Grubu Beşeri İthal İlaç
Alt Grubu İEGM Tüm İlaç Fiyat Listesi
Firma Amgen İlaç Tic. Ltd. Şti.
Marka NEUPOGEN
Etken Madde Kodu SGKF1Q-FILGRASTIM Parenteral
Ambalaj Miktarı 5
Ambalaj KUTU/AMBALAJ
ATC Kodu L03AA02
ATC Açıklaması Filgrastim
NFC Kodu NA
NFC Açıklaması Parenteral Kullanıma Hazır Enjektörler
Kamu Kodu A05371
Patent Orjinal
Satış Fiyatı 1326,02 TL (2 Mart 2020) - Fiyat Geçmişi
Önceki Fiyatı 1186,02 TL (18 Şubat 2019)
Kurumun Ödediği 340,47 TL
Reçete Tipi Normal Reçete
Temin İlacınızı sadece eczaneden alınız !
Bütçe Eş Değer Kodu E520A
Anne Sütü İlaç Anne Sütüne Geçer !
Soğuk Zincir Soğuk Zincir İlacıdır.
Durumu Şuan eczanelerde satılıyor.
Barkodu
İlaç Etken Maddeleri
İlaç Eşdeğerleri (Muadilleri)

İlaç Prospektüsü

Doz Aşımı
Neupogen'in aşırı doz etkileri tespit edilmemiştir. Neupogen tedavisinin kesilmesi halinde, genelde, dolaşımdaki nötrofil sayısı 1‑2 gün içinde % 50 oranında düşer ve 1‑7 günde normal seviyesine döner.
Endikasyonlar

Sitotoksik kemoterapi:

Neupogen, kronik miyeloid lösemi ve miyelodisplastik belirtiler haricinde malign hastalık nedeniyle sitotoksik kemoterapi gören hastalarda febril nötropeni oluşum sıklığının ve nötropeni süresinin azaltılmasında ve miyeloablatif tedaviden sonra kemik iliği nakli uygulanan uzun süreli ağır nötropeni riskinin artmış olduğu düşünülen hastalarda nötropeni süresinin azaltılmasında ve klinik komplikasyonlarında endikedir. Neupogen'in güvenilirlik ve etkinliği sitotoksik kemoterapi uygulanan yetişkin ve çocuklarda benzerdir.

 

Periferik kan progenitör hücre (PKPH) mobilizasyonu: 

Neupogen, allojeneik periferik kan progenitör hücrelerinin harekete geçirilmesi amacıyla sağlıklı gönüllü donörlerde tek başına veya otolog periferik kan progenitör hücrelerinin harekete geçirilmesi amacıyla veya kemik iliği baskılayıcı kemoterapiyi takip eden periferik kan projenitör hücre infüzyonu ile sağlanan hematopoetik iyileşmeyi hızlandırmaya yönelik uygulamalar için endikedir.

 

Ağır kronik nötropeni(AKN): 

Uzun dönem Neupogen kullanımı, mutlak nötrofil sayısı (MNS) £ 0.5 x 109/L olan ağır konjenital, siklik veya idiyopatik nötropenisi olan çocuk veya erişkin hastalarda, ciddi ve tekrarlayan enfeksiyon hikayesi olan hastalarda nötrofil sayısının artırılması ve enfeksiyonlara bağlı olayların sıklık ve süresinin azaltılmasında endikedir.

 

HIV enfeksiyonu: 

Neupogen, ilerlemiş HIV enfeksiyonu olan hastalarda bakteriyel enfeksiyon riskini azaltmak için, nötropeninin (MNS £ 1.0 x 109/L) tedavisinde endikedir.

Farmakodinamik Özellikler
İnsan granülosit koloni‑uyarıcı faktörü, kemik iliğindeki fonksiyonel nötrofil üretimi ve salınımını regüle eden bir glikoproteindir. r-metHuG-CSF (filgrastim) içeren Neupogen, periferik kandaki nötrofil sayısında 24 saat içinde önemli bir artış sağlarken, monosit sayısında ancak küçük bir artışa neden olur. Bazı ciddi kronik nötropeni hastalarında Neupogen dolaşımdaki eozinofil ve bazofil sayısında minör bir artışa neden olur. Bu hastalardan bazılarında tedaviye başlamadan önce eozinofili veya bazofili mevcuttur.
 
Tavsiye edilen dozlarda nötrofil sayısındaki artış doza bağımlıdır. Neupogen'e cevap olarak insan vücudu tarafından üretilen nötrofiller, deneylerde gösterildiği gibi, normal veya ileri kemotaktik ve fagositik fonksiyonlara sahip­tir. Neupogen tedavisinin kesilmesinden sonra, dolaşımdaki nötrofil sayısı 1‑2 gün içinde %50 oranında azalır ve 1‑7 gün içinde normal seviyelere gelir. Neupogen’le tedavi, sitotoksik kemoterapi ya da miyeloablatif tedavi sonrası kemik iliği transplantasyonu uygulanan hastalarda oluşan nötropeni ve febril nötropeninin insidans, şiddet ve süresini belirgin olarak azaltır ve sonuç olarak yalnızca sitotoksik kemoterapi alan hastalara kıyasla daha az hastane başvurusu, daha kısa hastanede kalış süresi ve daha az antibiyotik kullanımını gerektirir. Neupogen’le tedavi, akut miyeloid lösemi için yapılan endüksiyon kemoterapisini takiben febril nötropeni, antibiyotik kullanımı ve hastanede kalış sürelerini belirgin olarak kısaltır. Ancak, ateş ve tespit edilen enfeksiyonların sıklığında bir azalma olmamıştır. Tek başına ya da kemoterapi sonrası Neupogen kullanımı, hematopoetik progenitör hücrelerin periferik kana geçmesini sağlar. Otolog periferik kan progenitör hücrelerinin (PKPH) sayısının artması sağlanarak, yüksek doz sitotoksik tedavi sonrasında, kemik iliği nakli yerine ya da kemik iliği nakline ek olarak enfüzyonla verilebilir. PKPH enfüzyonu, kanama komplikasyon riskinin süresini ve trombosit transfüzyon ihtiyacını azaltarak hematopoetik iyileşmeyi hızlandırır.
 
Neupogen ile harekete geçirilmiş allojeneik periferik kan progenitör hücreleri alıcıları, anlamlı olarak daha hızlı bir hematolojik iyileşme süreci geçirmişlerdir; bu durum allojeneik kemik iliği transplantasyonu ile karşılaştırıldığında, destek gerektirmeyen trombosit iyileşme süresinin anlamlı ölçüde kısalmasıyla sonuçlanmıştır. Ağır kronik nötropenisi (ağır konjenital nötropeni, siklik nötropeni ve idiyopatik nötropeni) olan çocuk ve erişkin hastalarda Neupogen kullanılması, periferik kandaki mutlak nötrofil sayısında uzun süre devam eden bir artışa yol açar; enfeksiyonlar ve buna bağlı olaylarda azalma görülür. HIV enfeksiyonlu hastalarda Neupogen kullanımı, antiviral ve/veya diğer miyelosupresif ilaçların planlanmış doz uygulamalarının yapılabilmesine imkan verecek, normal nötrofil sayılarının kalıcı olmasını sağlar. Neupogen ile tedavi edilen HIV enfeksiyonlu hastalarda, HIV replikasyonunun arttığı yönünde herhangi bir veri yoktur. Diğer hematopoetik büyüme faktörleri ile olduğu gibi, G‑CSF insan endotel hücreleri üzerinde, in vitro ortamda uyarıcı özellik göstermiştir.
Farmakokinetik Özellikler
İster intravenöz, ister subkutan yolla verilmiş olsun, filgrastim dozu ile serum konsantrasyonu arasında pozitif lineer bir bağlantı vardır. Tavsiye edilen dozların subkutan yolla verilmesinden sonra, serum konsantrasyonları 8-16 saat süreyle 10 ng/mL'nin üzerinde kalır. Kanda dağılım hacmi yaklaşık 150 mL/kg'dır. İster intravenöz, ister subkutan yoldan verilmiş olsun, filgrastim klerensinin birinci derece farmakokinetiği izlediği gözlenmiştir. Filgrastimin ortalama serum eliminasyon yarı-ömrü yaklaşık olarak 3.5 saat, klerensi ise yaklaşık 0.6 mL/dak/kg'dır. Otolog kemik iliği naklinden sonra iyileşen hastalara uygulanan (28 güne kadar) kesintisiz filgrastim enfüzyonu, ilaç birikimine dair bir belirti göstermemiş, eliminasyon yarı-ömürleri yukarıda belirtilen seviyelerde olmuştur.
Farmasötik Şekli
Enjeksiyona hazır şırınga - s.c./i.v. enfüzyon
Formülü
Bir enjeksiyona hazır şırınga 0.5 mL'de 30 milyon ünite (30 MU = 300 µg) filgrastim (G-CSF, non-glikolize rekombinant metiyonil insan granülosit koloni-uyarıcı faktörü), 0.295 mg sodyum asetat, 25 mg sorbitol, 0.02 mg polisorbat 80, pH ayarı için (pH=4) 1N sodyum hidroksit ve enjeksiyonluk su içerir.
 
Filgrastim yüksek derecede saflaştırılmış non-glikolize protein olup 175 amino asit içerir. Filgrastim, genetik olarak değiştirilmiş Escherichia coli laboratuar suşunda, koloni-uyarıcı faktör için bir gen eklenmesiyle üretilmiştir.
İlaç Etkileşmeleri
Miyelosupresif sitotoksik kemoterapi ile aynı gün verilen Neupogen'in güvenilirlik ve etkinliği belirlenmemiştir. Hızla bölünen miyeloid hücrelerin miyelosupresif sitotoksik kemoterapiye olan duyarlığı göz önüne alındığında, Neupogen'in, sitotoksik kemoterapiden 24 saat öncesi ile 24 saat sonrası arasındaki sürede kullanılmaması tavsiye edilir.
 
Neupogen ile 5-floro-urasilin birlikte uygulandığı az sayıdaki hastanın ön bulgularına göre nötropeninin ağırlığı artabilir. Diğer hematopoetik büyüme faktörleri ve sitokinlerle olası etkileşmeleri henüz klinik deneylerde araştırılmamıştır. Lityumun nötrofil salınımını artırması nedeniyle, Neupogen'in etkisini potansiyalize etme olasılığı vardır. Her ne kadar bu etkileşme tam olarak araştırılmamış ise de, böyle bir etkileşmenin zararlı olduğu yönünde hiçbir veri bulunmamaktadır.
 
Geçimsizliği 
Seyreltilmiş Neupogen cam ve plastik malzemelere adsorbe olabilir. Ancak %5 glikoz çözeltisi içinde seyreltildiğinde, Neupogen cam ve PVC, polyolefin (polipropilen ve polietilenden oluşan bir ko-polimer) ve polipropilen dahil çeşitli plastik türleri ile geçimlidir.
Kontraendikasyonlar
Filgrastim veya ilacın içerdiği diğer yardımcı maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılığı olduğu bilinen hastalarda Neupogen kullanımı kontrendikedir. Neupogen, sitotoksik kemoterapinin dozunu artırmak amacıyla belirlenmiş doz şemaları dışında kullanılmamalıdır.
 
Neupogen, anormal sitogenetik bulguları ve ağır konjenital nötropenisi (Kostman sendromu) olan hastalarda kullanılmamalıdır (Bkz. Uyarılar/Önlemler).
Kullanım Şekli Ve Dozu
Sitotoksik kemoterapi uygulanmakta olan hastalarda kullanımı: 
Tavsiye edilen Neupogen dozu 0.5 MU (5 µg)/kg/gün'dür. İlk Neupogen dozu, sitotoksik kemoterapiyi izleyen 24 saatten daha kısa bir süre içinde uygulanmamalıdır. Neupogen günlük subkutan enjeksiyon ya da %5 glikoz solüsyonu içinde seyreltilmiş halde (Bkz. Seyreltme), 30 dakika süre ile verilen günlük intravenöz enfüzyon şeklinde uygulanabilir. Çoğu durumda subkutan yol tercih edilmektedir. Tek doz uygulaması çalışmasında, intravenöz uygulamanın etki süresini kısaltabileceği yönünde bulgular elde edilmiştir. Bu bulgunun çoklu doz uygulaması ile olan klinik ilişkisi açık değildir. Uygulama yolu seçimi, bireysel klinik koşullara göre yapılmalıdır. Günlük Neupogen uygulamaları, beklenen nötrofil alt düzeyi geçinceye ve nötrofil sayısı normal sınırlara ulaşıncaya kadar sürdürülmelidir.
 
Solid tümörler, lenfomalar ve lenfoid lösemi için uygulanan yerleşik kemoterapi sonrasında, bu kriterleri karşılayacak tedavi süresinin, 14 güne kadar olması beklenir.
 
Akut miyeloid lösemide indüksiyon ve konsolidasyon terapisi sonrasında, tedavi süresi, kullanılan sitotoksik kemoterapinin türüne, dozuna ve şemasına bağlı olarak, önemli oranda daha uzun (38 güne kadar) olabilir.
 
Sitotoksik kemoterapi almakta olan hastalarda, Neupogen tedavisi başlatıldıktan 1 ile 2 gün sonra, nötrofil sayılarında tipik olarak geçici bir artış görülür. Ancak kalıcı bir terapötik yanıt için, Neupogen tedavisi, beklenen alt düzey geçmeden ve nötrofil sayısı normal sınırlara ulaşmadan durdurulmamalıdır. Hedeflenen nötrofil alt düzeyi elde edilmeden önce Neupogen tedavisinin erken kesilmemesi tavsiye edilir.
 
Miyeloablatif tedaviden sonra kemik iliği nakli uygulanan hastalarda kullanımı: 
Neupogen'in tavsiye edilen başlangıç dozu, 30 dakika veya 24 saat intravenöz enfüzyon yoluyla 1.0 MU (10 µg)/kg/gün veya 24 saat sürekli subkutan enfüzyon yoluyla verilen 1.0 MU (10 µg)/kg/gün'dür. Neupogen, 20 mL %5'lik glikoz solüsyonu içinde seyreltilmelidir (Bkz. Seyreltme). Neupogen'in ilk dozu; sitotoksik kemoterapiden sonra 24 saatten önce verilmemelidir, kemik iliği enfüzyonundan sonra ise 24 saat içinde uygulanmamalıdır. Bu ortamda 28 günden daha uzun süreyle verilen Neupogen'in etkinlik ve güvenilirliği belirlenmemiştir. Nötrofil alt düzeyi geçildikten sonra, Neupogen günlük dozu nötrofil cevabına göre aşağıdaki gibi ayarlanmalıdır:
 
NÖTROFİL SAYISI                                                                     NEUPOGEN DOZ AYARLAMASI
Ardarda 3 gün >1.0 x 109/L                                          0.5 MU/kg/gün'e düşürülmelidir.
Sonra, MNS, ardarda 3 gün daha                                    Neupogen uygulamasına son
>1.0 x 109/L'de kalırsa                                                      verilmelidir.
MNS, tedavi sırasında <1.0 x 109/L'ye düştüğü takdirde, Neupogen dozu yukarıdaki aşamalara göre yeniden artırılmalıdır.
MNS = mutlak nötrofil sayısı
 
Periferik kan progenitör hücrelerinin (PKPH) mobilizasyonu amaçlanan hastalarda kullanımı: 
Miyelosupresif ya da miyeloablatif tedavi uygulanan ve bunu izleyerek kemik iliği nakli yapılsın ya da yapılmasın otolog PKPH nakli gerçekleştirilen hastalarda, PKPH'lerinin hareketlenmesini sağlamak amacıyla kullanılır. PKPH mobilizasyonunu amaçlayan tek başına kullanımında, önerilen Neupogen dozu 24 saat kesintisiz subkutan enfüzyon ya da 5 ile 7 gün süreyle günlük tek doz subkutan enjeksiyon şeklinde 1.0 MU (10 µg)/kg/gün'dür.
 
Neupogen, enfüzyon yoluyla kullanım için 20 mL % 5 glikoz solüsyonu içinde seyreltilmelidir (Bkz. Seyreltme). Lökoferezin zamanlaması: 5. ve 6. günlerde bir ya da iki lökoferez sıklıkla yeterli olur. Diğer koşullarda, ek lökoferezlere gerek duyulabilir. Neupogen uygulamasına son lökofereze kadar devam edilmelidir. Miyelosupresif kemoterapi sonrasında PKPH'lerin mobilizasyonu için tavsiye edilen Neupogen dozu, uygulamaya kemoterapinin tamamlanmasından sonraki ilk günden başlayarak, hedeflenen nötrofil alt düzeyi elde edilene ve nötrofil sayısı normal düzeye ulaşana kadar devam edilmek üzere günlük subkutan enjeksiyon şeklinde 0.5 MU (5 µg)/kg/gün'dür. Lökoferez, MNS < 0.5 x 109/L'den > 5.0 x 109/L'ye çıktığı dönem içinde uygulanmalıdır. Yaygın kemoterapi uygulanmamış hastalarda, genellikle bir lökoferez yeterli olmaktadır. Diğer durumlarda, ek lökoferez uygulamaları önerilmektedir.
 
Sağlıklı donörlerde allojeneik periferik kan progenitör hücre transplantasyonu öncesinde Periferik Kan Progenitör Hücreleri (PKPH) mobilizasyonu: 
Sağlıklı donörlerde PKPH mobilizasyonu için, Neupogen ardarda 4 ile 5 gün süreyle subkutan 10 mg/kg/gün dozunda uygulanmalıdır. Lökoferez 5. gün başlatılmalı ve 4 x 106 CD34+ hücre/kg-alıcı vücut ağırlığı kadar hücre toplamak için, gerekirse 6. güne kadar sürdürülmelidir. Neupogen'in 16 yaşından küçük veya 60 yaşından büyük sağlıklı donörlerde güvenilirlik ve etkinliği değerlendirilmemiştir.
 
Ağır kronik nötropenili hastalarda kullanımı:
 
Konjenital nötropeni:
Tavsiye edilen başlangıç dozu, tek defada veya birkaç enjeksiyona bölünerek subkutan yolla verilen 1.2 MU (12 µg)/kg/gün'dür.
 
İdiyopatik veya siklik nötropeni:
Tavsiye edilen başlangıç dozu, tek defada veya birkaç enjeksiyona bölünerek subkutan yolla verilen 0.5 MU (5 µg)/kg/gün'dür.
 
Neupogen nötrofil sayısı 1.5 x 109/L'ye ulaşana ve bu düzeyde tutulana kadar subkutan enjeksiyonlar halinde hergün verilmelidir. Bu cevap elde edildikten sonra, bu düzeyin korunması için gereken en düşük doz belirlenmelidir. Yeterli nötrofil sayısının korunabilmesi için uzun bir süre günlük enjeksiyonların sürdürülmesi gerekir. 1-2 haftalık tedaviden sonra, başlangıç dozu hastanın cevabına göre iki katına çıkarılabilir veya yarıya düşürülebilir. Bundan sonra doz, nötrofil sayısı 1.5 x 109/L ile 10 x 109/L arasında olacak şekilde, her 1-2 haftada bir, her hasta için bireysel olarak ayarlanabilir. Ağır enfeksiyonu olan hastalarda, doz artırımı için daha hızlı bir şema izlenebilir. Klinik deneylerde, tedaviye cevap veren hastaların %97'sinde £  24 µg/kg/gün düzeyindeki dozlarla tam bir cevap elde edilmiştir. Ağır kronik nötropenili hastalara 24 µg/kg/gün'ü aşan dozlarda uzun süreli Neupogen verilmesinin güvenilirliği belirlenmemiştir.
 
HIV enfeksiyonu
 
Nötropeninin düzeltilmesi: 
Önerilen Neupogen başlangıç dozu, günlük subkutan enjeksiyonlar yoluyla verilen 0.1 MU (1 mg)/kg/gün'dür. Bu doz normal bir nötrofil sayısına (MNS > 2.0 x 109/L) ulaşılıncaya kadar ve bu düzey sürdürülmek üzere, en fazla 0.4 MU (4 mg)/kg/gün'e kadar titre edilebilir. Klinik çalışmalarda, hastaların %90'dan fazlası bu dozlarda yanıt vermiştir ve nötropeninin ortalama 2 gün içerisinde düzelmesi sağlanmıştır.
 
Az sayıda hastada (< 10%), nötropeninin düzelmesini sağlamak için, 1.0 MU (10 mg)/kg/gün'e kadar olan dozlar gerekmiştir.
 
Normal Nötrofil Sayılarının Sürdürülmesi İçin: 
Nötropenide düzelme elde edildiğinde, normal bir nötrofil sayısını sürdürecek en düşük etkin doz belirlenmelidir. Başlangıç dozunun ayarlanması için, subkutan enjeksiyon yoluyla 30 MU (300 mg)/gün dozunda uygulama önerilmektedir. > 2.0 x 109/L düzeyinde nötrofil sayısını koruyabilmek için, hastanın MNS değerine bağlı olarak daha başka doz ayarlamaları gerekli olabilir. Klinik çalışmalarda, > 2.0 x 109/L MNS düzeyini sürdürebilmek için, ortalama uygulama sıklığı haftada 3 gün olmak üzere, haftada 1 gün ile 7 gün arasında, 30 MU (300 mg)/gün dozunda verilmesi gerekmiştir. > 2.0 x 109/L'lik bir MNS düzeyinin korunması için, uzun dönem uygulama gerekli olabilir.
 
Özel Doz Talimatları: 
Neupogen ile yapılan klinik deneyler az sayıda yaşlı hastayı da içermiş, ancak bu grup üzerinde özel araştırmalar yapılmamıştır. Bu nedenle kesin doz tavsiyesi yapılamamaktadır. Çocuk hastalardaki tavsiye edilen doz miyelosupresif sitotoksik kemoterapi gören yetişkinlerle aynıdır.
 
Renal ya da hepatik fonksiyonları ağır derecede bozulmuş hastalarda yürütülen Neupogen çalışmalarında, bu ajanın normal bireylerdekine benzer bir farmakokinetik ve farmakodinamik profil gösterdiği ortaya konulmuştur. Bu durumlarda doz ayarlaması gerekli değildir.
 
Diğer Özellikler: 
Neupogen tedavisi G-CSF tedavisinde ve hematolojide deneyimli, gerekli diyagnostik donanıma sahip onkoloji merkezleriyle işbirliği yapılarak uygulanmalıdır. Mobilizasyon ve aferez prosedürleri bu sahada kabul edilebilen deneyime sahip ve de hematopoetik progenitör hücrelerin doğru olarak izlendiği onkoloji-hematoloji merkezleriyle işbirliği içinde yapılmalıdır.
 
Çocuklarda ağır kronik nötropeni ve kanser tedavisi alanında kullanımı: 
Ağır kronik nötropeni çalışmalarına katılan hastaların %65’i 18 yaşın altındadır. Hastaların çoğunda konjenital nötropeni olan yaş grubunda bu tedavinin etkili olduğu açıktır. Ağır kronik nötropeni nedeniyle tedavi gören pediatrik hastalarda güvenilirlik profilinde bir farklılık saptanmamıştır. Pediatrik hastalarla yapılan klinik çalışmaların verileri Neupogen'in sitotoksik kemoterapi alan çocuklarda kullanımının etkinliği ve güvenilirliğinin erişkinlerdekine benzer olduğunu göstermektedir.
 
Seyreltme: 
Gerektiğinde, Neupogen %5'lik glikoz solüsyonu ile seyreltilebilir. Neupogen 1.5 MU (15 µg)/mL'nin altında konsantrasyonlara seyreltilmişse, 2 mg/mL'lik son konsantrasyon elde edilecek şekilde insan serum albümini (HSA) ilave edilmelidir.
 
Neupogen tuzlu su solüsyonları ile seyreltilmemelidir.
 
Örnek: 20 mL son enjeksiyon hacminde, toplam Neupogen dozu 30 MU (300 µg)'dan az ise, 0.2 mL %20 insan albümini çözeltisi (Ph. Eur.) eklenerek verilmelidir. Hiçbir zaman 0.2 MU (2 µg)/mL'nin altındaki bir son konsantrasyona seyreltilmesi tavsiye edilmez.
Piyasada Mevcut Diğer Farmasötik Dozaj Şekilleri
Neupogen 48 MU enjeksiyona hazır şırınga, 0.5 mL, 5 adet
Saklama Koşulları
2o‑8oC arasında buzdolabında saklayınız. İlacın kısa süreyle, kazara, dondurucu ısılara maruz kalması, Neupogen'in stabilitesini etkilemez. Seyreltilmiş Neupogen çözeltileri hazırlandıktan sonra 2o‑ 8oC arasında buzdolabında saklanmalı ve 24 saat içinde kullanılmalıdır.
 
Neupogen enjeksiyona hazır şırıngalar bir defalık kullanım içindir.
Ticari Sunum Şekli Ve Ambalaj İçeriği
Neupogen 30 MU enjeksiyona hazır şırınga, 0.5 mL, 5 adet
Uyarılar/Önlemler
Hem sağlıklı donörlerde hem de kanser hastalarında periferik kan progenitör hücre mobilizasyonu için koloni-uyarıcı faktörlerin (Neupogen dahil) uygulanmasından sonra, izole dalak rüptürü vakaları bildirilmiştir. Bu vakaların bir kısmı ölümcüldür. Neupogen kullanan bireylerde, özellikle PKPH mobilizasyonu için Neupogen alan sağlıklı donörlerde abdominal ağrı ve omuz ağrısı görüldüğünde vakalar dalak rüptürü ya da dalak büyümesi açısından değerlendirilmelidir (Bkz. Yan Etkiler/Advers Etkiler).
 
Duyarlı kişilerde aşırı duyarlılık reaksiyonları gelişebilir.
 
Erişkin respiratuar distres sendromu (ARDS): 
Erişkin respiratuar distres sendromu, Neupogen alan, sepsisli nötropeni hastalarında bildirilmiştir ve nötrofillerin akciğerdeki inflamasyon bölgelerine akınına sekonder olarak görüldüğü varsayılmaktadır. Neupogen kullanan ve ateş, pulmoner infiltrat ya da resprituar distres görülen nötropeni hastaları ARDS olasılığı için izlenmelidir. ARDS görüldüğünde Neupogen tedavisi kesilmeli ve uygun ilaç tedavisine başlanmalıdır (Bkz. Yan Etkiler/Advers Etkiler).
 
Malign hücre gelişmesi: 
Granülosit koloni‑uyarıcı faktör miyeloid hücrelerin gelişmesini in vitro artırabilir ve bazı non‑miyeloid hücrelerde de in vitro benzer etkiler görülebilir. Neupogen’in miyelodisplastik sendromda veya kronik miyeloid lösemide etkinlik ve güvenilirliği tespit edilmemiştir. Neupogen bu durumlarda endike değildir. Kronik miyeloid löseminin blast transformasyonunun tanısını akut miyeloid lösemiden ayırt etmek için özel dikkat gösterilmelidir.
 
Sekonder AML hastalarında güvenilirlik ve etkinlik verilerinin kısıtlı olması nedeniyle, Neupogen dikkatle uygulanmalıdır. Ellibeş yaşından küçük ve sitogenetik profili iyi (t(8;21), t(15;17), ve inv(16)) olan yeni AML hastalarında, Neupogen uygulamasının güvenilirlik ve etkinliği tespit edilmemiştir.

Sitotoksik kemoterapi uygulanan hastalarda:

Lökositoz: 
0.3 MU/kg/gün'ün (3 µg/kg/gün) üzerindeki dozlarda Neupogen alan hastaların %5'inden daha azında 100 x 109/L veya daha yüksek lökosit sayısı görülmüştür. Bu lökosit sayısına bağlanabilecek direkt bir istenmeyen etki bildirilmemiştir. Bununla birlikte, ciddi lökositoz riski göz önünde bulundurularak, Neupogen tedavisi sırasında düzenli aralıklarla lökosit sayımı yapılmalıdır.
 
Lökosit sayısı beklenen alt seviyenin 50 x 109/L üzerinde ise, Neupogen tedavisi derhal kesilmelidir. Öte yandan PKPH mobilizasyonu için uygulanan Neupogen tedavisinin kesilmesi veya dozunun azaltılması ancak lökosit sayısının > 70 x 109/L'ye yükselmesi halinde uygundur.
 
Yüksek doz kemoterapi ile ilgili riskler: 
Hastalar yüksek doz kemoterapi ile tedavi edilirken çok dikkatli olunmalıdır, çünkü tümör iyileşmesinin bu tedavi ile arttığı tespit edilmemiştir ve yoğunlaştırılmış dozlarda kemoterapötik ilaçlar kardiyak, pulmoner, nörolojik ve dermatolojik etkiler dahil toksisite artışına yol açabilir (kullanılan kemoterapi maddeleriyle ilgili prospektüs bil­gilerine bakınız). Tek başına Neupogen ile tedavi, miyelosupresif kemoterapiye bağlı anemi ve trombositopeniyi önlemez. Yüksek dozda kemoterapi alma ris­kinden dolayı (örneğin, prospektüste belirtilen ilacın tam dozu), hasta daha büyük anemi ve trombositopeni riski altında olabilir. Trombosit sayısının ve hematokritin düzenli izlen­mesi tavsiye edilir. Ciddi trombositopeniye neden oldukları bilinen ve tek başına veya kombine edilerek kullanılan kemoterapötik maddeler verilirken çok dik­katli olunmalıdır. Neupogen ile mobilize edilen PKPH'lerin kullanımı, miyelosupresif ya da miyeloablatif kemoterapiyi takiben gelişen trombositopeninin derinliğinde ve süresinde azalma sağlamıştır.
 
Periferik kan progenitör hücrelerinin mobilizasyonu amaçlanan hastalar:
 
Miyelosupresif veya miyeloablatif tedavinin ardından otolog periferik kan progenitör hücre transplantasyonu yapılan hastalarda:
 
Mobilizasyon: 
Önerilen iki mobilizasyon yöntemini (tek başına ya da kemik iliğini baskılayıcı kemoterapi ile kombine filgrastim uygulaması) aynı hasta grubu üzerinde karşılaştıran herhangi bir prospektif randomize çalışma yürütülmemiştir. Gerek hastalar arasında, gerek CD34+ hücrelerinin laboratuar tahlil sonuçları arasındaki değişkenlik düzeyi, çalışmalar arasında bir karşılaştırma yapmanın güçlüğünü ortaya koymaktadır. Bu nedenle uygun bir yöntem önermek zordur. Mobilizasyon yönteminin seçiminde, her hasta için bireysel olarak yürütülen tedavinin amaçlarıyla paralel bir yaklaşım sağlanmalıdır.
 
Daha önce sitotoksik ilaç kullananlar: 
Daha önce yoğun miyelosupresif tedavi görmüş hastalarda, öngörülen minimum hücre düzeyini (³ 2.0 x 106/CD34+ hücre/kg) sağlamaya ya da trombosit artışını aynı düzeyde hızlandırmaya yetecek seviyede PKPH mobilizasyonu gerçekleşmeyebilir. Bazı sitotoksik ilaçlar, özellikle hematopoetik progenitör havuzu üzerinde toksisite yaratır ve progenitör mobilizasyonunu ters yönde etkileyebilir. Melfalan, karmustin (BCNU) ve karboplatin gibi ilaçların progenitör mobilizasyonu girişiminden önce uzun süre kullanılmış olması, tedavinin verimini düşürebilir. Öte yandan, melfalan, karboplatin ya da BCNU ile Neupogen'in birlikte uygulanmasının, progenitör mobilizasyonunda etkili olduğu gösterilmiştir. Bir hastaya periferik kan progenitör hücre nakli düşünülüyorsa, kök hücre mobilizasyonunun tedavinin erken dönemlerinde gerçekleştirilmesi önerilmektedir. Bu gibi hastalarda, yüksek doz kemoterapi uygulamasına geçilmeden önce dolaşımdaki progenitör sayısına özellikle dikkat edilmelidir. Eğer harekete geçirilen progenitör sayısı yukarıda verilen ölçüm kriterlerine göre yetersizse, progenitör desteği sağlanmasını gerektirmeyen alternatif tedavi şekilleri düşünülmelidir.
 
Progenitör hücre miktarının ölçülmesi: 
Neupogen tedavisi uygulanan hastalarda progenitör hücre sayısının ölçülmesi aşamasında, kullanılan kantitatif yönteme özen gösterilmelidir. CD34+ hücre sayısına ilişkin akım sitometrik analiz sonuçları, kullanılan yönteme özgü değişkenlikler içermektedir ve başka laboratuarlarda yürütülen çalışmalara dayanarak önerilen rakamlar dikkatle yorumlanmalıdır.
 
İstatistiksel analiz, enfüzyon yoluyla geri verilen CD34+ hücrelerinin sayısı ile yüksek doz kemoterapiyi takiben trombosit sayısında görülen artış hızı arasındaki bağıntının, karmaşık ancak sürekli bir ilişki olduğunu göstermektedir. Çeşitli yayınlarda, yeterli düzeyde hematolojik yeniden yapılanma sağladığı belirtilmiş olan CD34+ miktarı temel alınarak, minimum artışın ³ 2.0 x 106 hücre/kg olması gerektiği öne sürülmüştür. Daha yüksek miktarlar iyileşme hızını artırmakta, bunun altında kalan değerler ise daha yavaş bir iyileşme sağlamaktadır.
 
Allojeneik periferik kan progenitör hücre transplantasyonu öncesinde periferik kan progenitör hücre mobilizasyonu yapılan sağlıklı donörlerde: 
PKPH mobilizasyonu, sağlıklı donörlerde doğrudan bir klinik yarar sağlamaz ve yalnızca allojeneik kök hücre transplantasyonu amaçlandığında gündeme getirilmelidir. PKPH mobilizasyonu yalnızca, kök hücresi bağışı için normal klinik ve laboratuar elverişlilik kriterlerine sahip donörlerde, hematolojik değerler ve enfeksiyöz hastalık konularına özel bir dikkat gösterilerek gündeme getirilmelidir. Neupogen’in 16 yaşından küçük veya 60 yaşından büyük sağlıklı donörlerde güvenilirlik ve etkinliği değerlendirilmemiştir. Gebe ya da emziren kadınlarda Neupogen’in kullanımı önerilmemektedir. İncelenen kişilerin %35’inde, filgrastim uygulaması ve lökoferezden sonra geçici trombositopeni (trombositler < 100 x 109/L) gözlenmiştir. Bunların arasında, trombositlerin < 50 x 109/L olduğu iki olgu bildirilmiş ve bu durum lökoferez yöntemine bağlanmıştır. Eğer birden fazla lökoferez gerekiyorsa, lökoferez öncesinde trombositleri < 100 x 109/L olan donörlere özel bir dikkat gösterilmelidir; genel olarak, eğer trombositler < 75 x 109/L ise aferez uygulanmamalıdır. Antikoagüle edilen veya hemostaz defektleri olduğu bilinen donörlerde lökoferez uygulanmamalıdır. Eğer lökosit sayıları > 70 x 109/L düzeyine yükselirse, Neupogen uygulaması durdurulmalı ya da dozu azaltılmalıdır.
 
PKPH mobilizasyonu amacıyla G-SCF’ler alan donörler, hematolojik göstergeler normale dönünceye kadar izlenmelidirler. Donörlerde uzun dönem güvenilirlik izlemeleri sürmektedir. Dört yıla kadar olan süre boyunca sağlıklı donörlerde hiçbir anormal hematopoez bildirimi yapılmamıştır. Yine de, malign bir miyeloid klonda ilerleme riski dışlanamaz. Aferez merkezinin, uzun dönem güvenilirliğin izlenmesini sağlamak amacıyla, kök hücre donörlerinin sistematik bir kaydını tutması ve takip etmesi önerilmektedir.
 
Sağlıklı donörlerde granülosit-koloni uyarıcı faktörlerin (G-CSF’ler) uygulanmasından sonra, izole dalak rüptürü olguları bildirilmiştir. Bu nedenle, dalak büyüklüğü izlenmelidir (örn. klinik muayene, ultrason). Sol üst abdominal ağrı ya da omuz ağrısı bildiren donörlerde, dalak rüptürü tanısı düşünülmelidir.
 
Neupogen ile mobilize edilmiş allojeneik periferik kan progenitör hücreleri alıcılarında özel önlemler: 
Güncel veriler allojeneik PKPH grefti ve alıcı arasındaki immünolojik etkileşimlerin, kemik iliği transplantasyonu ile kıyaslandığında, akut ve kronik ''graft versus host'' hastalığı (GvHD) riskindeki artışla ilişkili olabileceğini göstermektedir.
 
Ağır kronik nötropeni (AKN) hastalarında
 
Lösemi veya miyelodiplastik sendroma (MDS) dönüşüm: 
Ağır kronik nötropenilere tanı koyulurken, aplastik anemi, miyelodisplazi ve miyeloid lösemi gibi diğer hematolojik hastalıklardan ayrım yapılması için özel bir dikkat gösterilmelidir. Tam kan sayımları, trombosit sayısı ve kemik iliği morfolojisi ile karyotip değerlendirilmesi tedaviye başlamadan önce yapılmalıdır. Neupogen ile tedavi edilen ağır kronik nötropeni hastalarında düşük sıklıkta (yaklaşık %3) miyelodisplastik sendrom (MDS) veya lösemi vakasına rastlanmıştır. Bu sadece konjenital nötropenisi (Kostman sendromu) olan hastalarda gözlenmiştir. MDS ve lösemi bu hastalığın doğal komplikasyonlarıdır ve Neupogen tedavisi ile ilişkileri belirsizdir. Başlangıçta sitogenetik değerlendirmeleri normal olan yaklaşık %12’lik bir hasta alt grubunda daha sonraki rutin değerlendirme tekrarlarında monozomi 7’yi de içeren anomaliler saptanmıştır. Ağır kronik nötropeni hastalarında anormal sitogenetik gelişimle karşılaşıldığında, Neupogen tedavisini sürdürmenin riskleri ile yararları dikkatle değerlendirilmelidir; MDS veya lösemi ortaya çıkması halinde Neupogen tedavisi kesilmelidir. Ağır kronik nötropeni hastalarının uzun süreli tedavisinin, hastaları sitogenetik anomaliler, MDS veya lösemiye dönüşüm açısından duyarlı hale getirip getirmediği henüz belirgin değildir. Kostman sendromlu hastalarda morfolojik ve sitogenetik kemik iliği incelemelerinin düzenli aralıklarla (yaklaşık olarak her 12 ayda bir kez) yapılması tavsiye edilir.
 
Kan sayımları: 
Trombosit sayısı, özellikle Neupogen tedavisinin ilk haftalarında yakından izlenmelidir. Trombositopeni geliştiren, yani trombosit sayısı 100.000/mm3'ün altına düşen hastalarda Neupogen dozunun azaltılması veya tedaviye ara verilmesi düşünülmelidir. Hücre sayısının yakından izlenmesini gerektiren, anemi ve miyeloid progenitör hücrelerin sayısında geçici artışlar gibi başka kan hücresi değişiklikleri meydana gelebilir.
 
Diğerleri: 
Viral enfeksiyonlar gibi, geçici nötropeniye yol açan nedenler dışta tutulmalıdır. Splenomegali, doğrudan doğruya Neupogen tedavisinin bir sonucudur. Araştırmalarda, AKN'li hastaların %31'inin palpabl splenomegalisi olduğu saptanmıştır. Radyografik olarak saptanan dalaktaki hacim artışı, Neupogen tedavisinin ilk döneminde ortaya çıkar ve daha sonra belirli bir düzeyde sabit kalır. Dozu azaltmanın, splenomegalinin ilerlemesini yavaşlattığı veya durdurduğu görülmüş, hastaların %3'ünde ise splenektomi yapılması gerekmiştir. Dalağın boyutları düzenli olarak kontrol edilmelidir. Batın palpasyonu, dalak büyümesinin ortaya koyulması için yeterli bir yöntemdir. Hastaların küçük bir bölümünde hematüri/proteinüri meydana gelir. Bu olayın izlenmesi amacıyla düzenli idrar incelemeleri yapılmalıdır. Yenidoğanda ve otoimmün nötropenisi olan hastalarda güvenilirliği ve etkinliği belirlenmemiştir.
 
HIV enfeksiyonlu hastalarda özel önlemler:
 
Kan Sayımları: 
Neupogen tedavisinin özellikle ilk birkaç haftasında, mutlak nötrofil sayısı (MNS) yakından izlenmelidir. Bazı hastalar Neupogen'in başlangıç dozuna çok hızla yanıt verebilirler ve nötrofil sayıları önemli oranda artabilir. Neupogen uygulamasının ilk 2‑3 gününde MNS'nın her gün ölçülmesi önerilmektedir. Daha sonrasında, ilk iki hafta için en az haftada iki kez ve sonraki idame tedavisi süresince ise haftada bir ya da iki haftada bir MNS ölçümü yapılması önerilir. 30 MU (300 mg)/gün dozunda aralıklı Neupogen uygulaması sırasında, hastanın MNS düzeylerinde zaman içinde geniş dalgalanmalar ortaya çıkabilir. Hastanın en düşük ya da alt MNS düzeylerini belirleyebilmek için, MNS ölçümü yapılacak kan örneklerinin, planlanmış Neupogen uygulamasının hemen öncesinde alınması önerilmektedir.
 
Artan Dozlarda Miyelosupresif İlaçlar ile İlişkili Risk:
Tek başına Neupogen ile tedavi, miyelosupresif ilaçlara bağlı trombositopeni ve anemiyi düzeltmez. Neupogen tedavisi ile birlikte, bu ilaçların daha yüksek dozlarda veya daha çok sayıda alınması olasılığı sonucunda, hastada trombositopeni ve anemi gelişme riski daha yüksek olabilir. Kan sayımlarının düzenli olarak izlenmesi önerilmektedir (Bkz. HIV enfeksiyonlu hastalarda özel önlemler; Kan sayımları).
 
Miyelosupresyona Yol Açan Enfeksiyonlar ve Maligniteler: 
Nötropeni, kemik iliğini infiltre eden Mycobacterium avium kompleks gibi fırsatçı enfeksiyonlar ya da lenfoma gibi malignitelere bağlı olabilir. Kemik iliğini infiltre edici enfeksiyonlar ya da malignitesi olduğu bilinen hastalarda nötropeni tedavisi için, Neupogen uygulamasına ek olarak, altta yatan tablon
Yan Etkileri / Advers Etkiler
Kanser Hastalarında 
Önerilen dozlardaki Neupogen uygulamalarına, sıklıkla kas ve iskelet sisteminden kaynaklanan ağrılar eşlik eder. Bunlar zaman zaman şiddetli (%3) olabilmekle birlikte genelde hafif ya da orta şiddettedir (%10) ve genellikle standart ağrı kesicilerle kontrol altına alınabilmektedir. Daha seyrek istenmeyen olaylar arasında üriner sorunlar yer almaktadır (daha çok hafif ya da orta şiddette dizüri). Nadiren, kan basıncında, klinik tedavi gerektirmeyen geçici düşüşlerle karşılaşıldığı bildirilmiştir. Laktat dehidrogenaz, alkalen fosfataz ve serumda ürik asit ile gamaglutamil transpeptidaz düzeylerinde, geri dönüşümlü, doza bağımlı ve genellikle hafif ya da orta derecede artışlarla sık olarak karşılaşılmaktadır. Randomize, plasebo kontrollü klinik araştırmalarda, Neupogen'in, sitotoksik kemoterapiye bağlı yan etkilerin sıklığını artırmadığı saptanmıştır.
 
Neupogen/kemoterapi ve plasebo/kemoterapi ile tedavi edilen hastalarda eşit sıklıkta görülen istenmeyen etkiler arasında bulantı ve kusma, saç dökülmesi, ishal, yorgunluk, iştahsızlık, mükozit, baş ağrısı, öksürük, deri döküntüsü, göğüs ağrısı, genel zayıflık, boğaz ağrısı, kabızlık ve spesifik olmayan ağrılar bildirilmiştir. Yüksek doz kemoterapi ve ardından otolog kemik iliği nakli uygulanan bazı vakalarda veno-oklusif hastalık ve sıvı hacmi bozukluklarını içeren vasküler hastalıklar bildirilmiştir. Bu hastalıkların Neupogen ile neden-sonuç ilişkisi belirlenememiştir. Nadir olarak alerjik semptomlar bildirilmiş ve bu vakaların yaklaşık yarısında, reaksiyonlar başlangıç dozuyla ilişkili bulunmuştur. Genelde i.v. uygulama sonrasında alerjik semptom bildirimi daha fazladır. Bazı vakalarda ilacın tekrar verilmesi, semptomların yeniden oluşmasına neden olmuştur.
 
Neupogen ile tedavi edilen hastalarda, çok ender kutanöz vaskülit olayları bildirilmiştir. Neupogen alan hastalardaki vaskülitin mekanizması bilinmemektedir. Zaman zaman Sweet sendromunun (akut febril dermatoz) ortaya çıktığı bildirilmiştir. Ancak, bu hastaların önemli bir yüzdesinde, Sweet sendromu ile ilişkili bir tablo olduğu bilinen lösemi hastalığının bulunması nedeniyle, Neupogen ile nedensel bir ilişki ortaya konulamamıştır. Bireysel olgularda, romatoid artritte alevlenmeler gözlenmiştir. Bazı olgularda, fatal olabilen solunum yetmezliği ya da erişkin respiratuar distres sendromu (ARDS) ile sonuçlanan pulmoner infiltratlar bildirilmiştir.
 
Periferik kan progenitör hücre moblizasyonu yapılacak Sağlıklı Donörlerde 
En sık bildirilen istenmeyen etki, hafif ile orta derecede geçici kas-iskelet sistemi ağrılarıdır.
 
Lökositoz (BKH > 50 x 109/L) donörlerin %41'inde gözlenmiştir ve filgrastim ve lökoferez sonrasında donörlerin %35'inde geçici trombositopeni (trombositler < 100 x 109/L) gözlenmiştir.
 
Filgrastim verilen sağlıklı donörlerde, geçici ve minör alkali fosfataz, LDH, SGOT ve ürik asit artışları bildirilmiştir; bunlar klinik sekel bırakmamıştır.
 
Artrit semptomlarında alevlenmeler, çok ender olarak gözlenmiştir.
 
Şiddetli alerjik reaksiyonları düşündüren semptomlar çok ender olarak bildirilmiştir.
 
PKPH donör çalışmalarında filgrastim'in neden olduğuna inanılan başağrıları bildirilmiştir.
 
G‑CSF'lerin verildiği sağlıklı donörlerde izole dalak rüptürü olguları bildirilmiştir (Bkz. Uyarılar/Önlemler).
 
Ağır kronik nötropeni hastalarında 
AKN hastalarında Neupogen tedavisi ile ilgili istenmeyen reaksiyonlarla nadiren karşılaşılır ve söz konusu reaksiyonların sıklığı zaman içinde azalır. Neupogen'e bağlanabilen klinik advers reaksiyonlar içinde en sık karşılaşılanlar kemik ağrısı ve genel kas-iskelet sistemi ağrılarıdır.
 
Görülen diğer yan etkiler arasında, az sayıda vakada ilerleyici olabilen splenomegali ve trombositopeni vardır. Hastaların %10'dan daha az bölümünde, Neupogen tedavisine başlandıktan kısa bir süre sonra baş ağrısı ve diyare bildirilmiştir. Anemi ve burun kanaması da benzer insidans ile, ancak yalnızca uzun süreli kullanımdan sonra bildirilmiştir. Serum ürik asit, laktat dehidrogenaz ve alkalen fosfataz düzeylerinde klinik belirtilere yol açmayan geçici yükselmeler gözlenmiştir.
 
Tokluk kan şekeri düzeyinde geçici ve orta derecede düşüşler de gözlenmiştir. Olasılıkla Neupogen tedavisi ile ilgili olan ve tipik olarak AKN hastalarının %2'sinden daha azında görülen istenmeyen reaksiyonlar, enjeksiyon yerindeki reaksiyonlar, baş ağrısı, hepatomegali, artralji, saç dökülmesi, osteoporoz ve deri kızarıklıklarıdır. Uzun süreli tedavilere bağlı olarak AKN hastalarının %2'sinde kutanöz vaskülit bildirilmiştir. Çok nadir olarak bazı vakalarda proteinüri/hematüri'ye rastlanmıştır.
 
HIV hastalarında 
Klinik çalışmalarda, sürekli ve tutarlı olarak Neupogen uygulamasına bağlı olduğu düşünülen istenmeyen etkiler, kas-iskelet sistemi ağrıları, esas olarak hafif ile orta derecede kemik ağrısı ve miyalji olmuştur. Bu olayların sıklığı, kanser hastaları için bildirilene benzemektedir. Hastaların %3'ten azında, dalak büyümesinin Neupogen tedavisine bağlı olduğu bildirilmiştir. Bütün olgularda bu durum, fiziksel muayenede hafif ya da orta derecelidir ve selim bir klinik seyir izlemiştir; hiçbir hastaya hipersplenizm tanısı konulmamış ve hiçbir hastada splenektomi yapılmamıştır. Dalak büyümesinin HIV enfeksiyonlu hastalarda yaygın bir bulgu olması ve AIDS hastalarının çoğunda değişen derecelerde bulunması nedeniyle, Neupogen tedavisi ile bağıntısı net değildir.
 
Gebelik ve Emzirme Döneminde Kullanımı
 
Gebelik kategorisi C 'dir.
 
Neupogen'in gebelikteki güvenilirliği hakkında bilgi bulunmamaktadır.
 
Literatürde, filgrastimin gebe kadınlarda plasentadan geçtiğini gösteren raporlar bulunmaktadır. Gebelikte ancak Neupogen ile beklenen terapötik yarar fetusun karşılaşabileceği riski mazur gösterebildiği takdirde kullanılmalıdır. Neupogen'in anne sütüne geçip geçmediği bilinmemektedir. Neupogen emziren kadınlara tavsiye edilmez.
 
BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ.