Grubu Beşeri Yerli İlaç
Alt Grubu İEGM Tüm İlaç Fiyat Listesi
Firma Merck Sharp Dohme İlaçları Ltd. Şti.
Marka NETROMYCIN
Etken Madde Kodu SGKFG3-NETILMISIN SULFAT Parenteral
Ambalaj Miktarı 1
Ambalaj AMPUL-FLAKON/AMBALAJ
ATC Kodu J01GB07
ATC Açıklaması Netilmisin
NFC Kodu MA
NFC Açıklaması Parenteral Ampüller
Kamu Kodu A05366
Patent 20 YIl
Satış Fiyatı 13,02 TL (26 Eylül 2013) - Fiyat Geçmişi
Önceki Fiyatı 13,02 TL (2 Mayıs 2013)
Kurumun Ödediği
Reçete Tipi Normal Reçete
Temin İlacınızı sadece eczaneden alınız !
Bütçe Eş Değer Kodu
Anne Sütü İlaç Anne Sütüne Geçer !
Durumu Ruhsatı İptal edildi.
Barkodu
İlaç Etken Maddeleri

İlaç Prospektüsü

Böbrek Yetmezliği
Böbrek yetmezliği olan hastalarda doz ayarlanmalıdır. Olanaklar elveriyorsa, netilmisinin serum düzeylerinin ölçülmesi önerilir. Doz şeması, kesin sınırlamalar getirmez, ancak, netilmisin serum düzeyleri ölçülemiyorsa, hekim bir doz kılavuzu olarak verilen şemadan yararlanabilir.
Doz Aşımı

Aşırı doz ya da toksik reaksiyon durumlarında, netilmisin sülfat, hemodiyaliz ya da periton diyalizi yoluyla kandan uzaklaştırılabilirse de, periton diyalizi ile uzaklaştırma daha yavaştır. Bu işlemler, özellikle böbrek yetmezliği olan hastalar için önemlidir.

Endikasyonlar
Netromycine Enjektabl, aşağıdaki bakterilerin duyarlı türlerinin neden olduğu enfeksiyonların tedavisinde endikedir: Escherichia coli, Klebsiella-Enterobacter-Serratia grubu bakteriler, Citrobacter türleri, Proteus türleri (indol pozitif ve indol negatif türler), Pseudomonas aeruginosa, penisilin ve metisiline dirençli olanlar dahil koagülaz pozitif ve koagülaz negatif stafilokok türleri ve Neisseria gonorrhoeae.
 
Klinik araştırmalara netilmisinin, şu durumunlarda etkili olduğunu göstermiştir:
  • Bakteriyemi, neonatal sepsis ve diğer septisemiler
  • Solunum yollarında görülen ağır enfeksiyonlar
  • Ürogenital sistem enfeksiyonları
  • Deri ve yumuşak doku enfeksiyonları
  • Kemik ve eklem enfeksiyonları
  • Yanıklar, yaralar, perioperatif enfeksiyonlar
  • Peritonit ve diğer karıniçi enfeksiyonlar
  • Sindirim sistemi enfeksiyonları 
Netromycine Enjektabl, tanısı konmuş ya da kuşkulanılan Gram negatif enfeksiyonlarının ilk tedavisinde endikedir. Kuşkulanılan Gram negatif enfeksiyonlarda netilmesin tedavisi duyarlılık testelerinin sonuçlarına, hastanın toleransına ve alınan yanıta göre sürdürülmeli ya da kesilmelidir.
 
Patojenin bilinmediği ağır enfeksiyonlarda, duyarlılık testlerinin sonuçları alınıncaya kadar hasta, bir penisilin ya da sefalosporin ile kombine edilerek netilmisin tedavisine alınabilir. Eğer anaerobik patojenlerden kuşkulanılıyorsa, Netromycine Enjektabl uygun bir antibakteriyel tedaviyle kombine edilerek uygulanmalıdır. Enfeksiyon etkeninin tanımlanmasından sonra, Netromycine tedavisi sürdürülmeli ya da başka bir tedaviye geçilmelidir.
 
Enfeksiyon etkenini saptamak ve netilmisine duyarlılığını belirlemek için bakteriyolojik testler yapılmalıdır. Testlerde 30 µg netilmisin içeren diskler kullanılabilir.
 
Duyarlılık testlerine göre enfeksiyon etkeni netilmisine dirençli ise ve hasta beklenen yanıtı vermiyorsa, uygun başka bir antibakteriyel tedaviye geçilmelidir.
 
Netilmisinin, Pseudomonas aeruginosa’nın neden olduğu ağır enfeksiyonlarda karbenisilin ya da tikarsilin ile kombine edildiğinde etkili olduğu saptanmıştır. Stereptokok türlerinin neden olduğu endokarditin tedavisinde, netilmisin penisilin grubu bir antibiyotikle kombine kullanılmış ve etkili bulunmuştur. Sepsis ya da stafilokok pnömonisinden kuşkulanılan yenidoğanlarda, netilmisinin bir penisilinle kombine edilerek verilmesi uygundur.
 
Ağır stafilokok enfeksiyonlarında etkinliği gösterilmiş olan netilmisin, penisilin ya da diğer daha az toksik antibiyotikler kontrendikeyse ve duyarlılık testleri ile klinik değerlendirme uygunsa, bu grup enfeksiyonlarda endikedir. Duyarlı stafilokoklar ile Gram negatif patojenlerin birlikte neden oldukları karma enfeksiyonlarda netilmisin kullanılabilir.
 
Peri-operatif dönemde, duyarlı patojenlerin neden olduğu bilinen ya da neden olduğundan kuşkulanılan enfeksiyonlarda, Netromycine Enjektabl tedavisine pre-operatif dönemde başlanılması ve post-operatif dönemde devam edilmesi önerilir. Özellikle enfekte organ ameliyatlarında (örneğin, kolesistit, prostatit, genito-üriner yol), vücut sıvılarında enfeksiyon veya kontaminasyon ya da yabancı cisim varlığında (örneğin, kolanjit, safra taşı, idrar yolu enfeksiyonu, idrar yollarında taş, delici yaralanmalar), içi boş organların ruptürü veya perforasyonu mevcutsa ya da ameliyat sırasında bakteriyel kontaminasyon olasılığı varsa, peri-operatif kullanım düşünülmelidir. Netromycine Enjektabl, şüphelenilen ya da kanıtlanan mikrobiyal patojenlere karşı diğer uygun antibiyotiklerle birlikte uygulanmalıdır.
 
Netromycine Enjektabl, böbrek işlevlerinin normal olduğu akut ve komplikasyonsuz gonokoksik enfeksiyonlarda hem erkekte (üretra, rektum), hem de kadında (üretra, serviks, rektum) başarılı sonuçlar verir. 

Klinik araştırmalar netilmisinin, kanamisin, gentamisin, tobramisin, sisomisin ve amikasin gibi diğer aminoglikozitlere dirençli olan bakterilerin neden olduğu enfeksiyonların tedavisinde etkili olduğunu göstermiştir.

Farmakodinamik Özellikler
Netilmisin, aminoglikozit grubundan, yarı sentetik ve suda çözünen bir antibiyotiktir.
 
Mikrobiyoloji
 
Netilmisin, duyarlı mikroorganizmalarda normal protein sentezini inhibe ederek bakterisit etki gösteren bir aminoglikozittir. Düşük konsantrasyonlarda, geniş bir mikroorganizma grubuna etkilidir. Bunlar arasında, Escherichia coli, Klebsiella, Enterobacter ve Serratia grubu bakteriler, Citrobacter türleri, Proteus mirabilis, Proteus morganii, Proteus rettgeri, Proteus vulgaris de dahil olmak üzere Proteus türleri (indol pozitif ve indol negatif), Pseudomonas aeruginosa ve Neisseria gonorrhoeae bulunur. Netilmisin, in vitro araştırmalarda, Haemophilus influenzae, Salmonella türleri, Shigella türleri ve metisiline dirençli türler de içinde olmak üzere, penisilinaz üreten ya da üretmeyen stafilokoklar üzerinde etkili bulunmuştur. Providencia, Acinetobacter ve Aeromonas türlerindeki bazı suşlar, netilmesine duyarlıdır.
 
Yukarıda sayılan bakterilerin, kanamisin, gentamisin, tobramisin ve sisomisin gibi aminoglikozitlere dirençli olan birçok türleri, in vitro araştırmalarda netilmisine duyarlı bulunmuştur. Amikasine dirençli ancak netilmisine duyarlı bazı türler de saptanmıştır.
 
Genel olarak, netilmisin, aminoglikozitleri fosforilasyon veya adenilasyon ile inaktive eden suşlara karşı etkilidir. Netilmisin, asetilasyon yapan suşlarda türe özgün olarak değişen etkiye sahiptir ve aminoglikozit permeabilitesi azalmış suşlara etkili değildir.
 
Aşağıdaki bakteri türleri genellikle aminoglikozitlere karşı dirençlidir: Streptococcus pneumoniae, özellikle grup D olmak üzere diğer streptokok türlerinin çoğu ve Bacteriodes türleri veya Clostridium türleri gibi anaerobik mikroorganizmalar.
 
In vitro çalışmalar, aminoglikozitlerin hücre duvarı sentezini etkileyen bir antibiyotikle kombine kullanılması durumunda, D grubu bazı streptokok suşlarına karşı sinerjik etki elde edildiğini göstermiştir. Netilmisin ve penisilin G kombinasyonu, Streptococcus faecalis (enterokok) üzerinde sinerjik bakterisit etkiye sahiptir.
 
Netilmisin ile karbenisilin ya da tikarsilin kombine edildiklerinde, Pseudomonas aeruginosa’nın birçok türü üzerinde sinerjik etki elde edilir. Ayrıca, çeşitli antibiyotiklere karşı dirençli olan bazı Serratia türleri üzerinde, netilmisin ile karbenisilin, azlosilin, mezlosilin, sefamandol, sefotaksim ya da moksalaktam kombine edildiğinde sinerjik etki elde edilmektedir. Kombine tedavilerde, antibiyotik sinerji testlerinin yapılması gereklidir.
 
Duyarlılık Testleri
 
Bauer ve arkadaşları tarafından tarif edilen (Am J.Clin Path. 45:493,1966: Federal Register 37:20525-20529,1972) disk yöntemi kullanıldığında, 30 µg netilmisin içeren diskin çevresinde 17 mm ya da daha geniş bir inhibisyon alanı oluşursa, Pseudomonas aeruginosa dışındaki bakteriler duyarlı kabul edilir. Pseudomonas aeruginosa’nın duyarlı kabul edilmesi için, 12 mm ya da daha geniş bir inhibisyon alanı oluşması yeterlidir. Eğer inhibisyon alanı, Pseudomonas aeruginosa için 12 mm’den, diğer bakteriler için 17 mm’den darsa, bakteri netilmisine dirençli kabul edilir.
 
Pseudomonas netilmisine, agar plate duyarlılık testinde, stafilokok ve enterokoklardan farklı reaksiyon verdiğinden, duyarlı ve dirençli bakterileri ayırmak için farklı sınırlar kullanılır. Bu farklılık, klinik olarak daha düşük bir etkinlik anlamına gelmez. Eğer inhibisyon alanı, 12-17 mm arasındaysa, pozitif oksidaz testi ya da diğer tanımlama yöntemleriyle, Pseudomonas’ın duyarlı olup olmadığı saptanabilir.
 
Belirli durumlarda, özellikle Pseudomonas aeruginosa söz konusu olduğunda, tüp ya da agar seyreltme yöntemleriyle ek duyarlılık testleri yapmak tercih edilebilir. Bu amaç için netilmisin standart çözeltileri kullanılmalıdır.
 
Netilmisin sülfatın belirli bir dozda uygulanmasından sonra elde edilen serum konsantrasyonları beklenen değerlere yüksek oranda ulaşır.
 
Netilmisin, intramusküler yoldan uygulandığında, en yüksek serum konsantrasyonuna 30-60 dakikada ulaşır ve 12 saat boyunca ölçülebilir düzeyde kalır. Bir saatlik intravenöz infüzyon şeklinde uygulandığında, intramusküler uygulamadakine benzer en yüksek serum konsantrasyonları elde edilir. Otuz dakikalık infüzyon uygulamalarından sonra elde edilen en yüksek serum konsantrasyonu, intramusküler uygulamadan sonra görülenden biraz daha yüksektir. İntravenöz yoldan 3-5 dakikada enjeksiyon şeklinde uygulandığında ulaşılan en yüksek serum konsantrasyonları, 30 dakikalık infüzyon şeklinde uygulamadan sonra gözlenenin yaklaşık iki katıdır. Böbrek işlevleri normal olan hastalarda, netilmisinin en yüksek serum konsantrasyonları (µg/ml), genellikle tek intramusküler dozun (mg/kg) 3.5 katıdır; örneğin, erişkin bir hastada 2.0 mg/kg’lık bir dozdan sonra en yüksek serum konsantrasyonunun 7 µg/ml’ye, 3.0 mg/kg’lık bir dozdan sonra ise 10 µg/ml’ye kadar ulaşması beklenebilir. Netilmisin, böbrek işlevleri normal olan erişkin hastalara her 8 saatte bir 2.0 mg/kg ya da her 12 saatte bir 3.0 mg/kg dozunda uygulandığında, serumda birikime neden olmaz.
Farmakokinetik Özellikler
Sağlıklı erişkin gönüllülerde yapılan farmakokinetik araştırmalar, biyolojik yarılanma süresinin uygulama yolundan bağımsız olarak 2.5 saat olduğunu göstermiştir. Doz yükseltildikçe yarılanma süresi uzar. Dağılım hacmi, vücut ağırlığının yaklaşık %20’sidir. Toplam vücut klirensi yaklaşık 80 ml/dakika ve renal klirensi yaklaşık dakikada 65 ml’dir. Gönüllülerde yapılan multipl doz çalışmalarında, 1.0-4.0 mg/kg dozları arasında her 12 saatte bir uygulandığında, ikinci günde kararlı duruma ulaşılmıştır.
 
Tüm aminoglikozitler gibi netilmisin de, özellikle böbrek işlevlerinde azalma varsa, yüksek dozlarla ve uzun süre tedavi edilen hastaların serumunda birikebilir. Böbrek fonksiyonları normal olan hastalara göre, böbrek fonksiyonları azalmış olan hastalarda netilmisin vücuttan daha yavaş atılır. Böbrek yetmezliği şiddetlendikçe, klirensi yavaşlar. Bu nedenle doz ayarlanmalıdır.
 
Netilmisin ekstraselüler sıvıya dağıldığından, sıvı retansiyonu olan hastalardaki en yüksek serum konsantrasyonu beklenenden düşük olabilir. Aminoglikozitlerin ateşli hastalardaki serum konsantrasyonları, aynı dozun uygulandığı ateşsiz hastalardakinden düşük olabilir. Ateş normale döndüğü zaman, ilacın serumdaki konsantrasyonu yükselebilir. Ateşli ve anemik durumlarda yarılanma süresinde kısalma görülebilir. Bununla birlikte, bu durumda doz ayarlaması genellikle gerekli değildir.
 
Ağır yanıklı hastalarda aminoglikozitlerin yarılanma süresi belirgin olarak kısalabilir ve serum konsatrasyonu uygulanan doza göre beklenen değerin altında olabilir.
 
Netilmisinin proteinlere bağlanma oranı düşüktür ve test yöntemine, özellikle test ortamındaki katyonların konsantrasyonuna bağlı olarak değişir.
 
Böbrek fonksiyonları normal hastalarda ilk uygulamadan sonra, genellikle netilmisin dozunun %80’i ya da daha fazlası 24 saatte idrarla atılır. İdrardaki konsantrasyonu, 2 mg/kg dozunda uygulandığında sıklıkla 150 µg/ml’nin üzerindedir.
 
Netilmisinin metabolik transformasyona uğradığını gösteren hiçbir bulgu yoktur. Temel olarak glomerüler filtrasyon ile atılır.
 
Birkaç günlük tedaviden sonra, idrarla atılan netilmisin miktarı uygulanan doza yaklaşır. Aminoglikozitler, ilaç uygulaması kesildikten sonra haftalar boyunca idrarda çok düşük miktarlarda saptanabilir.
 
Böbrek fonksiyonları ileri derecede azalmış hastalarda, aminoglikozitlerin idrardaki konsantrasyonu ve hasarlı böbrek parenkimine geçişleri azalır. Bu tür hastalarda idrar yolu enfeksiyonlarını tedavi ederken, ilaç atılımındaki bu azalmayla birlikte aminoglikozitlerin olası nefrotoksik etkileri göz önüne alınmalıdır.
 
Probenesid, netilmisinin tubüler transportunu etkilemez.
 
Endojen kreatinin klirens hızı ve serum kreatinin düzeyleri, netilmisinin serum yarılanma süresi ile yüksek derecede korelasyon gösterir. Bu testlerin sonuçları, böbrek yetmezliği olan hastalarda doz ayarlamasında rehber olarak kullanılabilir.
 
Parenteral uygulamadan sonra, netilmisin serumda, dokularda, balgamda ve perikard, plevra, sinoviya ile periton sıvılarında saptanabilir.
 
Netilmisinin vücut sıvılarındaki konsantrasyonunu ölçmek için çeşitli yöntemler mevcuttur. Mikrobiyolojik, enzimatik ve radyoimmünassay teknikleri bunlar arasındadır. 

Böbrek korteksindeki konsantrasyonu, bazen serum konsantrasyonundan belirgin olarak yüksek bulunabilir. Safradaki konsantrasyonu, genellikle düşüktür ve safra ile atılımının minimum olduğunu düşündürür. Karaciğer yoluyla atılımı minimumdur. Oral yoldan uygulanan netilmisinin sindirim kanalından emilimi çok düşüktür. Netilmisin periton ve plasenta membranlarından geçer ve kordon kanı ile fetüste saptanabilir. Parenteral yoldan uygulanan aminoglikozitler sub-araknoid alana çok düşük oranda geçtiğinden, serebrospinal sıvıdaki netilmisin konsantrasyonu sıklıkla düşüktür ve uygulanan doz ile meningeal enflamasyonun derecesine bağlıdır.

Farmasötik Şekli

Steril, apirojen solüsyon

Formülü
Her ampulde (2 mL)
 
Netilmisin (sülfat olarak)................................................................... 400 mg
Benzil alkol....................................................................................... 18 mg
Sodyum sülfit..................................................................................... 4 mg
Enjeksiyonluk su................................................................................... q.s.

Solüsyonun pH değeri sodyum hidroksit ile 5.0-7.0’a ayarlanmıştır.

Kontraendikasyonlar

Netilmisin ya da diğer aminoglikozitlere aşırı duyarlılığı olan ya da ciddi toksik reaksiyonlar görülen kişilerde kontrendikedir.

Kullanım Şekli Ve Dozu
Kas ve damar içi uygulamalarda doz aynıdır.
 
Dozun saptanması için, tedavi öncesi hastanın kilosunun ölçülmesi gerekir. Şişmanlarda, yağ dokusu hesaba katılmadan doz hesaplanmalıdır.
 
Netromycine Enjektabl, uygulamadan önce başka ilaçlarla karıştırılmamalı, ayrı olarak uygulanmalıdır.
 
Netilmisinin serum konsantrasyonlarının yeterli düzeyde olduğunu ve aşırı yüksek olmadığını görmek için, en yüksek ve en düşük serum konsatrasyonlarının ölçülmesi önerilir. Netromycine Enjektabl, günde iki ya da üç doz şeklinde uygulandığında, en yüksek konsantrasyonlara uygulamadan 30-60 dakika sonra ulaşır ve bu değer 4-12 µg/ml arasındadır. Doz, en yüksek serum konsantrasyonu 16 µg/ml’nin üzerinde uzun süre kalmayacak şekilde ayarlanmalıdır. Bir sonraki dozun uygulanmasından hemen önce ölçülen en düşük serum konsantrasyonunun 4 µg’ml’nin üzerinde olmamasına dikkat edilmelidir. Netromycine enjektabl, günde tek doz olarak uygulandığında, en yüksek konsantrasyonu 20-30 µg/ml arasındadır.
 
Her hastada serum düzeylerinin yeterliliği belirlenirken, enfeksiyon etkeninin duyarlılığı, enfeksiyonun ağırlığı ve hastanın savunma mekanizmalarının durumu göz önüne alınmalıdır.
 
Normal olarak tedavi süresi 7-14 gündür. Komplikasyonlu enfeksiyonlarda, daha uzun süreli bir tedavi gerekli olabilir. Her ne kadar uzun süreli tedavilerde iyi tolere edilirse de, normal tedavi süresinden daha uzun süre tedaviş edilenlerde böbrek işlevlerinin, işitme derecesinin ve vestibüler sistemin yakından izlenmesi önerilir. Klinik olarak gerekli durumlarda, doz azaltılabilir.
 
Kas içi uygulama
 
Böbrek işlevleri normal hastalar
 
Erişkinler: Böbrek işlevleri normal olan hastalarda, idrar yolu enfeksiyonu ya da ağır olmayan sistemik enfeksiyonlarında, günde 4.0-6.0 mg/kg netilmisinin, bir, iki ya da üç eşit doza bölünerek verilmesi önerilir.
 
Kural olarak düşük doz sınırı, idrar yolu enfeksiyonlarında, yüksek doz sınırıysa sistemik enfeksiyonlarda uygulanır. Her iki durumda da dozun, hastalığın ağırlığına ve hastanın durumuna göre ayarlanması uygundur.
 
50-90 kilo arasında erişkinlerde, her 12 saatte bir 150 mg ya da her 8 saatte bir 100 mg verilebilir. Daha düşük ya da daha fazla ağırlığa sahip olan hastalarda doz, kg başına mg olarak hesaplanmalıdır.
 
Ağır enfeksiyonlu hastalarda, 7.5 mg/kg/gün, üç eşit doza bölünerek verilmelidir. Klinik olara uygun olduğunda (genellikle tedaviye başlandıktan 48 saat sonra) doz, 6 mg/kg/gün’e düşürülmelidir.
 
Pediatrik hastalar
 
Prematüre ve miadında 1 haftalık ya da daha küçük yenidoğanlar: 6 mg/kg/gün (her 12 saatte bir 3.0 mg/kg verilir).
 
1 haftalıktan büyük yenidoğan ve bebekler: 7.5-9.0 mg/kg/gün (her 8 saatte bir 2.5-3.0 mg/kg verilir).
 
Çocuklar: 6.0-7.5 mg/kg/gün (her 8 saatte bir .2.0-2.5 mg/kg verilir).
 
Böbrek yetmezliği olan hastalar
 
Böbrek yetmezliği olan hastalarda doz ayarlanmalıdır. Olanaklar elveriyorsa, netilmisinin serum düzeylerinin ölçülmesi önerilir. Doz şeması, kesin sınırlamalar getirmez, ancak, netilmisin serum düzeyleri ölçülemiyorsa, hekim bir doz kılavuzu olarak bu şemadan yararlanabilir.
 
Doz ayarlaması yapılırken, eğer ilacın serum düzeyleri ölçülemiyorsa ve böbrek işlevleri stabilse, serum kreatinin ve kreatinin klirensi, böbrek yetmezliğinin derecesini saptamada en önemli ölçütlerdir.
 
Farklı aralıklarla doz uygulaması: Doz ayarlamasında kullanılabilecek yöntemlerden biri, normal dozu daha uzun aralıklarla vermektir. Serum kreatinin düzeyi ile netilmisinin yarılanma süresi orantılı olduğu için, uygun doz aralığı, bu ölçüte göre saptanabilir. Doz aralığını saat biriminden hesaplamak amacıyla, serum kreatinin düzeyi (mg/100 ml) 8 ile çarpılır. Örneğin, 60 kg ağırlığındaki bir hastanın serum keratinin düzeyi 3 mg/100 ml ise, 120 mg’lık (2 mg/kg) dozun 24 saatte (3x8) bir verilmesi uygundur.
 
Farklı doz uygulaması: Ağır enfeksiyonu ve böbrek yetmezliği olan hastalarda, antibiyotiği daha sık aralıklarla, ancak daha düşük dozlarda vermek tercih edilebilir. Bu hastalarda, netilmisinin serum konsantrasyonları ölçülmelidir.
 
Önerilen yöntemler şunlardır:
 
1.    İlk başlangıç ya da yükleme dozu verildikten sonra, 8 saatte bir verilecek, azaltılmış dozu kabaca hesaplamak için, normalde önerilen doz, serum keratinin düzeyine bölünür (Tablo 1). Örneğin, 60 kg ağırlığında ve serum keratinin düzeyi 3 mg/100 ml olan bir hastaya, 120 mg (2 mg/kg) başlangıç ya da yükleme dozunu verdikten sonra, her 8 saatte bir 40 mg (120:3) netilmisin verilebilir.
2.    Kreatinin klirens hızının bilindiği durumlarda, başlangıç ya da yükleme dozu, böbrek işlevleri normal olan hastalar için önerilen dozla aynıdır. Sekiz saatte bir verilecek olan idame dozu ise, aşağıdaki denklem yardımıyla hesaplanır:
 
                                             Ölçülen kreatinin klirensi*
İdame dozu (8 saatte bir)= -------------------------------------- x Normal idame dozu
                                              Normal kreatinin klirensi
*ml/dakika/1.73 m2 olarak kreatinin klirens hızı
 
TABLO 1

Böbrek yetmezliği olan hastalar için doz şeması
(Normal başlangıç dozu verildikten sonra 8 saatte bir verilecek olan azaltılmış doz)
Serum kreatinini
(mg/100 ml)
Yaklaşık kreatinin klirensi
(ml/dakika/1.73 m2)
Normal dozun yüzdesi
(%)
<1.0
1.1-1.3
1.4-1.6
1.7-1.9
2.0-2.2
2.3-2.5
2.6-3.0
3.1-3.5
3.6-4.0
4.1-5.1
5.2-6.6
6.7-8.0
>100
70-100
55-70
45-55
40-45
35-40
30-35
25-30
20-25
15-20
10-15
<10
100
80
65
55
50
40
35
30
25
20
15
10

 
Yukarıdaki doz şeması, netilmisinin serum düzeyinin ölçülemediği durumlarda kullanılmak üzere verilmiştir. Böbrek yetmezliğinin artması, dozun daha da düşürülmesini gerektirebilir.
 
İntravenöz uygulama
 
İntravenöz netilmisin uygulaması, özellikle septisemisi olan ya da şoka girmiş hastaların tedavisinde yararlı olabilir. Ayrıca, konjestif kalp yetmezliği, hematolojik hastalıklar, ağır yanıklar ya da kas kaybı olan hastalarda, tercih edilen uygulama yöntemi olabilir.
 
Erişkinlerde, tek doz Netromycine Enjektabl, 50-200 mL steril serum fizyolojik ya da %5 dekstrozun sudaki çözeltisi ile seyreltilir. Bebeklerde ve çocuklarda, seyreltmede kullanılacak sıvı miktarı, hastanın sıvı gereksinimlerine göre saptanır. 0.5-2 saatli infüzyon şeklinde uygulanmalıdır.
 
Belirli durumlarda, bir doz Netromycine Enjektabl, 3-5 dakika içinde yavaş olarak doğrudan ya da intravenöz kanül yoluyla toplardamara uygulanabilir.
 
Netromycine Enjektabl, aşağıdaki parenteral solüsyonlarla fiziksel olarak geçimlidir ve 0.3 mg/ml’lik konsantrasyonlarda, etkinliğinde bir azalma olmadan, buzdolabında ya da oda sıcaklığında yaklaşık yedi güne kadar saklanabilir:
Steril enjeksiyonluk su, %0.9 sodyum klorür solüsyonu, %3 ve %5 sodyum klorür enjektabl, %5 dekstroz solüsyonu, %5 dekstroz elektrolit No. 48, %5 dekstroz elektrolit No. 75, %5 dekstroz + %0.9 sodyum klorür solüsyonu, %50 dekstroz solüsyonu, %5 sodyum bikarbonat solüsyonu, %5 dekstrozda %6 dekstran 75 solüsyonu, %10 dekstran solüsyonu, %10 dekstroz solüsyonu, Ringer solüsyonu, laktatlı Ringer solüsyonu, %5 dekstrozda laktatlı Ringer solüsyonu, %5 dekstrozda Isolyte P, %5 dekstrozda Isolyte M, %5 dekstrozda Isolyte E, %5 ve %10 Osmitrol (mannitol) solüsyonu, %5 dekstrozda Plasma-Lyte M, Plasma-Lyte 148, %5 dekstrozda Plasma-Lyte 56, %5 dekstrozda Plasma-Lyte 148, D5-W içinde Ionosol B, %5 dekstrozda Ionosol T, %10 Travert Elektrolit No. 2, %10 Travert Elektrolit No. 3, %10 Gentran 40 ve %5 dekstroz, Polysal içinde %5 dekstroz, %5 amigen enjektabl, %5 dekstrozda %5 Amigen, Normosol-R, Polysal (düz), Aminosol %5 enjektabl, Fre-Amine II %8.5 enjektabl, %10 fruktoz enjektabl, %5 dekstrozda %10 Rheomacrodex.
 
Özel Kullanım Şekilleri
 
Erkeklerde ve Kadınlarda Gonore: Tek intramüsküler enjeksiyon olarak, 300 mg Netroycine Enjektabl önerilir. Enjeksiyon, gluteal kasın üst dış kadranına derin olarak yapılmalıdır.
 
Hemodiyaliz: Böbrek yetmezliği olan ve hemodiyalize bağlanan hastalarda hemodiyalizle kandan uzaklaştırılan netilmisin miktarı, diyaliz yöntemi ve diğer etkenlere bağlı olarak değişiklik gösterir. Sekiz saatlik bir hemodiyaliz uygulaması, kandaki netilmisin miktarını yaklaşık %63 oranında azaltabilir. Daha kısa bir hemodiyaliz uygulaması, daha az miktarda ilacın uzaklaştırılmasına neden olabilir. Her hemodiyaliz uygulamasından sonra önerilen doz, 2 mg/kg’dır. Çocuklarda, enfeksiyonun ağırlığına bağlı olarak, 2-2.5 mg/kg dozunda uygulanır.
 
İdrar Yolu Enfeksiyonları: Komplikasyonsuz idrar yolu enfeksiyonu olan hastalarda, özellikle enfeksiyon kronikse ve tekrarlıyorsa ve böbrek yetmezliğine neden olmamışsa, günde tek doz olarak 3 mg/kg ile tedavi edilebilir. Örneğin, 7-10 gün süreyle 150-200 mg netilmisin kas içine uygulanır.
 
Kombine tedavi
 
Netilmisin, diğer antibiyotiklerle kombine edildiğinde, böbrek yetmezliği olan ve olmayan hastalar için önerilen dozlar azaltılmamalıdır.
Piyasada Mevcut Diğer Farmasötik Dozaj Şekilleri
Netromycine Enjektabl Ampul 50 mg: 2 mL’lik 1 ampullük ambalajlarda. Her ampulde 50 mg netilmisin baza eşdeğer miktarda netilmisin sülfat bulunur.
 
Netromycine Enjektabl Ampul 150 mg: 1.5 mL’lik 1 ampullük ambalajlarda. Her ampulde 150 mg netilmisin baza eşdeğer miktarda netilmisin sülfat bulunur.
Saklama Koşulları
30°C altındaki oda sıcaklığında saklanmalıdır.
 
Çocukların ulaşamayacakları yerlerde ve ambalajında saklayınız.
Ticari Sunum Şekli Ve Ambalaj İçeriği

Netromycine Enjektabl Ampul 400 mg: 2 mL’lik 1 ampullük ambalajlarda. Her ampulde 400 mg netilmisin baza eşdeğer miktarda netilmisin sülfat bulunur.

Uyarılar/Önlemler
Aminoglikozit kullanan hastalar, uygulamaya bağlı olarak ortaya çıkabilecek toksik etkilerden dolayı yakından izlenmelidir.
 
Netilmisin tedavisi sırasında görülebilen nefrotoksisite genellikle hafif olmasına rağmen, tedavi sırasında böbrek işlevlerinin yakından izlenmesi önerilir. Nefrotoksisite riski, böbrek yetmezliği olan, uzun süre ya da yüksek dozla tedavi edilen hastalarda ve yaşlılarda daha fazladır.
 
Netilmisin tedavisi sırasında ototoksisite, her ne kadar diğer aminoglikozitlere göre daha ender görülüyor ve hafif seyrediyorsa da, öncelikle böbrek yetmezliği bozuk olan ya da böbrekleri normal çalışan ancak, ilacı uzun süre ya da yüksek dozda kullanan hastalarda işitme kaybı ve vestibüler bozukluk görülebilir.
 
Tedaviden önce ya da tedavi sırasında böbrek yetmezliği saptanmış hastalarda, böbrek ve 8’inci kafa çiftinin işlevlerinin izlenmesi önerilir. İdrar, düşük dansite, proteinüri, silindirüri ve hücreler açısından izlenmelidir.
 
Kan üresi, serum kreatinin ya da kreatinin klirensi, belirli aralıklarla kontrol edilmelidir. Olanaklıysa, özellikle risk altındaki hastalarda, seri odiyogramlar yapılması önerilir. Ototoksisite (baş dönmesi, kulak çınlaması, kulaklarda uğuldama ya da işitme kaybı) ya da nefrotoksisite belirtileri görüldüğünde, doz ayarlaması yapılmalı ya da tedaviye son verilmelidir. Diğer aminoglikozitlerle de olduğu gibi, renal ve 8’inci kafa çifti işlev bozuklukları, ender olarak tedavi sonuna kadar ortaya çıkmayabilir.
 
Olanaklıysa, yeterli terapötik etkinliği sağlamak ve toksik etkilerden kaçınmak için, aminoglikozit serum düzeyleri izlenmelidir. Netilmisin en yüksek serum konsantrasyonları izlenirken, doz, serum düzeyi 16 µg/ml’nin üzerinde uzun süre kalmayacak biçimde ayarlanmalıdır. Eğer serum düzeyi, ikinci dozun verilmesinden biraz önce ölçülüyorsa, serum düzeyinin, önerilen dozlarda 0.5-2 µg/ml olması gereklidir, 4 µg/ml’nin üzerindeki konsantrasyonlardan kaçınılmalıdır. Serum konsantrasyonlarının aşırı yüksek olması, renal ve 8’inci kafa çifti bozukluklarının ortaya çıkma riskini artırır.
 
Geniş yanık alanları olan hastalarda, farmakokinetik değişikliklere bağlı olarak, aminoglikozitlerin serum konsantrasyonları düşebilir. Bu hastalarda, uygun dozun bulunabilmesi çin netilmisinin serum düzeylerinin ölçülmesi özellikle önemlidir.
 
Sisplatin, basitrasin, polimiksin B, kolistin, sefaloridin, amfoterisin B, kanamisin, asiklovir, gentamisin, amikasin, sisomisin, tobramisin, neomisin, streptomisin, paromomisin, viomisin ve vankomisin gibi nefrotoksik ilaçlara kombine ya da peşpeşe kullanımdan kaçınılmalıdır. Yaşlılık ve dehidratasyon, toksisite risikini artırabilir.
 
Netilmisin, etakrinik asit ya da furosemid gibi kendileri de otoksisiteye yol açabilen güçlü diüretiklerle birlikte kullanılmamalıdır. Ayrıca, intravenöz uygulamalarda, diüretikler, aminoglikozitlerin serum ve doku konsantrasyonlarını değiştirerek toksisitelerini artırabilir.
 
Nörotoksik veya nefrotoksik antibiyotikler, lokal irigasyon ve uygulamalarda da belirgin miktarlarda emilebildiklerinden, olası toksik etkiler, bu tür uygulamalarda da gözönüne alınmalıdır.
 
Aminoglikozitler, belirli sefalosporinlerle birlikte kullanıldıklarında, nefrotoksisitenin artabildiği bildirilmiştir.
 
Klinik araştırmalarda her ne kadar nöromüsküler blok ya da respiratuvar paralizi görülmemişse de, hayvan deneylerinde, klinik olarak önerilen dozların üzerindeki dozlarda bu yan etkilerin ortaya çıktığı bildirilmiştir. Aminoglikozitlerin özellikle, suksinilkolin, tubokürarin veya dekametonyum gibi nöromusküler blok yapan ilaçlar, anestezikler ya da fazla miktarda sitrat antikoagülanlı kan transfüzyonu uygulanan hastalarda kullanılması durumunda bu olasılık göz önünde bulundurulmalıdır. Blok oluştuğunda, kalsiyum tuzları tabloyu düzeltebilir.
 
Aminoglikozitler, kuramsal olarak nöromüsküler ileti üzerinde kürara benzer etki yapabildiklerinden, myasthenia gravis, parkinsonizm ya da çocuklarda görülen botulizm gibi nöromüsküler bozukluklarla seyreden hastalığı olanlarda dikkatle kullanılmalıdır.
 
Yaşlı hastalarda, kan üresi ya da serum kreatinin düzeyi gibi rutin testlerde saptanamayacak düzeyde böbrek yetmezliği olabilir. Kreatinin klirensinin saptanması daha yararlıdır. Bu hasta grubunda, diğer aminoglikozit tedavilerinde olduğu gibi, netilmisin tedavisinde de böbrek işlevlerinin yakından izlenmesi uygundur.
 
Netilmisin ile tedavi edilen bazı yetişkin ve çocuklarda, aminoasidüri ve metabolik asidoz ile birlikte seyreden Fanconi benzeri bir sendromun görüldüğü bildirilmiştir.
 
Aminoglikozitler arasında çapraz alerji olduğu gösterilmiştir.
 
Tedavi sırasında, hastalara yeterli sıvı verilmesine dikkat edilmelidir.
 
Bir aminoglikozit, in vitro koşullarda bir beta-laktam grubu antibiyotikle karıştırıldığında her ikisi de etkisiz hale gelebilir. Böbrek fonksiyonları azalmış olanlarda ve böbrek fonksiyonları normal olan bazı hastalarda, bir aminoglikozit ve bir penisilin preparatı farklı yollardan uygulandığında, aminoglikozitlerin serum düzeyinin azaldığı ya da serum yarılanma süresinin kısaldığı bildirilmiştir.
 
Netilmisin sülfat tedavisi, dirençli mikroorganizmaların aşırı üremelerine neden olabilir. Böyle bir durum ortaya çıktığında, uygun bir tedaviye başlanmalıdır
 
Netromycine Enjektabl 400 mg, bazı duyarlı kişilerde, anafilaktik belirtiler ve hayatı tehdit eden veya daha hafif seyreden astım nöbetleri dahil olmak üzere alerjik reaksiyonlara neden olabilen sodyum sülfit içerir. Sülfit duyarlılığı, astımı olmayanlara göre astımlı hastalarda daha sık görülmektedir.
 
Netromycine Enjektabl, su duruluğundan soluk sarıya kadar değişebilen bir renge sahiptir. Koyu sarı renk almış preparatlar kullanılmamalıdır.
 
Gebelik ve Emzirme Döneminde Kullanım
 
Aminoglikozit grubu antibiyotikler plasentadan geçer ve gebe kadınlara uygulandıklarında fetusa zarar verebilir. Gebelikleri sırasında streptomisin uygulanan annelerin çocuklarında kalıcı bilateral konjenital sağırlık bildirilmiştir. Bununla birlikte, diğer aminoglikozitlerle tedavi edilen gebe kadınlarda, anne fetus ya da yenidoğan üzerinde ciddi yan etkiler bildirilmemiştir. Netilmisin sülfatın gebe kadınlara uygulanması durumunda fetusa zarar verip vermeyeceği ya da üreme kapasitesini etkileyip etkilemeyeceği bilinmemektedir. 

Emziren annelerde yapılan araştırmalar, netilmisin sülfatın az miktarda süte geçtiğini göstermiştir. Anne sütü alan bebeklerde aminoglikozitlere bağlı ciddi istenmeyen etki ortaya çıkma olasılığı bulunduğundan, ilacın anne açısından önemi de göz önünde bulundurularak, emzirmeye ya da tedaviye son verilmelidir.

Yan Etkileri / Advers Etkiler
Nefrotoksisite: Netilmisin uygulamalarından sonra ender olarak, idrarda silindir, hücre ya da protein varlığı veya BUN, nonprotein nitrojen (NPN), serum kreatinin düzeylerinin yükselmesi veya oligüri şeklinde, genellikle hafif olan istenmeyen renal etkilerin görüldüğü bildirilmiştir. Bu etkiler, yaşlı, böbrek yetmezliği anamnezi olan, uzun süre ya da önerilenden yüksek dozlarla tedavi edilen hastalarda daha sık görülür ve genellikle belirtiler geriye dönüşümlüdür.
 
Nörotoksisite: Diğer aminoglikozitlerden farklı olarak, Netromycine Enjektabl uygulamalarında, vestibular ve koklear toksisite insidansı çok düşüktür. Vestibular işlevlerindeki azalma, kompensasyon mekanizmalarına bağlı olarak geçici olabilir. Ender olarak görülen koklear toksisite genelikle geriye dönüşümsüzdür. Bu yan etkiler, öncelikle böbrek yetmezliği olan, uzun süre ya da yüksek dozla tedavi edilmiş hastalarda ortaya çıkar. Aminoglikozitlere bağlı ototoksisite riskini artıran diğer etkenler arasında dehidratasyon, etakrinik asit ya da furosemid ile birlikte kullanılması ya da daha önceden diğer ototoksik ilaçların uygulanmış olması bulunur. Aminoglikozitlere bağlı ototoksisite semptomları sıklıkla geçicidir ve sersemlik, vertigo, kulak çınlaması, kulaklarda uğuldama ve iştime kaybı biçiminde ortaya çıkabilir. İşitme kaybı, genellikle tiz tonları kapsar.
 
Toksisite riski, Netromycine Enjektabl’ı önerilenden daha yüksek dozda ve daha uzun süre kullanmayan, böbrek işlevleri normal kişilerde düşüktür. Diğer aminoglikozitlerle tedavi sırasında nörotoksik reaksiyonlar görülmüş olan bazı hastalar, Netromycine Enjektabl ile başarıyla tedavi edilmiştir.
 
Netilmisine bağlı olabilen ve daha ender görülen yan etkiler şunlardır: Baş ağrısı, kırıklık, görme bozukluğu, oryantasyon bozukluğu, taşikardi, hipotansiyon, çarpıntı, trombositoz, parestezi, deri döküntüsü, titreme, ateş, sıvı retansiyonu, kusma ve diyare. Çok ender olarak anafilaksi bildirilmiştir.
 
Netilmisine bağlı olarak aşağıdaki laboratuvar test değişiklikleri görülebilir: Kan şekeri, alkali fosfataz. AST (SGOT) ya da ALT (SGPT), bilirubin düzeylerinde yükselme, hiperpotasemi, diğer karaciğer testlerinde anormallik, düşük hemoglobin, lökopeni, trombositopeni, eozinofili, anemi ve protrombin zamanında uzama.
 
Lokal olarak genellikle iyi tolere edilen Netromycine Enjektabl, ender olarak enjeksiyon yerinde ağrıya ya da lokal reaksiyona neden olabilir. Netilmisinin, amikasin ile karşılaştırıldığı, rastgele ve karşılaştırmalı bir araştırmada netilmisinin, amikasine oranla kas içi enjeksiyonlarda belirgin olarak daha az ağrıya neden olduğu gösterilmiştir.
 
BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ.