edilen katyonik ilaçlar (örneğin, amilorid, digoksin, morfin, prokainamid, kinidin, kinin, ranitidin, triamteren, trimetoprim veya vankomisin) teorik olarak renal tübüler transport sistemlerinde yarışarak metformin’le bir etkileşim potansiyeli gösterirler.

 

Hem tek hem de çoklu dozda metformin – simetidin ilaç etkileşim çalışmaları yapılan normal sağlıklı gönüllülerde, metformin ve oral simetidin arasında böyle bir etkileşim gözlenmiştir. Bu çalışmada, doruk metformin plazma ve tüm kan konsantrasyonlarında % 60 oranında bir artış olurken, plazma ve tüm kan metformin EAA değerinde % 40 oranında bir artış bildirilmiştir. Tek doz çalışmada, eliminasyon yarı ömründe herhangi bir değişiklik bildirilmemiştir.

 

Metformin, simetidin’in farmakokinetiği üzerinde hiçbir etki göstermemiştir. Bu etkileşimler teorik olmasına rağmen (simetidin hariç), proksimal renal tübüler salgılayıcı sistem yoluyla atılan katyonik ilaçları alan hastalarda, hastanın dikkatle izlenmesi ve metformin dozunda ayarlama yapılması tavsiye edilir.

 

Diğer ilaçlar : Tiazidler ve diğer diüretikler, kortikosteroidler, fenotiyazinler, tiroid ürünleri, östrojenler, oral kontraseptifler, fenitoin, nikotinik asit, sempatomimetikler, kalsiyum kanal bloke edici ilaçlar ve izoniazid gibi bazı ilaçlar hiperglisemi oluşturma eğilimi gösterirler ve glisemik kontrolün kaybına yol açabilirler. Bu ilaçlar metformin alan bir hastaya uygulandığında, hasta kan glukoz kontrolünün kaybı açısından dikkatle gözlenmelidir. Eğer bu ilaçlar metformin alan hastada kesilirse, hasta hipoglisemi için dikkatle izlenmelidir.

 

Sağlıklı gönüllüler üzerinde yapılan tek doz etkileşim çalışmalarında birlikte uygulandıklarında, metformin ve propranolol ile metformin ve ibuprofen farmakokinetikleri üzerinde herhangi bir etki oluşmamıştır.

 

Metformin ihmal edilebilir düzeyde plazma proteinlerine bağlanır. Bu nedenle, salisilatlar, sülfonamidler, kloramfenikol ve probenesid gibi plazma proteinlerine yüksek oranda bağlanan ilaçlar ile daha az etkileşebilir.

Kontraendikasyonlar

Metformin’e veya yardımcı maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılık, diyabetik koma ve ketoasidoz, böbrek fonksiyon bozukluğu (serum kreatinin düzeyleri ≥ 1.5 mg/dL), kronik karaciğer hastalığı, alkolizm (akut veya kronik), hipoksi ile seyreden durumlar (örneğin, yakın zamanda geçirilmiş miyokard infarktüsü, kalp yetmezliği, pulmoner hastalık ve ameliyat), laktik asidozla seyreden durumlar (şok veya pulmoner yetmezlik gibi) ve laktik asidoz hikayesi olan durumlarda kontrendikedir.

Kullanım Şekli Ve Dozu

Matofin (Metformin HCl) dozajı, etkinlik ve toleransa göre bireysel olarak düzenlenmelidir. Matofin (Metformin HCl)’in maksimum tavsiye edilen günlük dozu yetişkinlerde 2550 mg, 10-16 yaş pediyatrik hastalarda ise 2000 mg’dır.

 

Matofin (Metformin HCl) yemeklerle birlikte bölünmüş dozlar halinde verilmelidir. Hem gastrointestinal yan etkileri azaltmak hem de hastanın yeterli düzeyde glisemik kontrolü için gereken minimum dozu tespit etmek amacıyla, Matofin (Metformin HCl) tedavisine düşük dozda başlanmalı ve kademeli olarak doz artışı yapılmalıdır.

 

Doktor tarafından başka şekilde önerilmediği takdirde;

 

Yetişkinler : Genellikle, günde 1500 mg’ın altındaki dozlarda klinik olarak önemli bir yanıt görülmez. Ancak, gastrointestinal belirtileri azaltmak için düşük bir başlangıç dozu ve kademeli olarak artırılan bir dozaj tavsiye edilir.

 

Matofin (Metformin HCl)’in genellikle kullanılan başlangıç dozu yemeklerle birlikte günde iki defa 500 mg veya günde bir defa 850 mg’dır. Doz artışları bölünmüş dozlar halinde verilen günde toplam 2000 mg’a kadar, haftada bir 500 mg’lık veya 2 haftada bir 850 mg’lık artışlarla yapılmalıdır. Hastalar günde iki defa uygulanan 500 mg’lık dozajdan 2 hafta sonra günde iki defa 850 mg’lık doza da titre edilebilir. İlave glisemik kontrol gereken hastalar için, Matofin (Metformin HCl) günde 2550 mg’lık maksimum günlük dozda verilebilir. Eğer glisemik kontrol sağlanamazsa, bölünmüş dozlar halinde verilen günde maksimum 3 g’a kadar bir doz artışı yapılabilir. Glisemik kontrol elde edildiğinde ise dozaj azaltılabilir.

 

Yetişkin hastalarda kombinasyon tedavisi

 

Eğer hastalar 4 hafta süreyle maksimum dozda uygulanan Matofin (Metformin HCl) monoterapisine yanıt vermezlerse, Matofin (Metformin HCl) maksimum dozda uygulanırken bir oral sülfonilürenin de kademeli olarak tedaviye ilave edilmesi göz önünde bulundurulmalıdır.

 

Hastalar 1-3 ay süreyle maksimum dozda Matofin (Metformin HCl) ve maksimum dozda bir oral sülfonilüre kullanılarak yapılan kombinasyon tedavisine yeterli yanıt veremezlerse, Matofin (Metformin HCl)’in insülin ile birlikte kullanılması düşünülmelidir.

 

Pediyatrik hastalar : Matofin (Metformin HCl)’in genellikle kullanılan başlangıç dozu yemeklerle birlikte günde iki defa 500 mg’dır. Doz artışları bölünmüş dozlar halinde verilen günde maksimum 2000 mg’a kadar, haftada bir 500 mg’lık artışlarla yapılmalıdır. Matofin (Metformin HCl) 10 yaşın altındaki pediyatrik hastalarda tavsiye edilmez.

 

Yaşlı hastalar : Yaşlılarda, azalmış böbrek fonksiyonu potansiyelinden dolayı, Matofin (Metformin HCl) dozajı böbrek fonksiyonuna göre ayarlanmalıdır. Ayrıca, böbrek fonksiyonu düzenli olarak değerlendirilmelidir. Genellikle, güçsüz ve malnutrisyonlu yaşlı hastalar Matofin (Metformin HCl)’in maksimum dozuna titre edilmemelidir.

Piyasada Mevcut Diğer Farmasötik Dozaj Şekilleri

Matofin 850 mg, 100 Film Tablet

Saklama Koşulları

25°C’nin altındaki oda sıcaklığında ve ışıktan koruyarak saklayınız.

Ticari Sunum Şekli Ve Ambalaj İçeriği

100 film tabletlik blister ambalajlarda

Uyarılar/Önlemler

Laktik asidoz:

 

Laktik asidoz, metformin ile tedavi sırasında metformin birikimine bağlı olarak oluşabilen nadir, fakat ciddi bir metabolik komplikasyondur. Böyle bir durum oluştuğunda, vakaların yaklaşık % 50’sinde ölümcül sonuç verir. Laktik asidoz, diabetes mellitus dahil olmak üzere bazı fizyopatolojik durumlarla ilgili olarak da oluşabilir. Laktik asidoz, kan laktat düzeylerinde yükselme (> 5 mmol/L), kan pH’sında azalma, elektrolit bozuklukları ve laktat/piruvat oranında artış ile karakterize edilir. Metformin, laktik asidozun nedeni olarak gösterildiğinde, genellikle metformin plazma düzeyleri  > 5 mg/ml olarak bulunur.

 

Metformin alan hastalarda bildirilen laktik asidoz sıklığı çok düşüktür. Bildirilen vakalar, öncelikle hem intrinsik böbrek hastalığı hem de böbrek hipoperfüzyonu dahil olmak üzere önemli derecede böbrek yetmezliği olan diyabetik hastalarda görülmüştür. Farmakolojik tedavi gerektiren konjestif kalp yetmezliği olan hastalarda ve özellikle hipoperfüzyon ve hipoksemi riskinde olan stabil olmayan veya akut konjestif kalp yetmezliği görülen hastalarda laktik asidoz riski artar.

 

Laktik asidoz riski, böbrek fonksiyon bozukluğunun derecesi ve hastanın yaşı ile de artar. Bu nedenle, laktik asidoz riski metformin alan hastalardaki böbrek fonksiyonunun düzenli olarak izlenmesiyle ve metformin’in minimum etkili dozda kullanılması ile önemli derecede azaltılabilir. 80 yaş ve üzerindeki hastalarda yapılan kreatinin klerensi ölçümü, böbrek fonksiyonunun azalmadığını göstermezse, laktik asidoz gelişmesine karşı daha duyarlı olan bu hastalarda metformin tedavisine başlanmamalıdır. Ayrıca, metformin hipoksemi, dehidrasyon veya sepsis ile ilişkili herhangi bir durumda hemen kesilmelidir. Alkol, metformin’in laktat metabolizması üzerindeki etkilerini potansiyalize eder. Bu nedenle, hastalar metformin aldıkları zaman, aşırı alkol alımına karşı uyarılmalıdır.

 

Metformin alan laktik asidozlu bir hastada, ilaç hemen kesilmeli ve genel destekleyici önlemlere başlanmalıdır. Metformin, diyaliz edilebildiği için (iyi hemodinamik durumlarda 170 mL/dak’ya kadar olan bir klerensle), asidozu düzeltmek ve birikmiş metformin’i uzaklaştırmak amacıyla hemodiyaliz tavsiye edilir.

 

Genel

 

Böbrek fonksiyonunun izlenmesi : Metformin’in önemli derecede böbrek yoluyla atıldığı bilinmektedir. Metformin birikimi ve laktik asidoz riski böbrek fonksiyon bozukluğunun derecesiyle artar. Bu nedenle, yaş açısından normal üst limitin üzerinde serum kreatinin düzeyleri olan hastalar metformin almamalıdırlar. İlerlemiş yaşta olan hastalarda, yaşlanma azalmış böbrek fonksiyonuyla ilgili olduğundan, yeterli glisemik etki için minimum dozu saptamak amacıyla metformin dikkatle titre edilmelidir. Yaşlı hastalarda, özellikle 80 yaş ve üzerindekilerde, böbrek fonksiyonu düzenli olarak izlenmeli ve genellikle metformin maksimum doza titre edilmemelidir.

 

Metformin tedavisine başlamadan önce, böbrek fonksiyonu değerlendirilmelidir. Böbrek bozukluğu mevcut olduğunda metformin kesilmelidir.

 

Böbrek fonksiyonunu veya metformin’in atılımını etkileyebilen eşzamanlı ilaç tedavilerinin kullanımı : Böbrek fonksiyonunu etkileyebilen veya önemli derecede hemodinamik değişmeyle sonuçlanabilen ya da metformin’in atılımını engeleyebilen eşzamanlı ilaç tedavileri dikkatle kullanılmalıdır.

 

İntravasküler iyotlu kontrast maddelerin kullanımını içeren radyolojik çalışmalar (örneğin, intravenöz ürogram, intravenöz kolanjiyografi ve anjiyografi) : İyotlu maddeler ile yapılan intravasküler kontrast çalışmaları böbrek fonksiyonunda akut değişikliğe yol açabilir. Bu çalışmalar, metformin alan hastalarda laktik asidoz ile ilişkili bulunmuştur. Bu nedenle, böyle bir çalışmanın planlandığı hastalarda metformin, prosedür sırasında veya prosedürden önce geçici olarak kesilmeli ve prosedürden sonraki 48 saat süreyle verilmemelidir ve sadece böbrek fonksiyonu tekrar değerlendirildikten ve normal olduğu bulunduktan sonra tekrar başlatılmalıdır.

 

Hipoksik durumlar : Herhangi bir nedenden kaynaklanan kardiyovasküler kollaps (şok), akut konjestif kalp yetmezliği, akut miyokard infarktüsü ve hipoksemi ile karakterize edilen diğer durumlar laktik asidoz ile ilişkili bulunmuşlardır ve prerenal azotemi’ye de neden olabilirler. Metformin tedavisi gören hastalarda böyle vakalar oluştuğunda, ilaç hemen kesilmelidir.

 

Cerrahi prosedürler : Metformin tedavisi, herhangi bir cerrahi prosedürde (kısıtlı yiyecek ve sıvı alımıyla ilişkili olmayan minör prosedürler hariç) geçici olarak ertelenmelidir ve hasta oral kullanıma yeniden başlayıncaya ve böbrek fonksiyonu normal olarak değerlendirilinceye kadar tekrar ilaç tedavisine başlanmamalıdır.

 

Alkol alımı : Alkolün, laktat metabolizması üzerinde metformin’in etkisini potansiyalize ettiği bilinmektedir. Bu nedenle, hastalar metformin alırken, aşırı alkol alımına karşı uyarılmalıdır.

 

Karaciğer fonksiyon bozukluğu : Karaciğer fonksiyon bozukluğu, bazı laktik asidoz vakaları ile ilişkili olduğu için, metformin genellikle karaciğer rahatsızlığı olan hastalarda kullanılmamalıdır.

 

B12 vitamini düzeyleri : 29 hafta süreyle metformin ile yapılan kontrollü klinik çalışmalarda, hastaların yaklaşık % 7’sinde önceden normal olan serum B12  vitamini düzeylerinde normalin altında bir azalma gözlenmiştir. Metformin’in kesilmesiyle veya B12 vitamini ilavesiyle bu azalmanın hızla geri dönüşümlü olduğu görülmektedir. Metformin ile tedavi edilen hastalarda hematolojik parametrelerin bir yıllık esasa göre ölçülmesi tavsiye edilir. Görünen herhangi bir anormallik uygun şekilde araştırılmalı ve tedavi edilmelidir.

 

Önceden kontrol edilmiş tip 2 diyabeti olan hastaların klinik durumundaki değişiklik : Laboratuvar anormallikleri veya klinik hastalık gelişen, metformin’le önceden iyi kontrol edilmiş tip 2 diyabetli bir hasta, ketoasidoz veya laktik asidoz kanıtı için hemen değerlendirilmelidir. Değerlendirme, serum elektrolitleri ve ketonlar, kan glukozu, kan pH’sı, laktat, piruvat ve metformin düzeylerini kapsamalıdır. Eğer her iki formda asidoz oluşursa, metformin hemen kesilmeli ve diğer uygun düzeltici önlemlere başlanmalıdır.

 

Hipoglisemi : Tek başına metformin alan hastalarda hipoglisemi oluşmaz. Fakat, kalori alımı yetersiz olduğunda ya da diğer glukoz düşürücü ajanlar (sülfonilüreler ve insülin gibi) veya etanol ile birlikte kullanım sırasında hipoglisemi oluşabilir.

Güçsüz veya malnutrisyonlu yaşlı hastalar, adrenal veya hipofiz yetmezliği     ya da alkol zehirlenmesi olanlar özellikle hipoglisemik etkilere duyarlıdır. Beta-adrenerjik bloke edici ilaçları alan insanlarda ve yaşlılarda hipoglisemi geliştiğinin farkedilmesi zor olabilir.

 

Kan glukoz kontrolünün kaybı : Herhangi bir diyabetik rejimle stabilize edilen bir hasta, ateş, travma, enfeksiyon veya ameliyat gibi bir gerilime maruz kaldığında, glisemik kontrolde geçici bir kayıp oluşabilir. Böyle durumlarda, metformin’in kesilmesi ve geçici olarak insülin uygulaması gerekebilir. Akut epizod düzeldikten sonra  tekrar metformin’e başlanabilir.

 

Araç ve makina kullanmaya etkisi

 

Metformin tek başına kullanıldığında hipoglisemiye neden olmadığından araç ve makina kullanımı üzerine etkisi yoktur. Ancak, metformin diğer antidiyabetik ajanlarla (sülfonilüreler, insülin, repaglinid) birlikte kullanıldığında hastalar hipoglisemi oluşma riskine karşı uyarılmalıdır.

 

Gebelik ve laktasyonda kullanımı

 

Gebelik kategorisi B’dir. Gebe kadınlarda yeterli ve kontrollü çalışmalar yapılmamıştır. Metformin, kesin olarak gerekmedikçe gebelik sırasında kullanılmamalıdır.

 

Emziren annelerde herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Anne sütüyle beslenen bebeklerde hipoglisemi gelişebilir. Bu nedenle, ilacın anne için önemi göz önünde tutularak emzirmeye veya ilacın kullanımına son verilmelidir.

 

Pediyatrik kullanımı

 

10-16 yaş pediyatrik hastalarda yapılan tip 2 diyabet tedavisinde metformin film tabletin etkili ve emniyetli olduğu saptanmıştır.

 

10 yaşın altındaki pediyatrik hastalarda herhangi bir çalışma yapılmamıştır.

 

Geriyatrik kullanımı

 

Böbrek fonksiyon bozukluğu olan hastalarda ilaca karşı gelişen ciddi advers reaksiyon riski daha fazla olduğu için, metformin sadece normal böbrek fonksiyonlu hastalarda kullanılmalıdır. Yaşlanma azalmış böbrek fonksiyonuyla ilişkili olduğundan, metformin yaş arttıkça dikkatli kullanılmalıdır. Doz seçiminde dikkatli olunmalı ve böbrek fonksiyonu düzenli olarak izlenmelidir. Genellikle, yaşlı hastalar metformin’in maksimum dozuna titre edilmemelidir.

Yan Etkileri / Advers Etkiler

Metformin genellikle iyi tolere edilir. Metformin film tablet ile tedavi edilen hastaların % 5’inden daha fazlasında bildirilen ve plaseboya oranla daha sık görülen advers reaksiyonlar: Diyare, bulantı, kusma, flatulans, asteni, hazımsızlık, abdominal rahatsızlık ve baş ağrısıdır.

 

Ayrıca, metformin film tablet tedavisi gören hastaların % ³ 1 - £ 5’inde bildirilen ve plaseboya oranla daha sık görülen diğer advers reaksiyonlar: Anormal dışkı, hipoglisemi, miyalji, nefes darlığı, tırnak bozukluğu, deri döküntüsü, terleme artışı, tat bozukluğu, göğüste rahatsızlık, ürperme, grip sendromu, yüzde kızarma ve palpitasyondur.

 

Ketoasidoz kanıtı (ketoasidoz ve ketonemi) olmaksızın metabolik asidoz görülen hastalarda laktik asidozdan şüphelenilmeli ve metformin tedavisine son verilmelidir. Metformin tedavisi sırasında laktik asidoz oluştuğu bildirilen çok az sayıdaki vakada kontrendikasyonlara uyulmadığı saptanmıştır.

 

Pediyatrik hastalar : Tip 2 diyabetli pediyatrik hastalarda metformin film tabletle yapılan klinik çalışmalarda görülen advers reaksiyonlar, yetişkinlerde gözlenen reaksiyonlara benzer bulunmuştur.

 

BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ.