Grubu Beşeri İthal İlaç
Alt Grubu İEGM Tüm İlaç Fiyat Listesi
Firma Merck Sharp Dohme İlaçları Ltd. Şti.
Marka PEGINTRON
Etken Madde Kodu SGKFJ6-PEGINTERFERON ALFA-2B Parenteral
Ambalaj Miktarı 4
Ambalaj AMPUL-FLAKON/AMBALAJ
ATC Kodu L03AB10
ATC Açıklaması Peginterferon alfa-2b
NFC Kodu PB
NFC Açıklaması Parenteral Kuru Flakonlar
Kamu Kodu A06031
Patent Orjinal
Satış Fiyatı 3224,06 TL (2 Mart 2020) - Fiyat Geçmişi
Önceki Fiyatı 2879,21 TL (31 Ekim 2019)
Kurumun Ödediği 1085,94 TL
Reçete Tipi Normal Reçete
Temin İlacınızı sadece eczaneden alınız !
Bütçe Eş Değer Kodu E279C
Anne Sütü İlaç Anne Sütüne Geçer !
Soğuk Zincir Soğuk Zincir İlacıdır.
Durumu Şuan eczanelerde satılıyor.
Barkodu
İlaç Etken Maddeleri

İlaç Prospektüsü

Böbrek Yetmezliği
Kronik böbrek yetmezliği olan ya da kreatinin klerensi < 50 ml/dakika olan hastalarda kontrendikedir.
Karaciğer Yetmezliği
Şiddetli karaciğer fonksiyon bozukluğu ya da dekompanse karaciğer sirozunda kontrendikedir.
Ambalajın Niteliği Ve İçeriği

Toz, polipropilen başlıklı bir aluminyum flip-off contanın içinde yer alan bütil kauçuk tıpalı 2 ml'lik bir Tip I flint cam flakon içinde bulunmaktadır. Çözücü 2 ml'lik bir Tip I flint cam ampul içinde yer alır.
 
PegIntron 100 mikrogram şu şekilde sunulmaktadır:
Her bir kutu 4 enjektabl toz içeren flakon, 4 çözücü ampul, 4 enjeksiyon şırıngası, 8 enjeksiyon iğnesi ve 4 alkollü mendil içerir.,

 

Araç Ve Makine Kullanımı Üzerindeki Etkiler

PegIntron ile tedavi sırasında bitkinlik, uyku hali ya da zihin bulanıklığı gelişen hastaların araç ya da makina kullanmaktan kaçınmaları konusunda uyarılmalıdır.

İlacı Kullanmadan Önce Dikkat Edilmesi Gerekenler
PEGINTRON'un 3 yaşın altındaki hastalarda kullanılması önerilmemektedir.
 
PEGINTRON’u aşağıdaki durumlarda KULLANMAYINIZ:
  • Peginterferon alfa-2b'ye ya da PEGINTRON'un yardımcı maddelerinden herhangi birisine karşı aşırı alerjik (duyarlı) iseniz
  • Herhangi bir interferona karşı aşırı alerjik (duyarlı) iseniz
  • Hamile iseniz ya da bebeğinizi emziriyorsanız
  • Önceden ağır kalp hastalığınız varsa veya son 6 ay içinde kontrol altına alınamayan bir kalp hastalığınız bulunuyor ise
  • Ağır böbrek hastalığı dahil olmak üzere sizi zayıf düşüren tıbbi bozukluklarınız mevcut ise
  • Otoimmün hepatit ya da bağışıklık sisteminizle ilgili herhangi bir probleminiz varsa; bağışıklık sisteminizi baskılayan ilaçlar alıyorsanız (bağışıklık sisteminiz sizi enfeksiyonlara ve bazı hastalıklara karşı korur)
  • İlerlemiş, kontrol altına alınmayan karaciğer hastalığınız var ise (hepatit B ve C'den başka)
  • İlaçlarla iyi kontrol edilemeyen tiroid hastalığınız var ise
  • Konvülsiyonlara ("nöbetlere") neden olan bir hastalığınız var ise
Çocuklar ve ergenler
Şiddetli depresyon veya intihar düşüncesi gibi ciddi sinirsel ya da ruhsal sorunlarınız varsa.

PEGINTRON’u aşağıdaki durumlarda DİKKATLİ KULLANINIZ:
  • Bu ilacı alırken şiddetli alerjik reaksiyon belirtileri (solunum güçlüğü, hırıltı veya kurdeşen gibi) gelişirse hemen doktora başvurunuz
  • Daha önce kalp krizi ya da kalbinizle ilgili bir hastalık geçirdiyseniz
  • Daha önce depresyon, başka bir psikiyatrik ya da akıl hastalığı için tedavi gördüyseniz
  • Daha önce karaciğerinizle ilgili bir sorun yaşadıysanız (hepatit B ve C dışında)
  • Eğer bir böbrek hastalığınız varsa doktorunuz daha düşük dozda tedavi verebilir ve kan tetkikleri ile takip edebilir. Eğer bir böbrek hastalığınız varsa ve PEGINTRON ile birlikte ribavirin içeren ürünleri kullanıyorsanız doktorunuz sizi alyuvar sayısındaki azalma yönünden daha dikkatli bir şekilde izlemelidir
  • Ateş, öksürük, solunum güçlüğü gibi soğuk algınlığı veya başka bir solunum enfeksiyonundakine benzer belirtilerle karşılaşırsanız doktorunuza iletiniz
  • Eğer şeker hastası iseniz doktorunuz sizden göz muayenesinden geçmenizi isteyebilir
  • Soluk alıp vermenizi ya da kanınızı etkileyen herhangi ciddi bir hastalık geçirdiyseniz
  • Sedef hastalığınız varsa PEGINTRON kullanırken ağırlaşabilir
  • Eğer hamilelik düşünüyorsanız bu durumu PEGINTRON kullanmaya başlamadan önce doktorunuzla konuşmalısınız
  • HIV (AIDS) tedavisi görüyorsanız, Diğer ilaçlar ile birlikte kullanımı bölümüne bakınız
  • Şiddetli psikiyatrik sorunları veya öyküleri olan çocuklarda ve ergenlerde PegIntron kullanılması kontrendikedir (bkz PegIntron Kullanmayın).
  • Daha önce ağır psikiyatrik hastalık ya da akıl hastalığı geçirdiyseniz
  • Daha önce depresyon geçirdiyseniz veya PEGINTRON tedavisi sırasında depresyonla ilişkili semptomlar (örn. üzüntü, keder vs.gibi duygular) gelişirse
  • Alıcı olarak, böbrek veya karaciğer nakli geçirdiyseniz, interferon tedavisi rejeksiyon (=doku reddi) riskini artırabilir. Bu konuyu doktorunuzla görüşünüz
PEGINTRON ve ribavirinkombinasyon tedavisi alan hastalarda diş kaybına yol açabilen diş ve dişeti bozuklukları bildirilmiştir. Buna ek olarak PEGINTRON ve ribavirinle uzun süreli tedavi sırasında ağız kuruluğunun dişler ve ağız mukozası üzerinde hasar verici bir etkisi olabilir. Günde iki defa dişlerinizi iyice fırçalamalı ve düzenli olarak diş muayenesinden geçmelisiniz. İlaveten bazıhastalarda kusma meydana gelebilir. Böyle bir olaydan sonra ağzınızı iyice çalkalayınız.
 
PegIntron/ribavirin tedavisi sırasında çocuklarda zayıflama ve büyümenin yavaşlaması bildirilmiştir. Ancak tedavi bittikten sonra vücut ağırlığında bunu telafi amaçlı bir artış ve bir miktar boy uzaması görülmüştür.
 
Bu uyarılar geçmişteki herhangi bir dönemde dahi olsa sizin için geçerliyse lütfen doktorunuza danışın”
 
PEGINTRON’un yiyecek ve içecek ile kullanılması
PEGINTRON tedavisi sırasında doktorunuz düşük kan basıncını önlemek için ek sıvı almanızı isteyebilir.
 
Hamilelik
Herhangi bir ilacı almadan önce doktorunuzun veya eczacınızın tavsiyelerini alınız. Hayvanlarda yapılan çalışmalar, üreme toksisitesi göstermiştir.
PEGINTRON’un insanlarda hamilelik üzerindeki etkileri bilinmemektedir. Ribavirin ile kombinasyon tedavisinde, ribavirin doğmamış bebeğe çok ciddi hasar verebilir, bu nedenle erkekler ve gebelik olasılığı bulunan kadın hastalar cinsel aktivitelerinde özel önlemler almak zorundadırlar:
  • eğer çocuk doğuma çağındaki bir kız veya kadınsanız, tedaviden önce, tedavi süresince her ay ve tedavi kesildikten sonra 4 ay boyunca gebelik testiniz negatif olmalıdır. Siz ve eşiniz, ribavirin aldığınız süre boyunca ve ribavirin tedavisi kesildikten sonra 4 ay boyunca etkin doğum kontrol yöntemleri kullanmalısınız. Bunu doktorunuzla tartışabilirsiniz.
  • eğer ribavirin alan bir erkekseniz, kondom kullanmadıkça gebe bir kadınla cinsel ilişkide bulunmayın. Kondom kullanılması ribavirinin kadının vücuduna girme olasılığını azaltacaktır. Eğer eşiniz hamile değil fakat çocuk doğurma çağında ise, tedavi süresince ve tedavi kesildikten sonra 7 ay boyunca, her ay gebelik testi yaptırmalıdır. Bu konu, doktorunuzla tartışılabilir. Eğer erkek hasta iseniz, siz ve eşiniz tedavi süresince ve tedavi kesildikten sonra 7 ay boyunca etkili doğum kontrol yöntemleri uygulamalısınız. Bu konu, doktorunuzla tartışılabilir.
Emzirme
Herhangi bir ilacı almadan önce, doktorunuzun veya eczacınızın tavsiyelerini alınız. Bu ilacın insan sütüne geçip geçmediği bilinmemektedir. Bu nedenle eğer PEGINTRON kullanıyorsanız bebeğinizi emzirmeyiniz. Ribavirin ile kombinasyon tedavisinde, ribavirin içeren ilaçların bilgilendirici bölümlerine dikkat ediniz.
 
Araç ve makine kullanımı
PEGINTRON kendinizi yorgun, uykulu ya da zihninizi bulanık hissettirebilir. PEGINTRON kullanırken bunları hissediyorsanız araç ya da makine kullanmayınız.
 
PEGINTRON’un içeriğinde bulunan bazı yardımcı maddeler hakkında önemli bilgiler
Bu ilaç 0,7 ml’de 1mmol’den daha az sodyum (23 mg) içermektedir, diğer bir deyişle “sodyumsuz”dur.
Bu ilaç sukroz içerir. Doktorunuz size bazı şekerleri tolere edemediğinizi söylemişse, bu tıbbi ürünü almadan önce doktorunuzla temasa geçin.
 
Diğer ilaçlar ile birlikte kullanımı
Eğer reçeteli ya da reçetesiz herhangi bir ilacı şu anda kullanıyorsanız veya son zamanlarda kullandınızsa, lütfen doktorunuza veya eczacınıza bunlar hakkında bilgi veriniz.
Aynı zamanda HIV enfeksiyonu (AIDS) olan hastalar
HIV tedavisi olan yüksek aktiviteli anti-retroviral tedavi (HAART) tedavisine PEGINTRON ve ribavirin eklenmesi laktik asidoz ve karaciğer fonksiyonlarının kötüleşmesine yol açabilir. Eğer HAART tedavisi görüyorsanız, tedaviye PEGINTRON ve ribavirin eklenmesi laktik asidoz ve karaciğer yetmezliği riskini artırabilir. Doktorunuz bu durumların bulgu ve belirtileri açısından sizi takip edecektir (Lütfen ayrıca ribavirin prospektüsünü de okuyunuz). İlaveten, PEGINTRON ve ribavirin kombinasyon tedavisinin zidovudine ile birlikte kullanıldığı hastalarda kansızlık gelişme riski artabilir (kanınızdaki alyuvar sayısının azalması). Aynı zamanda, HIV (insan bağışıklık eksikliği virüsü) enfeksiyonu (AIDS) nedeniyle zidovudin veya stavudin ile de tedavi ediliyorsanız, ribavirinin bu ilaçların etki mekanizmalarında değişiklik yapıp yapmadığı bilinmemektedir. Bu nedenle kanınız HIV enfeksiyonunun kötüleşmediğinden emin olabilmek için düzenli olarak kontrol edilecektir. Söz konusu enfeksiyon kötüleşirse doktorunuz ribavirin tedavinizde değişiklik yapılıp yapılmayacağını kararlaştıracaktır.
 
Ribavirinin didanozin ve/veya stavudinle birlikte kullanılması, laktik asidoz (vücutta laktik asit birikmesi) ve pankreatit riski nedeniyle önerilmemektedir.

 

İlacın Olası Yan Etkileri Nelerdir
Bütün ilaçlar gibi, PEGINTRON’un da yan etkileri vardır. Her ne kadar bu yan etkilerin hepsi ortaya çıkmayabilirse de oluşmaları durumunda tıbbi bakım gerekebilir.
 
PEGINTRON tek başına veya ribavirin ile birlikte kullanıldığında bazı kişilerde depresyon gelişmiştir. Bazı vakalarda kişilerde intihar düşünceleri veya saldırgan davranış (bazen diğer kişilere yönelen) görülmüştür. Bazı hastalar intihar etmiştir. Depresif olma durumu veya intihar düşünceleri ya da davranış değişikliği varsa acil yardım isteyiniz. Bir aile bireyinden veya yakın bir arkadaşınızdan depresyon belirtileri veya davranışlarınızdaki değişiklikler konusunda sizi uyarmasını istemeyi düşünebilirsiniz.
 
Çocuklarda kullanım: Çocuklar ve ergenler, PegIntron ve ribavirin tedavisi sırasında depresyon gelişmesine özellikle yatkındır. Bu hastalarda alışılmadık davranışsal belirtiler, depresif duygular veya kendilerine ya da başkalarına zarar verme isteği fark ederseniz, hemen doktorla temasa geçiniz veya acil servise başvurunuz.
 
 
Eğer aşağıdaki yan etkilerden herhangi biri ortaya çıkarsa, hemen doktorunuza başvurunuz: göğüs ağrısı, kalbinizde ritim bozukluğu, soluk alıp vermede sıkıntı (nefes darlığı dahil) , zihin bulanıklığı, depresyon hissi, kendinize zarar verme isteği, halüsinasyonlar, uyuşma ya da karıncalanma duygusu, sersemlik, konvulsiyon (atak), uyuma, düşünme ve konsantrasyon güçlüğü, uyanık kalmada güçlük, şiddetli mide ağrısı veya kramplar; dışkıda kan veya pıhtı (veya siyah, katranımsı dışkı), tedavinin ilk birkaç haftasından sonra gelişen ateş ya da titremeler, bel ya da yan ağrısı, idrar yapmada zorluk ya da yapamama , kas ağrısı (bazen ciddi), görme ve görüş alanı ya da işitmeyle ilgili problemler, şiddetli veya ağrılı deri veya mukoz membran kızarıklığı, şiddetli burun kanaması. Böyle bir durumda doktorunuz kanınızı inceleyecek ve beyaz kan hücreleri (enfeksiyona karşı savaşan hücreler) ve kırmızı kan hücreleri (oksijen taşıyan hücreler) sayımları ve trombositlerin (kanı pıhtılaştıran
hücreler) ve diğer laboratuvar değerlerinin kabul edilebilir düzeylerde olduğundan emin olacaktır.
 
PEGINTRON ve ribavirin kapsül kombinasyonuyla erişkinlerde bildirilmiş olan diğer yan etkiler:
 
Çok sık (her 10 hastanın en az 2’sinde) bildirilen yan etkiler:
  • PEGINTRON ve ribavirin kapsül kombinasyonuyla en sık görülen yan etkiler, enjeksiyon bölgesinde tahriş veya kızarıklık (ve nadiren deri hasarı), başağrısı, yorgunluk hissi, üşümeyle birlikte olan titreme, ateş, grip benzeri belirtiler, halsizlik, kilo kaybı, bulantı, iştah kaybı, ishal ya da yumuşak dışkılama, mide ağrısı, kusma, kas sızısı, kas ve eklem ağrıları, depresyon hissi, iritabilite, uykuya dalmada veya uykuyu devam ettirmede güçlük, endişe ya da sinirlilik hali, konsantrasyon güçlüğü, duygusal dalgalanmalar, saç dökülmesi, kaşıntı, cilt kuruluğu, boğaz ağrısı, öksürük, solunum güçlüğü, sersemlik, virüs enfeksiyonu, deri döküntüleri ve ağız kuruluğudur.

Sıklıkla bildirilen (her 100 hastadan en az 1’inde, ancak her 10 hastanın en fazla 1’inde görülen) yan etkiler:

  • Kombinasyon tedavisiyle sık olarak ortaya çıkabilen diğer etkiler, terlemede artış, göğüs ağrısı, sağ tarafta kaburga altı civarında ağrı, uyuşukluk, uyuşma ya da karıncalanma duygusu, tiroid bezi faaliyetlerinde değişiklik (kendinizi yorgun hissettirebilir, daha az sıklıkla ise enerjik hissettirir), midede huzursuzluk hissi, kalp atışlarında hızlanma, ajitasyon, sinirlilik, ağrılı ya da düzensiz adet dönemleridir.

Seyrek görülen etkiler ise enjeksiyon yerinde ağrı, yüz ve boyunda kızarma, kan basıncında düşme veya yükselme, göz kuruluğu ya da göz yaşarması, ciltte kızarma ya da cilt bozuklukları, sedef hastalığı, kurdeşen, tırnak bozukluğu, kendini iyi hissetmeme, baygınlık hissi, zayıf koordinasyon, zihin bulanıklığı, dokunmaya karşı duyarlılıkta artma veya azalma, kaslarda gerginlik, artrit, çürükler, cinsel ilgi dahil ilgi kaybolması, cinsel problem, anormal rüyalar, ellerde titreme, baş dönmesi (dönme hissi), iştah artışı, mide yanması, barsaklarda gaz (gaz çıkarma), kabızlık, hemoroid, kırmızı dişeti veya dişeti kanaması, ağızda kızarma veya ağızda yaralar, tat almada değişiklik, işitmede bozukluk veya kulak çınlaması, susama hissi, davranış değişikliği veya (bazen diğer kişilere yönelen) saldırgan davranış, uyku hali, uçuklar, mantar veya bakteri enfeksiyonları, prostat bezinde tahriş, artmış idrar yapma isteği, kulak ya da solunum enfeksiyonları, sinüzit, burunda dolgunluk ya da burun akıntısı, saç dokusunda anormallik, güneş ışığına karşı hassasiyet, migren tipi başağrısı, gözde ağrı veya enfeksiyon, bulanık görme, yüzde şişme, ellerde ve ayaklarda şişme, karaciğer büyümesi, over veya vajinayı etkileyen problem, meme ağrısı, konuşma zorluğu, diyabet ve salgı bezlerinde şişmedir.

Aşağıdaki seyrek ve çok seyrek görülen olayların, PEGINTRON’a eşlik edebildiği bildirilmiştir:
 
Seyrek bildirilen (her 10,000 hastanın en az 2’sinde görülen, ancak her 1,000 hastada hiç bildirilmeyen) yan etkiler:
  • Şeker hastalığı, kalp ritmi anormallikleri, pankreas iltihaplanması, kas dokusunun ve periferik sinirlerin iltihaplanması ve bozulması, böbrek sorunları ve nöbetler .
 
Çok seyrek bildirilen (her 10,000 hastada hiç bildirilmeyen) yan etkiler:
  • Çok nadir olarak sarkoidoz (ısrarlı ateş, kilo kaybı, eklemlerde ağrı ve şişlik, deri lezyonları ve salgı bezlerinde şişme ile birlikte olan bir hastalık) bildirilmiştir. Alfa interferonlarla çok nadiren, daha çok yüksek dozlarla tedavi edilen yaşlı hastalarda olmak üzere bilinç kaybı görülmüştür. Felç vakaları (serebrovasküler olaylar) bildirilmiştir. Bu belirtilerden herhangi biri veya sizi rahatsız eden başka belirtiler varsa, doktorunuza başvurunuz.
  • Çok nadiren, PEGINTRON yalnız veya ribavirin ile kombinasyon halinde aplastik anemiye neden olabilir. Vücudun alyuvar yapımını durdurduğu veya azalttığı bir durum olan saf alyuvar aplazisi bildirilmiştir. Bu durum, beklenmeyen yorgunluk ve enerji eksikliği gibi semptomları içeren ciddi anemiye yol açar.
 
Ayrıca, aşağıdaki olayların PEGINTRON tedavisi sırasında görüldüğü bildirilmiştir: yüz felci (yüzün bir tarafındaki kaslarda dermansızlık ve sarkma), anjiyoödem (deride ve deri-altı tabakalarında, mukozalarda ve kimi zaman iç organlarda ortaya çıkan, sınırları kesin olarak belirli, şiş plaklarla karakterize, alerjik bir deri hastalığı) ve toksik epidermal nekroliz/Stevens Johnson sendromu/erythema multiforme (ağızdaki, burundaki, gözlerdeki ve diğer mukozalardaki kabarcıklarla birlikte ölüm ve hastalıklı deri bölgesinin soyulup dökülmesi dahil değişebilen şiddet derecelerindeki deri döküntüleri), mani (aşırı veya nedensiz coşku hali), bipolar bozukluklar (sırayla değişen keder ve heyecan ataklarıyla karakterize duygudurum bozuklukları), perikard efüzyonu (kalbi saran kese-benzeri zar olan epikardla kalbin bizzat kendisi arasında sıvı birikmesi), perikardit (kalbi saran zarın iltihaplanması) gibi şiddetli alerjik reaksiyonlar.
 
Ayrıca PEGINTRON kullanımına Vogt-Koyanagi-Harada sendromunun (gözlerde, deride ve kulaklardaki, beyindeki ve omurilikteki membranlarda gelişen, otoimmun bir inflamatuvar bozukluk) eşlik ettiği bildirilmiştir.
 
PEGINTRON tek başına kullanıldığında, bu etkilerden bazılarının görülme olasılığı azalır, bazıları ise hiç görülmemiştir.
 
HAART tedavisi görüyorsanız, PEGINTRON ve ribavirinin bu ilaçlara ilave edilmesi; sizdeki laktik asidoz, karaciğer yetersizliği ve kan anormalliklerinin (oksijen taşıyan hücreler olan alyuvarların, enfeksiyonla savaşan bazı belirli akyuvarların ve kandaki pıhtılaşma hücreleri olan trombositlerin sayılarının azalması) gelişme riskini artırabilir.
 
HCV/HIV enfeksiyonu olan ve HAART tedavisi altında bulunan erişkinlerde PEGINTRON ve ribavirin kapsül kombinasyonuna yukarıdaki listede yer almayan, aşağıdaki diğer yan etkiler ortaya çıkmıştır:
  • Ağızda pamukçuk, yağ metabolizması kusurları, CD4 lenfositlerinde azalma, iştah azalması, sırt ağrısı, hepatit, kollarda ve bacaklarda ağrı ve çeşitli laboratuvar değerlerinde anormallikler.
PegIntron/ribavirin kombinasyonuyla tedavi edilen çocuklarda ve ergenlerde aşağıdaki etkiler görülmüştür:
 
Çok yaygın olarak (her 10 hastanın en az 1’inde veya daha fazlasında) bildirilen yan etkiler:
  • İştah kaybı, göz kararması, baş ağrısı, kusma, bulantı, mide ağrısı, saç dökülmesi, deride kuruluk, eklem ve kas ağrıları, enjeksiyon yerinde kızarıklık, huzursuzluk hissetmek, yorgunluk hissetmek, kendini kötü hissetmek, ağrı, ürperme, ateş, gribe benzeyen belirtiler, dermansızlık, zayıflama, alyuvar sayısında bitkinliğe yol açabilen azalma, nefes daralması, göz kararması.
 
Yaygın olarak (her 100 hastanın en az birinde görülen, ancak her 10 hastada 1 kişiden daha azında görülen yan etkiler:
  • Mantar enfeksiyonu, soğuk algınlığı, uçuk, farenjit (boğaz ağrısı), sinüzit, kulak enfeksiyonu; kandaki trombosit adlı hücrelerin sayısında, deride yer yer morarma (ekimoz) ve kendiliğinden kanama yapacak derecede azalma, bezelerin (lenf bezlerinin) şişmesi, saldırgan davranış, ajitasyon, öfke, mizaç değişiklikleri, asabiyet veya huzursuzluk, depresyon, endişe hissetmek, uykuya dalmakta veya devam etmekte zorluk, duygusal instabilite, kalitesiz uyku, uykulu hissetmek, dikkat bozukluğu, tat değişiklikleri, bayılma, göz ağrısı, palpitasyon (çarpıntı), kalp hızının artması, derinin kırmızı renk alması, öksürük, burun kanaması, boğaz ağrısı, ağızda yara, dudakların pul pul olması ve ağız köşelerinde yarıklar, ishal, mide bozukluğu, ağız ağrısı, deri döküntüsü, deride kızarma, kaşıntı, egzema (deride iltihaplı, kırmızı, kaşıntılı ve olasılıkla sızıntı yapan lezyonlar), akne, sırt ağrısı, kas ve kemik ağrısı, kollarda/bacaklarda ağrı, üşüme, enjeksiyon yerinde kuruluk, ağrı, deri döküntüsü, tahriş veya kaşıntı; tiroid testi anormallikleri; tiroid bezi faaliyetinde sizde depresyona, yorgunluk hissine, soğuğa karşı duyarlılığınızın artmasına ve diğer belirtilere yol açabilen azalma.
 
Yaygın olmayan olarak (her 1000 hastanın en az birinde, ancak her 100 hastada 1 kişiden daha azında görülen) bildirilen yan etkiler:
  • Anüs bölgesinde kaşınma (kılkurdu veya askarit), kızarıklık, şişlik, deri ağrısı, zona, solunum zorluğu, ağrılı veya zor idrar yapma, sık idrara çıkma, mide ve bağırsaklarını içini döşeyen zarda iltihaplanma, anormal davranışlar, duygusal bozukluk, korku, karabasan, titreme, dokunmaya karşı duyarlılık azalması, bir veya birkaç sinir boyunca yayılan ağrı, uyuşukluk, göz kapaklarının iç yüzeyini döşeyen zarın kanaması, göz kaşıntısı, göz ağrısı, bulanık görme, ışığa tahammül edememe, tansiyon düşmesi, solgun renk, burunda rahatsızlık, burun akıntısı, hırıltılı solunum, diş etlerinde iltihaplanma, karaciğer büyümesi, deride güneş ışığına duyarlılık, kabarık, benekli lezyonlarla birlikte deri döküntüsü, deride renk değişikliği, derinin soyulması, kas dokusunda kısalma, kaslarda seğirme, idrarda fazla miktarda protein bulunması, ağrılı adet görme, göğüste ağrı veya rahatsızlık hissi, yüz ağrısı, morarma.

     

 
Eğer bu kullanma talimatında bahsi geçmeyen herhangi bir yan etki ile karşılaşırsanız doktorunuzu veya eczacınızı bilgilendiriniz.

 

İlaç Nasıl Kullanılır
Doktorunuz PEGINTRON'u özel olarak şu andaki durumunuz için size reçete etmiştir; bu ilacı başka hiç kimseyle paylaşmayınız.
 
Doktorunuz alacağınız PEGINTRON dozunu kilonuza bağlı olarak belirlemiştir. Tedavi sırasında eğer gerekli olursa bu doz doktorunuz tarafından değiştirilebilir.
 
Kronik Hepatit C - Kombinasyon tedavisi:
PEGINTRON, ribavirin kapsül ile birlikte verildiğinde genellikle haftada bir kez 1,5 mikrogram/kg dozunda uygulanmaktadır.
 
Ribavirin her gün, sabah ve akşamları yemekle birlikte alınır. Alacağınız ribavirin kapsül sayısı kilonuza bağlıdır.
  • Kilonuz 65 kg’ın altında ise; sabah 2 kapsül, akşam 2 kapsül alınız (her gün toplam 800 mg).
  • Kilonuz 65 ile 85 kg arasında ise; sabah 2 kapsül, akşam 3 kapsül alınız (her gün toplam 1.000 mg).
  • Kilonuz 86 ile 105 kg arasında ise; sabah 3 kapsül, akşam 3 kapsül alınız (her gün toplam 1.200 mg).
  • Kilonuz 105 kg’ın üzerinde ise; sabah 3 kapsül, akşam 4 kapsül alınız (her gün toplam 1.400 mg).
İlk kez kullananlarda bu kombinasyon tedavisi en az 3 ila 6 ay, bazen doktor kararına göre bir yıl sürmektedir. Ribavirin içeren ilaçların ilgili bilgilendirici bölümlerine dikkat ediniz.
 
HCV/HIV enfeksiyonu olan hastalardaki tedavi süresi 48 haftadır.
 
Tedaviye daha önce yanıt vermemiş ya da nüks gelişen hastalarda tedavi (ilk 12 haftada alınan yanıta bağlı olarak), bir yıl boyunca devam edilmelidir.
 
Çocuklar ve ergenler (3 yaşında ve daha büyük):
 
Çocuk ve ergen hastalarda kullanılacak PegIntron dozu vücut yüzölçümüne, ribavirin dozu vücut ağırlığına göre belirlenir. Önerilen PegIntron dozu; iki kısma bölünmüş olarak yiyeceklerle birlikte alınan günde 15mg/kg oral ribavirinle birlikte, subkütan olarak her hafta 60 μg/kg’dır. Tedavi süresi, doktorunuzun kararı temel alınmak koşuluyla 1 yıldır.
 
(Yetişkinler):Tek başına PEGINTRON:
  • Kronik hepatit C tedavisinde, genellikle, PEGINTRON en az 6 ay ve muhtemelen 1 yıl süreyle haftada bir kez 0,5 ya da 1,0 mikrogram/kg dozunda önerilmektedir. Eğer böbrek hastalığınız varsa ilacınızın dozu böbrek fonksiyonunuza göre azaltılabilir.
  • Kronik hepatit B tedavisinde, tedavi süresince (24 veya 48 hafta) haftada bir kez 1,5 mikrogram/kg dozunda önerilmektedir.
PEGINTRON’un HCV/HIV enfeksiyonu olan hastalarda tek başına kullanılması, incelenmemiştir.
 
Tüm hastalar için:
Eğer PEGINTRON'u kendi kendinize enjekte ediyorsanız, size reçete edilen doz ile ilaç kutusunun üzerindeki dozun aynı olduğundan emin olunuz.
 
PEGINTRON’un etkisinin çok kuvvetli ya da zayıf olduğunu düşünüyorsanız, doktorunuz veya eczacınız ile konuşunuz.
 
PEGINTRON cilt altına (subkutan) uygulanmak üzere hazırlanmıştır. Bu şekildeki bir kullanım, kısa bir enjeksiyon iğnesiyle, cildinizin altındaki yağ dokusuna enjekte edileceği anlamındadır. Eğer bu ilacı kendi kendinize enjekte edecekseniz, size nasıl hazırlayacağınız ve enjekte edeceğiniz gösterilecektir. Ciltaltına uygulama konusunda ayrıntılı talimatlar, bu kılavuzda verilmektedir (Bkz. PEGINTRON Nasıl Enjekte Edilir?).
 
Alacağınız dozu enjeksiyonu yapmadan hemen önce hazırlayınız ve kullanınız. Uygulamadan önce hazırlanmış çözeltiye dikkatlice bakınız. Hazırlanmış çözeltide renk değişikliği veya partikül varsa kullanmayınız. Enjeksiyonu yaptıktan sonra, flakonun içinde kalmış olabilecek çözeltiyi atınız.
 
PEGINTRON’u haftada bir kez, hep aynı gün enjekte ediniz. Enjeksiyonu her hafta günün aynı saatinde yapmanız bu uygulamayı unutmamanıza yardımcı olacaktır.
 
 
PEGINTRON'u mutlaka herzaman doktorunuzun size anlattığı kadar kullanınız. Tavsiye edilen dozu aşmayınız ve reçete edildiği sürece uygulayınız.
 
Kullanmanız gerekenden daha fazla PEGINTRON kullanırsanız:
Mümkün olan en kısa zamanda doktorunuza ya da en yakınınızdaki sağlık kuruluşuna başvurunuz.
 
PEGINTRON kullanmayı unutursanız:
Eğer tedavinizi bizzat kendiniz uyguluyorsanız ve ribavirinle kombinasyon şeklinde PegIntron kullanan bir çocuğun tedavisinden sorumluysanız, unutulan dozu hatırlar hatırlamaz uygulayın. Hatırlar hatırlamaz o dozu uygulayınız, daha sonra tedavinize olağan şekilde devam ediniz.
 
Unutulmuş olan bir dozu telafi etmek için dozu iki katına çıkarmayınız. Gerektiğinde doktorunuza ya da eczacınıza danışınız
 
PEGINTRON nasıl enjekte edilir?
Aşağıdaki talimatlar, PEGINTRON’u kendi kendinize nasıl uygulayacağınızı açıklar. Lütfen talimatların tamamını dikkatle okuyunuz ve sırayla yerine getiriniz. Doktorunuz, PEGINTRON’u kendi kendinize nasıl uygulayacağınızı size açıklayacaktır. Kendi kendine enjeksiyon prosedürünü ve şartları anladığınızdan emin olmadıkça uygulama yapmaya çalışmayınız.
 
 
Hazırlık
Başlamadan önce gerekli malzemeleri bir araya getiriniz:
  • PEGINTRON enjeksiyonluk çözelti tozu;
  • PEGINTRON çözücü içeren ampulü (enjeksiyonluk su);
  • 1 ml'lik enjektör;
  • PEGINTRON toz flakona enjeksiyonluk suyun eklenmesi için kullanılacak bir adet uzun iğne (örneğin 0,8 x 40 mm);
  • derialtı enjeksiyon için bir adet kısa iğne (örneğin 0,3 x 13 mm);
  • bir alkollü mendil.
Eller dikkatle yıkanmalıdır.
 
PEGINTRON’un enjeksiyon için hazırlanması;
Hazırlama öncesinde PEGINTRON, bütün veya parçalar halinde, tablet şeklinde beyaz katı bir cisim ya da beyaz bir toz görünümündedir.
PEGINTRON flakonunun koruyucu kapağını çıkarınız. (Şekil 1)

Flakonun kauçuk kapağını alkollü mendil ile temizleyiniz. (Şekil 2)

Bu mendili, enjeksiyonu yapacağınız deri bölgesini temizlemek üzere saklayabilirsiniz. Enjektörü ambalajından çıkarınız. Enjektörün uç kısmına dokunmayınız. Uzun iğneyi alınız ve enjektörün uç kısmına sıkıca takınız. İğnenin üzerindeki muhafazayı iğneye dokunmadan çıkarınız ve üzerinde iğne bulunan enjektörü elinizde tutunuz. Çözücü ampulün üst kısmına parmağınızla hafifçe vurarak, içerideki sıvının tamamının ampulün alt bölümüne geçmesini sağlayınız. Çözücü ampulün üst kısmını kırarak açınız. İğneyi çözücü ampulünün içine daldırınız ve çözücünün tamamını enjektöre çekiniz. (Şekil 3)

PEGINTRON çözeltisini hazırlamak için, iğneyi PEGINTRON flakonu üzerindeki kauçuk tıpadan geçiriniz ve iğne ucunun flakonun cam duvarına doğru yerleşmesini sağlayınız; bu işlemler sırasında flakonun önceden temizlediğiniz kapağına dokunmayınız.
 

İğneden çıkan sıvı akımını flakonun duvarına doğru yönlendirerek, çözücüyü YAVAŞÇA enjekte ediniz. (Şekil 4)

 

Sıvı akımının doğrudan beyaz katı madde ya da toz üzerine yönlendirilmemesi veya sıvının hızla enjekte edilmemesi gerekir çünkü bu durumda oluşan kabarcık miktarı daha fazla olmaktadır. Çözelti birkaç dakika süreyle bulanık ya da kabarcıklı bir görünümde olabilir. Bu beklenen bir durumdur ve kaygıya yol açmamalıdır.
 
İçeriğin tamamının çözülmesi için, enjektöre takılı durumdaki iğne flakonun içinde iken, flakonu yavaş dairesel hareketler ile döndürünüz. Çalkalamayınız ama flakonun üst tarafında bulunabilecek tozlar da çözününceye kadar, flakonu yavaş hareketlerle alt üst ediniz. Flakon içeriği artık tamamıyla çözünmüş olmalıdır. (Şekil 5)
 
Çözücünün tamamı PEGINTRON toz ile birleştiğinde, çözelti, sizin dozunuzu ölçebileceğiniz doğru konsantrasyonda olacaktır (yani 0,5 ml içerisinde, kutu üzerinde yazılı olan miktar bulunacaktır).
PEGINTRON enjeksiyon için hazırlanırken, dozun ölçülmesi ve enjekte edilmesi sırasında küçük bir miktar hacim kaybı ortaya çıkar. Bu nedenle her flakonda, 0,5 mlPEGINTRON enjeksiyon çözeltisi içerisinde kutu üzerinde belirtilen miktarın vücuda verilmesini sağlamak için, gereken ölçüden fazla miktarda çözelti ve toz bulunmaktadır.

Flakonu dik olarak masaya koyunuz ve çözeltinin içindeki kabarcıkların çözelti üzerine çıkmasını sağlayınız. Çözelti yerleştikten ve tüm kabarcıklar çözelti üzerine çıktıktan sonraki görünümü, berrak bir çözelti ve bunun yüzeyini çevreleyen küçük kabarcıklar şeklinde olmalıdır. Bu durumda ilaç dozunuzu çekebilirsiniz. Çözeltiyi hemen kullanınız. Eğer hemen kullanılamayacak ise, çözelti 24 saate kadar
[2°C- 8° C’de] buzdolabında saklanabilir.
 
Enjeksiyon için hazırlanmış tozdan PEGINTRON dozunun ölçülmesi
Flakon ve enjektörü bir elinizin içinde iken ters döndürünüz. İğne ucunun hazırlanmış PEGINTRON çözeltisi içinde bulunduğundan emin olmalısınız. Diğer eliniz pistonu hareket ettirmek üzere serbest durumdadır. Doktorunuzun reçete ettiğinden biraz daha fazlasını enjektöre çekecek şekilde, pistonu geriye doğru çekiniz. (Şekil 6)

Enjektörü, flakon içindeki iğne yukarıyı gösterecek şekilde tutunuz. İğneyi flakon içerisinde bırakarak, enjektörü uzun iğneden ayırınız ancak enjektörün ucuna dokunmayınız. Kısa iğneyi alınız ve enjektörün ucuna sıkıca takınız. İğnenin üzerindeki muhafazayı çıkarınız ve enjektörün içerisinde hava kabarcığı bulunup bulunmadığını kontrol ediniz. Eğer kabarcık görürseniz, iğne yukarıyı gösterir durumda iken pistonu biraz geriye doğru çekiniz ve kabarcıklar kayboluncaya kadar, enjektöre parmağınızla hafif hafif vurunuz. (Şekil 7)
 
Pistonu yavaşça doğru doza kadar itiniz. İğne muhafazasını yerine takınız ve iğne takılı durumdaki enjektörü, düz bir yüzeye koyunuz.
 
Çözeltinin 25 oC'ye kadar oda sıcaklığında olduğundan emin olmalısınız. Eğer çözelti soğuk ise, enjektörü avuçlarınızın arasında ısıtınız. Uygulama öncesinde, hazırlanmış çözeltiyi gözlerinizle kontrol ediniz; eğer renklenme ya da parçacıklar varsa kullanmayınız. Artık ilaç dozunuzu enjekte etmeye hazırsınız.
 
Çözeltinin enjekte edilmesi
Enjeksiyon yerini seçiniz. Deri ve kas arasında bir yağ tabakası bulunan, enjeksiyon için en uygun bölgeler, kalça, üst kolun dış tarafı (bu bölgeyi kullanmak için başka bir kişinin yardımına ihtiyaç duyabilirsiniz) ve karındır (bel hizası ve göbek dışında). Eğer çok zayıf bir kişiyseniz, enjeksiyon için sadece kalça ve kolun dış tarafını kullanınız. (Şekil 8)

Her defasında enjeksiyon yerini değiştiriniz.
 
Enjeksiyonun yapılacağı yeri temizleyerek dezenfekte ediniz. Bu bölgenin kurumasını bekleyiniz. (Şekil 9)
 
 
 
 
 
İğnenin üzerindeki muhafazayı çıkarınız. Bir elinizle, gevşek bir deri bölümünü iki parmağınızla sıkıştırınız. Diğer elinizle enjektörü kalem tutar gibi tutunuz. İğneyi yaklaşık 45o'lik bir açı ile, sıkıştırdığınız deriye batırınız. İğne derinin içine girince, deriyi sıkıştırmak için kullandığınız elinizi bırakınız ve bu elinizi enjektörün gövdesini tutmak için kullanınız. Diğer elinizle pistonu hafifçe geriye çekiniz. Eğer enjektöre kan geliyorsa, iğne bir kan damarı içine girmiş demektir. Buraya enjekte etmeyiniz; iğneyi çıkarınız ve aynı işlemleri tekrarlayınız. Pistonu sonuna kadar yavaşça iterek, çözeltiyi enjekte ediniz.
 
İğneyi deriden çekiniz. Eğer gerekliyse, enjeksiyon yerine küçük bir bandaj ya da steril gazlı bez ile birkaç saniye süreyle bastırınız. Enjeksiyon bölgesini ovuşturmayınız. Eğer kanama varsa, bir flaster ile kapatınız.
 
Flakon, ampul ve enjeksiyon malzemeleri tek kullanımlık olarak hazırlanmıştır ve atılmalıdır. Enjektörü ve iğneleri, kapalı bir kap içerisinde güvenli bir şekilde atınız.

 

İlaç Nedir Ve Niçin Kullanılır
PEGINTRON, enjeksiyonluk çözelti tozu ve çözücüsü içerir.
Beyaz toz 2 ml cam flakon içerisindedir ve berrak ve renksiz çözücü 2 ml cam ampul içerisinde sunulmaktadır.
 
PEGINTRON 100 mikrogram, aşağıdaki ticari takdim şekli ile piyasada bulunmaktadır:
  • 4 enjektabl toz içeren flakon, 4 çözücü ampul, 4 enjeksiyon şırıngası, 8 enjeksiyon iğnesi ve 4 alkollü mendil;
 
İnterferonlar, vücuttaki bağışıklık sisteminin enfeksiyonlar ve şiddetli hastalıklara karşı savaşırken verdiği yanıtlarda değişiklik oluştururlar. PEGINTRON, interferon içerir ve karaciğeri tutan viral enfeksiyonlardan, aynı zamanda klinik bakımdan stabil HIV enfeksiyonu olan ve ilk defa tedavi görenleryetişkinler de dahil olmak üzere kronik hepatit B ve C'nin tedavisinde kullanılır.
 
PEGINTRON'un kronik hepatit C tedavisi için en iyi kullanım şekli ribavirin ile beraber kullanılmasıdır. Bu kombinasyon, tedaviyi ilk kez kullanan hastalarda endikedir. Yine bu kombinasyon, nüks gelişen hastalarda ve interferon alfa (pegile veya nonpegile) ve ribavirin kombinasyon tedavisine ya da interferon alfa monoterapisine daha önce yanıt vermemiş hastalarda da kullanılır.
 
Ribavirin'in kontrendike olduğu ya da tolere edilemediği durumlarda PEGINTRON tek başına kullanılmaktadır.
 
PegIntron daha önce tedavi edilmemiş hepatit C hastası olan 3 yaşındaki ve daha büyük çocuklarda ribavirinle birlikte kombine olarak kullanılır.
 
PEGINTRON’un, kronik hepatit B tedavisi için tek başına kullanımı önerilmektedir.
İlaç Saklanma Koşulları Nasıldır
Çocukların göremeyeceği, erişemeyeceği yerlerde ve ambalajında saklayınız.
Buzdolabında (2 0 - 8 0C arasında) saklayınız.
 
Kutunun üzerinde belirtilen son kullanma tarihinden sonra kullanmayınız.
Hazırladıktan sonra, hazırlanmış çözeltiyi derhal ya da buzdolabında (20C-80C arasında) tutmak kaydıyla, 24 saat içerisinde kullanınız.
 
Eğer tozda renk değişikliği görürseniz, PEGINTRON'u kullanmayınız.
Hazırlanmış çözelti berrak ve renksiz olmalıdır. Renk değişikliği veya partikül varsa kullanmayınız. Kullanılmamış materyalleri atınız.

 

Beşeri Tıbbi Üründen Arta Kalan Maddelerin İmhası
Flakon, ampul ve enjeksiyon malzemeleri tek kullanımlık olarak hazırlanmıştır ve atılmalıdır. Enjektör ve iğneleri, kapalı bir kap içerisinde güvenli bir şekilde atılmalıdır.
Beşeri Tıbbi Ürünün Adı
PegIntron 100 mikrogram Enjeksiyonluk çözelti tozu ve çözücüsü
Diğer Tıbbi Ürünler İle Etkileşimler Ve Diğer Etki
4 hafta boyunca haftada 1 kez PegIntron (1,5 mikrogram/kg) uygulanan kronik hepatit C’li hastalarda P450 substratlarının değerlendirildiği çok-dozlu araştırmaların sonuçları, CYP2D6 ve CYP2C8/9 aktivitesinde artış olduğunu göstermiştir. CYP1A2, CYP3A4 ya da N-asetiltransferaz aktivitesinde değişiklik gözlenmemiştir.
 
Peginterferon alfa-2b ile özellikle varfarin ve fenitoin (CYP2C9) ve flekainid (CYP2D6) gibi terapötik penceresi dar olan, CYP2D6 ve CYP2C8/9 ile metabolize olan ilaçlar uygulanırken dikkatli olunmalıdır.
 
Bu bulgular kısmen PegIntron tedavisi gören hastalardaki azalan hepatik inflamasyon nedeniyle düzelen metabolik kapasite ile ilgili olabilir. Hafif metabolik karaciğer bozukluğuna duyarlı ve terapötik penceresi dar olan ilaç alan hastalarda, kronik hepatit için PegIntron tedavisine başlanırken dikkatli olunması önerilir.
 
Çok-dozlu bir farmakokinetik çalışmada, PegIntron ve ribavirin arasında farmakokinetik etkileşim kaydedilmemiştir.
 
Metadon:
Methadone ile idame tedavisi altında olan ve peginterferon alfa-2b almamış kronik hepatit C’li hastalara 4 hafta süreyle subkutan 1.5 mikrogram/kg/hafta PegIntron tedavisi eklendiğinde, R-metadon eğri altında kalan alan (EAA)yaklaşık %15 (%95 CI EAA oranı için %103-128) oranında artış göstermiştir. Bu bulgunun klinik önemi bilinmemektedir. Ancak, solunum depresyonu gibi hastaların sedatif etkilerinin artan belirti ve semptomları yakından izlenmelidir.Özellikle yüksek doz methadone tedavisi altındaki hastalarda QT uzaması riski dikkate alınmalıdır.
 
HCV/HIV koenfeksiyonunun mevcut olması
Nükleozit analogları: Nükleozit analoglarının tek başlarına veya diğer nükleozitlerle kombinasyon şeklinde kullanılması, laktik asidozla sonuçlanmıştır. Ribavirin farmakolojik olarak, purin nükleozitlerinin fosforilleşmiş metabolitlerinin in vitro artmasına neden olur ve bu etki didanozin ya da abakavir gibi purin nükleoziti analoglarının laktik asidoza yol açma riskini artırır. Ribavirin ve didanozinin birlikte verilmesi, önerilmemektedir. Özellikle laktik asidoz ve pankreatit olmak üzere mitokondriyal toksisitenin geliştiği ve bazen ölümle sonuçlandığı bildirilmiştir (Bkz. ribavirin KÜB).
 
Zidovudinin, HIV tedavisinin bir bölümü olarak kullanıldığı hastalarda aneminin, mekanizmasının tam olarak anlaşılmamış olmasına rağmen, ribavirine bağlı olarak şiddetlendiği bildirilmiştir. Zidovudin ve ribavirinin eşzamanlı kullanımı, anemi riskinin artması nedeniyle önerilmemektedir (bkz. Özel kullanım uyarıları ve önlemleri). Kombinasyon şeklindeki antiviral tedaviye (ART) başlanmış olan hastalarda zidovudin yerine başka bir ilaç kullanılması düşünülmelidir. Bu özellikle, anamnezinde zidovudine bağlı anemi hikayesi bulunan hastalarda önemlidir.

 

Doz Aşımı Ve Tedavisi
Amaçlanan dozun 10.5 katına varan dozların kullanıldığı doz aşımları bildirilmiştir. Kullanıldığı bildirilen en yüksek günlük doz, yalnızca bir gün alınan 1200 mikrogramdır. PegIntron doz aşımına eşlik eden advers olaylar genellikle, PegIntron’un bilinen güvenlilik profiliyle bağdaşmaktadır; ancak bilinen advers olaylar, daha şiddetli olarak gelişebilir. Tıbbi ürünlerin vücuttan uzaklaştırılması amacıyla kullanılan, hemodiyaliz gibi standart yöntemlerin PegIntron doz aşımında faydalı olduğu gösterilmemiştir. PegIntron’un spesifik hiçbir antidotu mevcut olmadığından doz aşımında, semptomatik tedavi uygulanması ve hastanın yakın gözlem altında tutulması önerilmektedir. PegIntron tedavisini reçete etmiş olan doktorlar eğer mümkünse, bir zehir kontrol merkeziyle temasa geçmelidir.
Etkin Maddeler

100 mikrogram/0,5 ml dozunda peginterferon alfa-2b'dir.

 

Farmakodinamik Özellikler
Farmakoterapötik Grup: İmmünostimülanlar, stokinler ve immünomodülatörler, interferonlar, peginterferon alfa-2b
ATC Kodu: L03A B10
 
Rekombinant interferon alfa-2b, monometoksi polietilen glikol ile ortalama 1 mol polimer / mol protein substitüsyon derecesinde kovalent olarak konjuge edilmiştir. Protein içeriği yaklaşık 19.300 dalton olmak üzere ortalama molekül ağırlığı yaklaşık 31.300 daltondur.
 
İnterferon alfa-2b
In vitro ve in vivo çalışmalar PegIntron'un biyolojik aktivitesinin interferon alfa-2b kısmından geldiğini göstermektedir.
 
İnterferonlar hücresel aktivitelerini, hücre yüzeyindeki özgün membran reseptörlerine bağlanarak gösterirler. Diğer interferonlar ile yapılan çalışmalar türlere göre etkinin değiştiğini göstermektedir. Ancak, bazı maymun türleri, örn.Rhesus maymunları, insan tip 1 interferonlarına maruz kaldıklarında farmakodinamik stimülasyona duyarlıdırlar.
İnterferon, hücre membranına bağlandığında belirli enzimlerin indüksiyonu da dahil olmak üzere kompleks bir hücre içi olaylar dizisini başlatır. Bu sürecin, en azından kısmen, virüs enfeksiyonlu hücrelerde virüs replikasyonunun inhibisyonu, hücre proliferasyonunun baskılanması, makrofajların fagositik aktivitesinin artırılması ve lenfositlerin hedef hücrelerine karşı spesifik sitotoksisitesinin yükseltilmesi gibi immünomodülatuvar aktiviteler dahil olmak üzere interferona karşı çeşitli hücresel yanıtlardan sorumlu olduğu düşünülmektedir. Bu aktivitelerden herhangi birisi ya da tamamı interferonun terapötik etkilerine katkıda bulunabilir.
 
Rekombinant interferon alfa-2b in vivo ve in vitro olarak viral replikasyonu inhibe eder. Rekombinant interferon alfa-2b’nin antiviral etki mekanizması bilinmemekle birlikte konak hücre metabolizmasını değiştirdiği düşünülmektedir. Bu etki ile viral replikasyon inhibe olur ya da replikasyon gerçekleştiği takdirde hücre içindeki pirojen viriyonlar konak hücreden ayrılamaz.
 
PegIntron
PegIntron’un farmakodinamik özellikleri sağlıklı gönüllülerde artan tek doz uygulanan çalışmada vücut sıcaklığında serum neopterin ve 2’5’-oligoadenilat sentetaz (2’5’-OAS) gibi proteinlerin konsantrasyonlarındaki ve aynı zamanda lokösit ve nötrofil sayısındaki değişiklikler incelenerek değerlendirilmiştir. PegIntron uygulanan bireylerin vücut sıcaklığında doza bağlı hafif yükselmeler görülmüştür. PegIntronun 0,25 ile 2,0 mikrogram/kg/hafta doz aralığında tek dozunu takiben, serum neopterin konsantrasyonu doza bağımlı olarak artmıştır. Nötrofil ve lökosit sayısında 4 haftanın sonundaki azalmalar PegIntron’un dozuyla ilişkilidir.
 
PegIntron klinik çalışmalar - Erişkinler
 
Naiv hastalar
PegIntron ile biri PegIntron monoterapisi diğeri ise PegIntron ve ribavirin kombinasyon tedavisi ile olmak üzere iki pivotal çalışma yürütülmüştür. Bu çalışmalara alınan uygun hastalar; pozitif HCV-RNA polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) tayini (> 30 IU/ml) ile doğrulanmış kronik hepatit C hastaları ve kronik hepatit için başka bir neden olmaksızın karaciğer biyopsisi ile histolojik olarak kronik hepatit teşhisi konan ve anormal serum ALT değerleri olan hastalardır.
 
PegIntron monoterapi çalışmasında 916 naiv kronik hepatit C hastası PegIntron (0,5, 1,0 veya 1,5 mikrogram/kg/hafta) ile 1 yıl süresince tedavi edilmiş ve 6 ay süresince takip edilmişlerdir. Ayrıca karşılaştırma kolunda 303 hasta haftada 3 kez interferon alfa-2b 3 MIU (milyon internasyonal ünite) almışlardır. Bu çalışma, PegIntron’un interferon alfa-2b’den üstün olduğunu göstermiştir (Tablo 8).
 
PegIntron+ribavirin kombinasyon tedavisinin araştırıldığı ve 1,530 naiv hasta üzerinde yapılan çalışmada hastalara 1 yıl süresince aşağıdaki kombinasyon rejimleri uygulanmıştır:
 
  • PegIntron (1,5 mikrogram/kg/hafta) + ribavirin (800 mg/gün) (n=511)
  • PegIntron (Bir ay boyunca 1,5 mikrogram/kg/hafta, sonraki 11 ay 0,5 mikrogram/kg/hafta) + ribavirin (1000/1200 mg/gün) (n=514)
  • İnterferon alfa-2b (haftada 3 kez 3 MIU) + ribavirin (1000/1.200 mg/gün) (n=505)
 
Bu çalışmada, PegIntron (1,5 mikrogram/kg/hafta) ve ribavirin kombinasyonu interferon alfa-2b ve ribavirin kombinasyonundan, özellikle genotip 1 ile enfekte olan hastalarda belirgin derecede daha etkili bulunmuştur (Tablo 9). Devamlı yanıt, tedavinin bitiminden sonraki 6 ay süresince devam eden cevap oranları esas alınarak değerlendirilmiştir.
 
HCV genotipi ve başlangıçtaki viral yük cevap oranını etkileyen prognostik faktörlerdir. Bununla birlikte bu çalışmada, cevap oranının PegIntron veya interferon alfa-2b ile birlikte uygulanan ribavirin dozuna da bağlı olduğu bulunmuştur. >10,6 mg/kg (75 kg hastada 800 mg) dozunda ribavirin kullanan hastalarda genotip ve viral yükten bağımsız olarak, £ 10,6 mg/kg dozda ribavirin kullanan hastalara göre daha yüksek cevap gelişmiştir (Tablo 9). >13,2 mg/kg dozda ribavirin kullanan hastalarda diğerlerine göre daha fazla yanıt elde edilmiştir.
 
Tablo 8

Tablo 8- Kalıcı virolojik yanıt ( HCV negatif hastaların %’si)
 
PegIntron monoterapisi
PegIntron + ribavirin
Tedavi rejimi
 
Hasta sayısı
P 1,5
 
304
P 1,0
 
297
P 0,5
 
315
I
 
303
P 1,5/R
 
511
P 0,5/R
 
514
I/R
 
505
Tedavi sonunda yanıt
 
Kalıcı yanıt
% 49
 
% 23*
% 41
 
%25
% 33
 
% 18
% 24
 
% 12
% 65
 
% 54**
% 56
 
% 47
% 54
 
% 47

P 1,5: PegIntron 1,5 mikrogram/kg
P 1,0: PegIntron 1,0 mikrogram/kg
P 0,5: PegIntron 0,5 mikrogram/kg
I:İnterferon alfa-2b 3 MIU
P 1,5/R: PegIntron (1,5 mikrogram/kg) + ribavirin (800 mg)
P 0,5/R: PegIntron (1,5 ila 0,5 mikrogram/kg) + ribavirin (1000/1200 mg)
I/R: İnterferon alfa-2b (3 MIU) + ribavirin (1000/1200 mg)
* p<0.001 P 1.5’e karşılık I
**p = 0.0413 P 1.5/R’ye karşılık I/R
 
Tablo 9

Tablo 9- PegIntron + ribavirin ile kalıcı yanıt oranları
(ribavirin dozu, genotip ve viral yük)
HCV Genotipi
Ribavirin dozu
(mg/kg)
P 1,5/R
P 0,5/R
I/R
Tüm genotipler
Hepsi
£10,6
>10,6
%54
%50
%61
%47
%41
%48
%47
%27
%47
Genotip 1
Hepsi
£10,6
>10,6
%42
%38
%48
%34
%25
%34
%33
%20
%34
Genotip 1
£ 600.000 IU/ml
Hepsi
£10,6
>10,6
 
%73
%74
%71
%51
%25
%52
%45
%33
%45
Genotip 1
> 600.000 IU/ml
Hepsi
£10,6
>10,6
 
%30
%27
%37
%27
%25
%27
%29
%17
%29
Genotip 2/3
Hepsi
£10,6
>10,6
 
%82
%79
%88
%80
%73
%80
%79
%50
%80

P 1,5/R : PegIntron (1,5 mikrogram/kg) + ribavirin (800 mg)
P 0,5/R : PegIntron (0,5 - 1,5 mikrogram/kg) + ribavirin (1000/1200 mg)
I/R: İnterferon alfa-2b (3 MIU) + ribavirin (1000/1200 mg)
 
PegIntron monoterapi çalışmasında, yaşam kalitesi haftada 0,5 mikrogram/kg PegIntron alan hastalarda haftada 1 kez 1,0 mikrogram/kg PegIntron veya haftada 3 kez 3 MIU interferon alfa-2b alanlara göre daha az etkilenmiştir.
 
Ayrı bir çalışmada genotip 2 veya 3 ile enfekte olan 224 hastaya 6 ay boyunca haftada 1 kez subkutan 1,5 mikrogram/kg PegIntron ile kombine olarak 800 mg-1400 mg ribavirin verilmiştir. Vücut ağırlığına göre 105 kg’ın üzerinde olan 3 hastaya 1400 mg dozda ribavirin verilmiştir (Tablo 10). Hastaların % 24’ünde köprüleşme fibrozisi veya siroz mevcuttur. (Knodell 3/4).
 
Tablo 10- Tedavinin sonunda virolojik yanıt,kalıcı virolojik yanıt, HCV genotip ve viral yük ile nüks*
 

 
PegIntron haftada bir kez 1,5 mikrogram/kg + Rebetol
800 -1400 mg/gün
Tedavi sonu yanıtı
Devam eden virolojik Yanıt
Nüks
Tüm hastalar
% 94 (211/224)
% 81 (182/224)
% 12 (27/224)
HCV 2
 
£ 600.000 IU/ml
 
> 600.000 IU/ml
% 100 (42/42)
 
% 100 (20/20)
 
% 100 (22/22)
% 93 (39/42)
 
% 95 (19/20)
 
% 91 (20/22)
% 7 (3/42)
 
% 5 (1/20)
 
% 9 (2/22)
HCV 3
 
£ 600.000 IU/ml
 
> 600.000 IU/ml
% 93 (169/182)
 
% 93 (92/99)
 
% 93 (77/83)
% 79 (143/182)
 
% 86 (85/99)
 
% 70 (58/83)
% 14 (24/166)
 
% 8 (7/91)
 
% 23 (17/75)

* 12. takip haftasında tespit edilemeyen HCV-RNA düzeyleri olan ve 24. takip haftasında verileri eksik olan hastalar tedaviye devam eden yanıt vermiş olarak değerlendirilmiştir. 12. takip haftasında ve sonrasında verileri eksik olan hastalar, 24. takip haftasında tedaviye yanıt vermemiş olarak değerlendirilmiştir.
 
Bu çalışmadaki 6 aylık tedavi süresi, 1 yıllık pivotal kombinasyon çalışmasına göre daha iyi tolere edilmiştir; tedaviyi bırakma oranı sırasıyla %14’e % 5 ve doz modifikasyonu oranı % 49’a % 18’dir.
 
Karşılaştırmalı olmayan bir çalışmada, genotip 1 ve düşük viral yükü olan (< 600000 IU/ml) 235 hasta haftada bir defa subkutan olarak 1.5 mikrogram/kg PegIntron ile kombine olarak vücut ağırlığına göre ayarlanmış ribavirin almıştır. 24 haftalık tedavi süresinden sonra tüm hastalarda kalıcı yanıt oranı %50 olmuştur. Hastaların %41’inde (97/235) plazma HCV-RNA düzeyleri tedavinin 4. haftasında ve 24. haftasında saptanamayan seviyelerdedir. Bu alt grupta, kalıcı virolojik yanıt oranı %92 (89/97) olmuştur. Bu hastalardaki yüksek kalıcı yanıt oranı bir ara analizde (n=49) belirlenmiş ve prospektif olarak doğrulanmıştır (n=48).
Sınırlı tarihsel veriler, 48 haftalık tedavinin yanıt oranının daha yüksek
(11/11) ve daha düşük bir relaps riskiyle (24 haftalık tedavide 7/96’ya karşılık 0/11) bağlantılı olabileceğini göstermektedir.
 
Devam eden virolojik yanıtın öngörülmesi- Naiv hastalar
2 log viral yük azalışı veya tespit edilemeyen HCV RNA düzeyleri olarak tanımlanan 12. haftadaki virolojik yanıtın kalıcı yanıt için bir öngörü kriteri olduğu gösterilmiştir (Tablo 11).
 

Tablo 11- 12. haftadaki viral yanıt ve genotip ile devam eden yanıtın öngörülmesi*
Tedavi
Genotip
12. haftadaki viral yanıt
Kalıcı yanıt
Negatif öngörü
değeri
PegIntron 1.5
+ ribavirin
(> 10,6mg/kg)
48 hafta tedavi
1
Evet % 75 (82/110)
% 71 (58/82)
---
Hayır % 25 (28/110)
% 0 (0/28)
% 100
PegIntron 1.5
+ ribavirin
800-1400 mg
24 hafta tedavi
2 ve 3
Evet % 99 (213/215)
% 83 (177/213)
---
Hayır % 1 (2/215)
% 50 (1/2)
% 50

* 12 haftalık verileri mevcut olan hastaları göstermektedir.
 
PegIntron monoterapisi ile tedavi edilen hastalarda kalıcı yanıt için negatif öngörü değeri % 98’dir.
 
 
HCV/ HIV koenfeksiyonu olan hastalar
Bu her iki enfeksiyonun da aynı zamanda mevcut olduğu hastalarda iki çalışma yapılmıştır ve söz konusu iki çalışmada hastaların tedaviye verdikleri yanıt, Tablo 12’de gösterilmektedir. Çalışma 1 (RIBAVIC; P01017), aynı zamanda HCV/HIV koenfekte naiv, erişkin 412 kronik hepatit C hastasında gerçekleştirilmiş, çok-merkezli, randomize bir çalışmadır. Bu çalışmada, 48 hafta boyunca PegIntron (haftada 1.5 µg/kg) ile kombine olarak ribavirin (günde 800 mg) veya interferon alfa-2b (haftada 3 defa 3 milyon IU) ile kombine olarak ribavirin (günde 800 mg) kullanmak üzere randomize edilen hastalar, bu sürenin sonunda 6 ay boyunca izlenmiştir. Çalışma 2 (P02080), aynı zamanda HCV/HIV koenfekte naiv, erişkin 95 kronik hepatit C hastasının katıldığı, randomize, tek-merkezli bir çalışmadır. Bu çalışmada hastalar; PegIntron (vücut ağırlığına göre haftada 100 veya 150 µg) ile kombine olarak ribavirin (vücut ağırlığına göre günde 800-1,200 mg) veya interferon alfa-2b (haftada 3 defa 3 milyon IU) ile kombine olarak ribavirin (vücut ağırlığına göre günde 800-1,200 mg), kullanmak üzere randomize edilmiştir. Genotip 2 veya 3 ile enfekte, viral yükü < 800,000 IU/ml (Amplicor) olan tedavi döneminin 24 hafta, izleme döneminin 6 ay olduğu hastaların dışında kalan hastalarda bu tedavi 48 hafta boyunca uygulanmış ve bunu, yine 6 aylık izleme dönemi takip etmiştir.
 
Tablo 12

Tablo 12- HCV/ HIV ile koenfekte olan ve PegIntron ile kombine olarak ribavirin kullanılmasıyla tedavi edilen hastalarda genotipe göre, kalıcı virolojik yanıt
 
Çalışma 11
Çalışma 22
 
PegIntron (haftada 1.5 µg/kg/
+ ribavirin
(800 mg)
Interferon
alfa-2b
(3 MIU TIW) + ribavirin
(800 mg)
p değeria
PegIntron (haftada 100 veya
150c µg) + ribavirin (800-
1,200 mg)d
Interferon alfa-2b
(3 MIU TIW) + ribavirin (800-
1,200 mg)d
p değerib
Tüm hastalar
%27 (56/205)
%20 (41/205)
0.047
%44 (23/52)
%21 (9/43)
0.017
Genotip 1, 4
%17 (21/125)
%6 (8/129)
0.006
%38 (12/32)
%7 (2/27)
0.007
Genotip 2, 3
%44 (35/80)
%43 (33/76)
0.88
%53 (10/19)
%47 (7/15)
0.730
 

MIU = milyon internasyonal ünite; TIW = haftada 3 defa.
a: Cochran-Mantel Haenszel Ki-kare testiyle.
b: ki-kare testiyle.
c: Vücut ağırlığı < 75 kg olan denekler haftada 100 µg; ≥ 75 kg olan denekler haftada 150 µg PegIntron kullanmıştır.
d: ribavirin dozu, vücut ağırlığı < 60 kg olan hastalarda 800 mg; 60-75 kg olan hastalarda 1,000 mg; > 75 kg olan hastalarda 1,200 miligramdır.
 
1Carrato F, Bani-Sadir F, Pol S et al. JAMA 2004; 292(23): 2839-2848.
2 Laguno M, Murillas J, Blanco J et al. AIDS 2004; 18(13): F27-F36.
 
Histolojik yanıt
Çalışma 1’de, tedavi öncesinde ve sonrasında karaciğer biyopsisi sonuçları 210/412 (%51) hastada değerlendirildiğinde; PegIntron ile kombine olarak ribavirin kullanılmasıyla tedavi edilen hastalardaki hem Metavir hem Ishak skorunun azaldığı görülmüştür. Bu azalmalar; tedaviye yanıt alınan hastalarda istatistik anlama sahip (Metavirde 0.3, Ishak skorunda 1.2 azalma) ve tedaviye yanıt alınamayan hastalarda stabildir (Metavirde 0.1, Ishak skorunda 0.2 azalma). Aktivite açısından, devam eden yanıt alınan hastaların üçte bir kadarında düzelme kaydedilmiş, hiçbirinde kötüleşme görülmemiştir. Bu çalışmada, fibroz bakımından hiçbir düzelme gözlenmemiştir. Steatoz, HCV Genotip 3 ile enfekte hastalarda anlamlı şekilde düzelmiştir.
 
Önceki tedavilerine yanıtsız hastaların pegIntron/ribavirin ile tekrar tedavisi
Karşılaştırmalı olmayan bir çalışmada; orta ile ileri derecede fibrozisi olan ve daha önce interferon alfa/ribavirin kombinasyonu tedavisi başarısız olan 1,336 hasta, haftada bir kez 1.5 mikrogram/kg Peginterferon alfa-2b ve kiloya göre ayarlanmış dozda ribavirin kombinasyonu kullanılarak tekrar tedavi edilmiştir. Daha önceki tedavinin yanıtsız olması (en az 12 hafta devam eden tedavinin sonunda HCV-RNA pozitif bulunması), nüks ya da tedaviye yanıt alınamaması olarak tanımlanmıştır.
 
12 haftalık tedavi tamamlandığında HCV-RNA negatif bulunan hastalar, tedaviye 48 hafta süreyle devam etmiş ve tedaviden sonra 24 hafta boyunca izlenmiştir. Tedavinin sona ermesini takiben 24. haftada HCV-RNA düzeyinin ölçülemeyecek kadar düşük olması, tedaviye yanıt alınması olarak tanımlanmıştır (Tablo 13).
 
Tablo 13

Tablo 13 - Önceki Yanıtsız Tedavilerin Tekrar Tedavisinde Yanıt Oranları
 
 
interferon alfa-2b/Ribavirin
peginterferon alfa-2b/Ribavirin
Kalıcı virolojik yanıt % (n)
%99 CI
Kalıcı virolojik yanıt % (n)
%99 CI
Toplam
25 (255/1,030)
21, 28
16 (48/299)
11, 22
Önceki Yanıt
 
 
 
 
Nüks
45 (95/213)
36, 53
36 (40/112)
24, 47
Genotip 1/4
34 (52/154)
24, 44
29 (24/83)
16, 42
Genotip 2/3
73 (41/56)
58, 89
55 (16/29)
-
Yanıtsız
17 (117/673)
14, 21
4 (7/172)
0, 8
Genotip 1/4
13 (75/592)
9, 16
4 (6/160)
0, 8
Genotip 2/3
51 (40/78)
37, 66
10 (1/10)
-
Genotip
 
 
 
 
1
17 (138/825)
13, 20
12 (28/243)
6, 17
2/3
62 (103/166)
52, 72
44 (17/39)
23, 64
4
31 (10/32)
10, 52
20 (3/15)
-
METAVIR Fibroz puanı
 
 
 
 
F2
32 (92/289)
25, 39
23 (15/66)
9, 36
F3
27 (86/323)
20, 33
17 (16/92)
7, 28
F4
19 (77/416)
14, 23
12 (17/141)
5, 19
Başlangıçtaki Viral Yük
 
 
 
 
YVY(Yüksek viral yük) (≥600,000 IU/ml)
21 (128/622)
16, 25
9 (17/192)
4, 14
DUY (Düşük viral yük)
(<600,000 IU/ml)
31 (127/406)
25, 37
29 (30/105)
17, 40

Yanıt alınamaması: Serum/plazma HCV-RNA düzeylerinin en az 12 hafta devam eden tedaviden sonra pozitif olması. Serum HCV-RNA düzeyi, bir merkez laboratuvarı tarafından, ölçüm alt sınırı bu araştırmaya göre belirlenen, kalitatif bir polimeraz zincir reaksiyonu testiyle ölçülür.
 
12 haftalık tedavinin sonunda hastalardan yaklaşık %37’sinde, ölçüm alt sınırı bu araştırmaya göre belirlenmiş (125 IU/ml) olan bir testle, plazma HCV-RNA düzeylerinin ölçülemeyecek kadar düşük olduğu görülmüştür. Bu alt-gruptaki kalıcı virolojik yanıt oranının %57 (282/4999 olduğu hesaplanmıştır. Daha önceki non-pegile interferon veya pegile interferon tedavine yanıt alınamayan ve tekrarlanan 12 haftalık tedavi sonunda HCV-RNA negatif bulunan hastalardaki kalıcı viral yanıt oranları, sırasıyla %59 ve %47 olmuştur. Virüs yükü > 2 log azalan, ancak 12. haftalık tedavi sonunda HCV-RNA pozitif bulunan hastalarda hesaplanan kalıcı virolojik yanıt yaklaşık %6 bulunmuştur.
 
Daha önceki pegile interferon/ribavirin tedavisine yanıt vermemiş hastaların tekrar tedaviye yanıt verme olasılığı, daha önceki non-pegile interferon/ribavirin tedavisine yanıt vermemiş hastalardan daha düşük (%17’ye karşılık %4) bulunmuştur.
 
Uzun dönemdeki etkililik verileri
Daha önce yapılan ve PegIntron’un tek başına ya da ribavirinle birlikte kullanıldığı, büyük bir uzun süreli izleme çalışmasına 567 hasta katılmıştır. Amacı, kalıcı antiviral yanıtın (KVY) devamlılığını ve sürekli seronegativitenin klinik sonuçlar üzerindeki etkilerini değerlendirmek olan bu çalışmada 327 hasta, en az 5 yıl boyunca izlenmiş ve kalıcı viral yanıt alınmış olan 366 hastadan sadece 3’ünde, çalışma sırasında nüks gelişmiştir.
Kaplan-Meier hesaplamaları, tüm hastalarda 5 yıl kalıcı antiviral yanıt oranının %99 (%95 güven aralığı 0.90-1.00) olduğunu göstermiştir. PegIntron’un tek başına ya da ribavirinle birlikte kullanıldığı kronik HCV tedavisinden sonra KVY, virüsün uzun süreli olarak ortadan kaybolmasıyla, karaciğer enfeksiyonunun düzelmesiyle ve kronik HCV’nin “iyileşmesiyle” sonuçlanmaktadır. Ancak bu durum siroz hastalarında, hepatokarsinoma dahil karaciğer olaylarının gelişmesine engel değildir.
 
 
KompPegIntron klinik çalışmaları – Çocuklar ve Ergenler
anse karaciğer sirozu ve saptanabilir HCV RNA’sı bulunan, 3-17 yaş dilimindeki çocuklar ve ergenlerde yapılan bir çalışmada hastalar, HCV genotipine ve başlangıçtaki virüs yüküne göre 24 veya 48 hafta süreyle günde 15 mg/kg ribavirin + haftada bir defa 60 μg/m2 PegIntron kombinasyonuyla tedavi edilmişlerdir. %52’si kadın, %89’u beyaz olan ve %67’si HCV Genotip 1 ile enfekte olmak üzere; tedavi edilen toplam 107 hastanın tümü, tedavi tamamlandıktan sonra 24 hafta boyunca izlenmiştir. Bu çalışmanın sonuçları, Tablo 14’de özetlenmektedir.
 
 

Tablo 14. Daha önce tedavi edilmemiş çocuklarda ve ergenlerde, genotipe ve tedavi süresine göre uzun süreli virolojik yanıt oranları (na,b, %)
n = 107
 
24 Hafta
48 hafta
Tüm Genotipler
26/27 (%96)
44/80 (55)
Genotip 1
-
38/72 (%53)
Genotip 2
14/15 (%93)
-
Genotip 3c
12/12 (%100)
2/3 (%67)
Genotip 4
-
4/5 (%80)
 

a: Tedaviden sonra 24 hafta geçtiğinde saptanabilir HCV RNA bulunamaması, tedaviye yanıt alınması olarak yorumlanmıştır.
b: n - belirtilen genotipteki ve tedavi süresindeki yanıt alınan hasta sayısı/tedavi edilen hasta sayısı
c: Genotip 3 ile enfekte hastalardan virüs yükü düşük (< 600 000 IU/ml) olanlar 24 hafta; virüs yükü yüksek
( ≥600 000 IU/ml) olanlar 48 hafta süreyle tedavi edilmiştir.

 

Farmakokinetik Özellikler
PegIntron, interferon alfa-2b’nin polietilen glikol ile modifiye (pegile) edilmiş, özellikleri iyi tanımlanmış bir türevidir ve baskın olarak monopegile türlerden oluşmaktadır. PegIntron'un plazma yarılanma ömrü non-pegile interferon alfa-2b ile karşılaştırıldığında uzamıştır. PegIntron, serbest interferon alfa-2b’ye depegile olma potansiyeline sahiptir. Pegile izomerlerin biyolojik aktiviteleri kalitatif olarak benzerdir, ancak serbest interferon alfa-2b'den daha zayıftır.
 
Subkutan uygulama sonrasında, maksimal serum konsantrasyonlarına dozdan sonra, 15-44 saat arasında ulaşılır ve bu değerler dozdan sonraki 48-72 saat arasında devam etmektedir.
 
PegIntron Cmaks ve (EAA) ölçümleri doza bağlı biçimde artış gösterir. Ortalama görünür dağılım hacmi 0,99 L/kg'dır.
 
Çoklu doz uygulamasında immünoreaktif interferonların birikimi söz konusudur. Ancak, biyolojik aktivitede bir biyolojik tayin yöntemi ile ölçüldüğünde yalnızca küçük bir artış bulunur.
 
PegIntron'un ortalama standart sapma (SD) eliminasyon yarılanma ömrü yaklaşık 40 (13,3) saat ve klerensi 22,0 ml/saat∙kg'dır. İnsanlarda interferonların klerensinde yer alan mekanizmalar henüz tam olarak aydınlığa kavuşturulmamıştır. Bununla birlikte renal eliminasyon PegIntron'un klerensinin küçük bir bölümünden (yaklaşık % 30) sorumlu olabilir.
 
Böbrek fonksiyonu:
Renal klerens toplam PegIntron klerensinin % 30'undan sorumludur. Böbrek fonksiyonları bozulmuş olan hastalarda yürütülen bir tek doz (1,0 mikrogram/kg) çalışmasında Cmaks, (EAA) ve yarılanma ömrü böbrek bozukluğunun derecesine bağlı olarak artmıştır.
 
Çoklu PegIntron dozlarını takiben (dört hafta süreyle haftada bir defa 1.0 mikrogram/kg subkutan uygulama) PegIntron klerensi orta dereceli renal yetmezliği olan hastalarda (kreatinin klerensi 30-49 ml/dakika) normal renal fonksiyonu olan hastalara göre ortalama %17 ve şiddetli renal yetmezliği olan hastalarda (kreatinin klerensi 15-29 ml/dakika) ortalama %44 azalma göstermiştir. Tek doz verilerine dayanarak diyalizde olmayan, şiddetli renal yetmezliği olan hastalarda ve hemodiyaliz uygulanan hastalarda klerens benzerdir. Monoterapi için PegIntron dozu orta dereceli ve şiddetli renal yetmezliği olan hastalarda azaltılmalıdır (Pozoloji ve Uygulama Şekli Bölümü’ne bakınız). Kreatinin klerensi < 50 ml/dakika olan hastalar PegIntron ve ribavirin kombinasyonuyla tedavi edilmemelidir. (Kontrendikasyonlar Bölümü’ne bakınız).
 
İnterferon farmakokinetiğindeki belirgin bireyler arası farklılıklar nedeniyle şiddetli renal yetmezliği olan hastaların PegIntron tedavisi sırasında yakından izlenmesi önerilir (Pozoloji ve Uygulama Şekli Bölümü’ne bakınız)
 
Karaciğer fonksiyonu:
PegIntron'un farmakokinetiği şiddetli karaciğer fonksiyon bozukluğu olan hastalarda değerlendirilmemiştir.
 
Yaşlı hastalar (³ 65 yaş):
PegIntron'un 1,0 mikrogram/kg'lık tek bir subkutan dozdan sonraki farmakokinetiği yaşa bağlı etkilenme göstermemiştir. Veriler, yaşın ilerlemesine bağlı olarak PegIntron dozajında herhangi bir değişikliğin gerekli olmadığını göstermektedir.
 
18 yaşın altındaki hastalar:
PegIntron ve ribavirinin (kapsül ve oral solüsyon) kronik hepatit C hastası çocuk ve ergen hastalardaki çoklu-doz farmakokinetik özellikleri, klinik bir çalışmada değerlendirilmiştir. Vücut yüzölçümüne göre haftada 60 μg/m2 PegIntron verilen çocuk ve ergen hastalarda; bu tedavi sırasında hesaplanan maruziyetin logaritmik oranının, haftada 1.5 μg/kg verilen erişkinlerdekinden %58 (%90 güven aralığı %141-177) daha yüksek olduğu tahmin edilmektedir.
 
İnterferon nötralize edici faktörler:
İnterferon nötralize edici faktör tayinleri klinik araştırmada PegIntron verilen hastaların serum örnekleri üzerinde yapılmıştır. İnterferon nötralize edici faktörler interferonun antiviral aktivitesini nötralize eden antikorlardır. 0,5 mikrogram/kg PegIntron verilen hastalarda nötralize edici faktörlerin klinik insidansı % 1,1 düzeyindedir.

 

Farmasötik Form
Enjeksiyonluk çözelti tozu ve çözücüsü
Beyaz toz
Berrak ve renksiz çözücü
Gebelik Ve Laktasyon
Genel Tavsiye:
PegIntron’un gebelik kategorisi C’dir.
 
Çocuk Doğurma Potansiyeli Bulunan Kadınlar/Doğum Kontrolü (Kontrasepsiyon)
PegIntron'un doğurgan kadınlarda kullanımı yalnızca bu kişilerin tedavi dönemi boyunca etkili bir kontrasepsiyon uygulamaları durumunda önerilmektedir.
 
Gebelik Dönemi:
İnterferon alfa-2b'nin gebe kadınlarda kullanımına ilişkin yeterli veri bulunmamaktadır. Hayvanlarda yapılan çalışmalar, üreme toksisitesi göstermiştir (bkz. Klinik öncesi güvenlilik verileri)
 
İnterferon alfa-2b'nin primatlarda düşüğe yol açtığı gösterilmiştir. PegIntron'un da bu etkiye neden olması muhtemeldir.
 
İnsanlardaki potansiyel risk bilinmemektedir. PegIntron’un hamilelikte potansiyel yararı yalnızca fetüse olan potansiyel riskine ağır basıyorsa kullanılmalıdır.
 
Not: PegIntron’un ribavirin ile birlikte kullanımında gebelik kategorisi X olmaktadır. Gebe kadında veya gebe kalma olasılığı bulunanlarda kullanılmamalıdır.
 
Laktasyon Dönemi:
Bu ilacın bileşenlerinin anne sütüne geçip geçmediği bilinmemektedir. Anne sütü alan bebeklerdeki advers reaksiyon potansiyeli nedeniyle tedavi başlatılmadan önce bebeklerin emzirilmesine son verilmelidir.
 
Ribavirin ile kombine tedavi:
Ribavirin gebelik süresince uygulandığında ciddi doğum defektlerine neden olmaktadır.
Ribavirin tedavisi gebelerde kontrendikedir. Pegintron’u ribavirin ile kombine tedavi şeklinde alan kadın hastalarda veya erkek hastaların eşlerinde, hamilelikten kaçınmak için gereken tüm önlemler alınmalıdır. Çocuk doğurma potansiyeli olan kadınlar veya eşleri tedavi süresince ve tedavi kesildikten sonra 4 ay boyunca, etkili doğum kontrol yöntemleri kullanmalıdırlar. Erkek hastalar ve onların eşleri tedavi süresince ve tedavi sonlandırıldıktan sonra 7 ay boyunca, etkili doğum kontrol yöntemleri uygulamalıdırlar (Bakınız ribavirin ürün özellikleri özeti).
 
Üreme Yeteneği/fertilite:
Hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalar üreme toksisitesi bulunduğunu göstermemiştir.

 

Geçimsizlikler
PEG-Intron yalnızca yanında verilen çözücü ile hazırlanmalıdır ve başka ilaçlarla karıştırılmamalıdır (bkz. Saklamaya yönelik özel tedbirler).

 

İlk Ruhsat Tarihi/Ruhsat Yenileme Tarihi
İlk Ruhsat Tarihi: 24.12.2002
Ruhsat Yenileme Tarihi:-
İstenmeyen Etkiler
Kronik Hepatit C:
 
Erişkinler
Baş ağrısı, bitkinlik ve enjeksiyon yeri reaksiyonları, erişkinlerde ribavirinle birlikte PegIntron kombinasyonu kullanılan klinik çalışmalar sırasında en fazla karşılaşılan ve deneklerin yarısından fazlasında bildirilmiş olan advers olaylardır. Miyalji, ateş, asteni, saç dökülmesi, bulantı, iştahsızlık, depresyon, zayıflama, irritabilite ve uykusuzluk, deneklerin %25’inden fazlasında bildirilen ilave advers reaksiyonlardandır. En yaygın bildirilen advers reaksiyonların neredeyse tümü orta şiddette olmuş ve doz değişikliğine ya da tedavinin kesilmesine gerek duyulmadan giderilebilmiştir. Bitkinlik, saç dökülmesi, kaşıntı, bulantı, iştahsızlık, zayıflama, irritabilite ve uykusuzluk; PegIntron monoterapisi kullanan hastalarda, kombinasyon tedavisi kullananlara kıyasla dikkat çekecek kadar daha düşük oranda görülmüştür (Bkz. Tablo 6)
 
PegIntron tedavisi sırasında, aşağıdaki, tedaviyle ilişkili advers reaksiyonlar bildirilmiştir. Bu reaksiyonlar Tablo 6’da, sistem organ sınıfına ve görülme sıklığına (çok yaygın [≥ 1/10], yaygın [≥ 1/100 - < 1/10], yaygın olmayan [≥ 1/1,000 - < 1/100], seyrek [≥ 1/10,000 to < 1/1,000], çok seyrek [< 1/10,000] veya bilinmiyor) göre verilmektedir.
 
Her sıklık grubundaki istenmeyen etkiler, ciddiyet derecesi gittikçe azalacak şekilde sıralanmıştır.

Tablo 6 - PegIntron monoterapisi veya PegIntron + ribavirin kombinasyonu dahil interferon alfa-2b ile tedavi edilen hastalarda klinik çalışmalar sırasında veya pazara verilme sonrası izleme döneminde bildirilen advers reaksiyonlar
 
Enfeksiyon ve infestasyonlar
Çok yaygın:
 
Yaygın:
 
 
 
Viral enfeksiyon*
 
Mantar enfeksiyonu, sepsis içeren bakteri enfeksiyonu , herpes simplex, otitis media
 
Kan ve lenf sistemi bozuklukları
Yaygın:
 
Çok seyrek :
 
Yaygınlığı bilinmiyor:
 
 
 
Anemi, lökopeni, trombositopeni, lenfadenopati
 
Aplastik anemi
 
Saf alyuvar aplazisi
Bağışıklık sistemi bozuklukları
 
Çok seyrek:
 
Yaygınlığı bilinmiyor:
 
 
Sarkoidoz veya mevcut sarkoidozun alevlenmesi
 
Anjiyoödem, anafilaksi içeren akut hipersensitivite reaksiyonu, anafilaktik şok dahil anafilaktik reaksiyonlar, idiyopatik trombositopenik purpura, trombotik trombositopenik purpura, sistemik lupus erythematosus, vaskülit, romatoid artrit ve mevcut romatoid artritin alevlenmesi
Endokrin bozukluklar
Yaygın:
 
Seyrek:
 
Hipotiroidizm, hipertiroidizm
 
Diyabet
Metabolizma ve beslenme bozuklukları
Çok yaygın:
 
Yaygın:
 
 
Zayıflama
 
Hipokalsemi, hiperürisemi, susama hissi
Psikiyatrik bozukluklar
Çok yaygın:
 
 
Yaygın:
 
 
 
 
Yaygın olmayan:
 
Seyrek:
 
Yaygınlığı bilinmiyor:
 
Depresyon, irritabilite, uykusuzluk, anksiyete*, konsantrasyon bozukluğu, emosyonel labilite*
 
Agresif davranış, davranış bozukluğu, ajitasyon, asabiyet, somnolans, uyku bozukluğu, anormal rüyalar, libido azalması, apati, iştah artması
 
 
İntihar girişimi, intihar düşünceleri
 
Psikonoz, halüsinasyon
 
Mani, bipolar rahatsızlık
Sinir sistemi bozuklukları
 
Çok yaygın:
 
Yaygın:
 
 
 
Seyrek:
 
Çok seyrek:
 
 
Yaygınlığı bilinmiyor:
 
 
Baş ağrısı, ağız kuruması*
 
Konfüzyon, tremor, ataksi, nevralji, vertigo, parestezi, hipoestezi, hiperestezi, hipertoni, migren, terleme artışı
 
Konvülsiyon, periferik nöropati
 
Serebrovasküler kanama, serebrovasküler iskemi, ensefalopati
 
Yüz felci, nöropatiler, mononöropatiler
 
Oküler bozukluklar
Yaygın:
 
 
Seyrek:
 
Konjunktivit, bulanık görme, gözyaşı bezi bozukluğu, göz ağrısı
 
Görme keskinliği veya görme alanı kaybı, retina kanaması, retina arterinin tıkanması, retina veninin tıkanması, optik nevrit, papilödem, maküla ödemi, atılmış yün yığını görünümünde lekeler
 
 
Kulak ve labirent sistem bozuklukları
Yaygın:
 
 
 
 
İşitme bozukluğu/kaybı, kulak çınlaması
Kardiyak bozukluklar
 
Yaygın:
 
Seyrek:
 
Çok seyrek:
 
Yaygınlığı bilinmiyor:
 
 
Palpitasyon, taşikardi
 
Aritmi
 
Miyokard infarktüsü, kardiyak iskemi
 
Kardiyomiyopati, perikardiyal effüzyon, perikard iltihabı
Damar bozuklukları
Yaygın:
 
Hipotansiyon, hipertansiyon, senkop, cilt kızarması
Solunum, toraks ve mediasten bozuklukları
Çok yaygın:
 
Yaygın:
 
 
 
Çok seyrek:
 
 
Dispne*, farenjit*, öksürük*
 
Sinüzit, bronşit, disfoni, burun kanaması, rinit, solunum bozukluğu, burunda konjesyon, rinore, kuru öksürük
 
Interstisyel akciğer hastalığı
Gastrointestinal bozukluklar
 
Çok yaygın:
 
Yaygın:
 
 
 
 
Seyrek:
 
Çok seyrek:
 
 
Kusma*, bulantı, karın ağrısı, ishal, iştahsızlık
 
Dispepsi, gastroözofageal reflü, stomatit, ülseratif stomatit, dişeti kanaması, gevşek dışkı, kabızlık, barsaklarda aşırı gaz, hemoroid, gingivitis, glossit, su kaybı, tat alma bozuklukları
 
Pankreatit
 
İskemik kolit, ülseratif kolit
 
 
Hepatobiliyer bozukluklar
 
Yaygın:
 
 
Hepatomegali, hiperbilirübinemi
Deri ve deri-altı dokusu bozuklukları
 
Çok yaygın:
 
 
Yaygın:
 
 
 
 
Çok seyrek:
 
 
 
Saç dökülmesi, kaşıntı*, deride kuruluk*, deri döküntüsü*
 
Psoriasis, fotosensitivite reaksiyonu, makülopapüler döküntü, dermatit, yüz ödemi veya periferik ödem, eritematöz deri döküntüsü, egzema, akne furunkuloz, eritem, ürtiker, anormal saç dokusu, tırnak bozukluğu
 
Stevens Johnson sendromu, toksik epidermal nekroliz, enjeksiyon yerinde nekroz, erythema multiforme
Kas-iskelet ve bağ dokusu bozuklukları
Çok yaygın:
 
Yaygın:
 
Seyrek:
 
 
Miyalji, artralji, kas-iskelet ağrısı
 
Artrit
 
Rabdomiyoliz, miyozit
Renal ve üriner bozukluklar
Yaygın:
 
Seyrek:
 
Yaygın idrara çıkma, anormal idrar
 
Böbrek yetmezliği, böbrek yetersizliği
Üreme sistemi ve meme bozuklukları
Yaygın:
 
 
Amenore, iktidarsızlık, meme ağrısı, menoraji, menstruasyon bozuklukları, over bozukluğu, vajina bozukluğu, cinsel disfonksiyon (belirtilmemiş), prostatit
Genel bozukluklar ve uygulama yeri reaksiyonları
Çok yaygın:
 
 
 
Yaygın:
 
 
Enjeksiyon yerinde iltihaplanma, enjeksiyon yeri reaksiyonu*,göz kararması, bitkinlik, rigor, ateş, grip-benzeri semptomlar, asteni
 
Göğüs ağrısı, sağ üst kadran ağrısı. kırıklık, enjeksiyon yerinde ağrı

 

* Bu yan etkiler klinik çalışmalardaki PegIntron monoterapisi ile tedavi edilen hastalarda yaygın görülmüştür.
 
Nötropeni ve trombositopeni olgularının çoğunluğu hafif derecede olup (Dünya Sağlık Örgütü (WHO) evre 1 ya da 2), önerilen dozda PegIntron ve ribavirin kombinasyonu ile tedavi edilen hastalar arasında bazı daha şiddetli nötropeni olguları bildirilmiştir (evre 3: 186'da 39 (% 21); evre 4: 186'da 13 ( %7)).
 
Bir klinik araştırmada, ribavirin ile kombine halde PegIntron ya da interferon alfa-2b ile tedavi edilen hastaların yaklaşık % 1,2'sinde tedavi esnasında yaşamı tehdit edici psikiyatrik olaylar bildirilmiştir. Bu olaylar intihar düşünceleri ve intihar girişimini kapsamaktadır (Bkz. Özel Kullanım Uyarıları ve Önlemleri)
 
Özellikle aritmi olmak üzere kardiyovasküler advers olaylar çoğunlukla önceden var olan kardiyovasküler hastalık ve önceki kardiyotoksik ajanlarla tedavi ile ilişkili gibi görünmektedir (Bkz. Özel Kullanım Uyarıları ve Önlemleri). Önceden kardiyak hastalığı olmayan hastalarda interferon alfanın kesilmesiyle geri dönüşlü olabilen kardiyomiyopati seyrek olarak bildirilmiştir.
 
Alfa interferonlar ile ilgili seyrek olarak bildirilen oftalmolojik olaylar; retinopatiler (maküler ödem dahil), retinal kanama, retinal arter ve ven obstrüksiyonu, pamuk yünü lekeleri, görme netliği ve görme alanı kaybı, optik nevrit ve papilödemdir (Bkz. Özel Kullanım Uyarıları ve Önlemleri) .
 
Alfa interferonlar ile birlikte, tiroid bozuklukları, sistemik lupus eritematozus, romatoid artrit (yeni veya kötüleşen), idiyopatik ve trombotik trombositopenik purpura, vaskülit, mononöropatiler dahil olmak üzere nöropatiler ve Vogt-Koyanagi-Harada sendromugibi birçok otoimmün ve immün sistem kaynaklı bozukluklar bildirilmiştir (Ayrıca Bkz. Özel Kullanım Uyarıları ve Önlemleri ‘Otoimmün bozukluklar’).
 
HCV/ HIV ile koenfekte hastalar
HCV/ HIV ile koenfekte olan ve PegIntron ile kombine olarak ribavirin tedavisi gören hastalardaki, istenmeyen (ve tek virüsle enfekte hastalarda bildirilmemiş olan) ve daha büyük çalışmalardaki insidansı > %5 olan etkiler: oral kandidiyazis (%14), edinsel lipodistrofi (%13), CD4 lenfositlerinde azalma (%8 ), iştah azalması (%8 ), gamma-glutamiltransferaz artışı (%9 ), sırt ağrısı (%5 )kan amilaz düzeylerinin yükselmesi (%6 ), kan laktik asit düzeylerinin yükselmesi (%5 ), sitolitik hepatit (%6 ), lipaz artışı (%6) ve ekstremite ağrıları (%6).
 
Mitokondriyal toksisite:
NRTI rejimiyle birlikte, aynı zamanda mevcut HCV enfeksiyonunun tedavisi amacıyla ribavirin kullanan, HIV-pozitif hastalarda mitokondriyal toksisite ve laktik asidoz bildirilmiştir (bkz Uyarılar Önlemler).
 
HCV/ HIV ile koenfekte hastalarda laboratuvar değerleri:
HCV/ HIV ile koenfekte hastalarda nötropeni, trombositopeni ve anemi gerçi daha sık görülmüştür ama bu toksisitelerin çok büyük bölümü, doz değişikliği yapılarak düzeltilebilmiş ve seyrek olarak tedavinin erkenden bırakılmasına yol açmıştır (bkz Uyarılar Önlemler). PegIntron ile kombine olarak ribavirin kullanılmasıyla tedavi edilen hastalarda hematolojik anormallikler, interferon alfa-2b ile kombine olarak ribavirin kullanan hastalardakinden daha sık bildirilmiştir. Çalışma 1’de (bkz Farmakodinamik Özellikler), mutlak nötrofil sayısının milimetreküpte 500’in altına, trombosit sayısının yine milimetreküpte 50,000’in altına inmesi şeklindeki hematolojik toksisitenin her ikisi de, PegIntron ile kombine olarak ribavirin kullanılmasıyla tedavi edilen hastaların %4’ünde (8/194) görülmüştür. Anemi (hemoglobin düzeylerinin <9.4 g/dl olması), PegIntron ile kombine olarak ribavirin kullanan hastaların %12’sinde (23/194) bildirilmiştir.
 
CD4 lenfositlerinde azalma:
PegIntron ile kombine olarak ribavirin kullanılarak gerçekleştirilen tedaviye ilk 4 hafta içerisinde, mutlak CD4 ve hücre sayısının azalması eşlik etmiş, ancak CD4 ve hücre yüzdesinde azalma görülmemiştir. CD4 ve hücre sayısındaki azalma, doz azaltıldığında ya da tedavi durdurulduğunda düzelmiştir. PegIntron’un ribavirinle birlikte kombinasyon şeklinde kullanılması, tedavi veya izleme dönemlerinde, HIV viremisinin kontrol altında bulunması üzerinde, gözlemlenebilen olumsuz bir etki yaratmamıştır. HCV/HIV ile koenfekte hastalardan CD4+ hücre sayısı < 200/µl’ye inenler hakkındaki güvenlilik verileri sınırlıdır (N = 25) (bkz Uyarılar Önlemler).
 
Her ürün için spesifik toksisitelerin ve PegIntron/ribavirin tedavisiyle örtüşen potansiyel toksisitelerin fark ve tedavi edilmesi için, bkz HCV tedavisiyle birlikte kullanılacak olan antiretroviral tedavilerin KÜB’ü.
 
Çocuklar ve ergenler
3- 17 yaşları arasındaki 107 çocuğun PegIntron ve ribavirin kombinasyonu ile tedavi edildiği bir klinik çalışmada, çoğunluğu anemi, nötropeni ve kilo kaybına bağlı olmak üzere hastaların %25’inde doz modifikasyonuna gerek duyulmuştur (bkz. Özel kullanım uyarıları ve önlemleri). Çocuklardaki ve ergenlerdeki advers olay profilinin genel olarak, erişkinlerdekine benzediği görülmüştür. Yüksek ateş (%80), baş ağrısı (%62), nötropeni (%33), bitkinlik (%30), iştahsızlık (%29) ve enjeksiyon-yerinde eritem (%29), bu çalışmadaki tüm deneklerde bildirilmiş en yaygın advers reaksiyonlardır. Yalnızca bir hasta, advers reaksiyon (trombositopeni) nedeniyle tedaviyi bırakmıştır. Bu çalışma sırasında gelişen advers reaksiyonların çok büyük bir bölümü hafif veya orta şiddettedir. Enjeksiyon yerinde ağrı (%1), ekstremite ağrısı (%1), baş ağrısı (%1), nötropeni (%1) ve pireksi (%4); deneklerin %7’sinde (8/107 denekte) bildirilmiş olan ciddi advers reaksiyonlardandır. Sinirlilik (%7), agresyon (%3), öfke (%2), depresyon (%1) ve hipotiroidizm (%3), bu hasta popülasyonunda geliştiği bildirilen önemli advers reaksiyonlardır ve hipotiroidizm/TSH düzeylerinin yükselmesi nedeniyle 5 denekte levotiroksin tedavisi kullanılmıştır.
 
PegIntron ve ribavirin kombinasyonuyla tedavi edilen çocuk ve ergen hastalarda tedaviyle-ilişkili olarak en fazla aşağıdaki advers reaksiyonlar bildirilmiştir. Bu reaksiyonların listesi, sistem organ sınıfına ve sıklığına (çok yaygın [≥ 1/10], yaygın [≥ 1/100 - < 1/10], yaygın olmayan [≥ 1/1,000 - < 1/100]) göre Tablo 5’te verilmiştir.
 
Tablo 6 Çocuk ve ergen hastaların PegIntron ve ribavirin kombinasyonuyla tedavi edildiği klinik çalışmada bildirilen çok yaygın, yaygın ve yaygın olmayan advers reaksiyonlar

Enfeksiyon ve enfestesyonlar
Yaygın:
 
 
Yaygın olmayan:
 
 
Mantar enfeksiyonu, grip, ağızda uçuk, orta kulak iltihabı, streptokok farenjiti, sinüzit
 
Pnömoni, ascariasis, enterobiasis, herpes zoster, selülit, idrar yolu enfeksiyonu, gastroenterit
Kan ve lenfatik sistem bozuklukları
Çok yaygın:
 
Yaygın:
 
 
Anemi, lökopeni, nötropeni, trombositopeni, lenfadenopati
 
Trombositopeni, lenfadenopati
Endokrin bozukluklar
Yaygın:
 
Hipotiroidizm
Metabolizma ve beslenme bozuklukları
Çok yaygın:
 
 
İştahsızlık, iştah azalması
Psikiyatrik bozukluklar
Yaygın:
 
 
 
Yaygın olmayan:
 
Depresyon, agresyon, emosyonal labilite, öfke, ajitasyon, anksiyete,duygudurum değişikliği, huzursuzluk, sinirlilik, Uykusuzluk
 
Anormal davranışlar, emosyonel bozukluk, korku, kabus
Sinir sistemi bozuklukları
Çok yaygın:
 
Yaygın:
 
 
Yaygın olmayan:
 
Baş ağrısı, göz kararması
 
Tat duyusu bozukluğu, senkop, dikkat bozukluğu, somnolans, uyku kalitesinin bozulması
 
Nevralji, letarji, parestezi, hipoestezi, psikomotor hiperaktivite, tremor
Göz bozuklukları
Yaygın:
 
Yaygın olmayan:
 
Göz ağrısı
 
Konjunktiva kanaması, gözde kaşıntı, keratit, bulanık görme, fotofobi
Kulak ve labirent bozuklukları
Yaygın:
 
Baş dönmesi
Kardiyak bozukluklar
Yaygın:
 
Palpitasyon, taşikardi
Vasküler bozukluklar
Yaygın:
 
Yaygın olmayan:
 
Al basması, kızarıklık, ateş basması
 
Hipotansiyon, deri renginin solması
Solunum, toraks ve mediasten bozuklukları
Yaygın:
 
Yaygın olmayan:
 
 
Öksürük, burun kanaması, faringolaringeal ağrı
 
Hırıltılı solunum, burunda rahatsızlık, burun akıntısı
Gastrointestinal bozukluklar
Çok yaygın:
 
Yaygın:
 
 
Yaygın olmayan:
 
Karın ağrısı, yukarı kadranda karın ağrısı, kusma, bulantı
 
İshal, aftöz stomatit, şiloz, ağız ülserasyonu, mide rahatsızlığı, ağız ağrısı
 
Dispepsi, diş eti iltihaplanması
Hepatobiliyer bozukluklar
Yaygın olmayan:
 
Hepatomegali
 
 
 
 
Deri ve deri-altı dokusu bozuklukları
Çok yaygın:
 
Yaygın:
 
 
Yaygın olmayan:
 
 
Alopesi, deride kuruluk
 
Kaşıntı, deri döküntüsü, eritematöz deri döküntüsü, egzema, akne, eritem
 
Fotosensitivite reaksiyonu, makülo-papüler deri döküntüsü, deride eksfolyasyon, pigmentasyon bozukluğu, atopik dermatit, deride diskolorasyon
 

Kas-iskelet ve bağ dokusu bozuklukları
Çok yaygın:
 
Yaygın:
 
Yaygın olmayan:
 
 
Kas ağrısı, eklem ağrısı
 
Kas-iskelet ağrısı, ekstemite ağrısı, sırt ağrısı
 
Kaslarda kontraktür, seğirme
Renal ve üriner bozukluklar
Yaygın olmayan:
 
Proteinüri
Üreme sistemi ve meme bozuklukları
Yaygın olmayan:
 
 
Kadın: Dismenore
Genel bozukluklar ve uygulama yeri sorunları
Çok yaygın:
 
 
Yaygın:
 
 
 
Yaygın olmayan:
 
 
Enjeksiyon yerinde eritem, bitkinlik, titreme, ateş, gribe-benzer hastalık, asteni, ağrı, kırıklık irritabilite
 
Enjeksiyon yeri reaksiyonu, enjeksiyon yerinde kaşıntı, enjeksiyon yeri derisinde kuruma, enjeksiyon yerinde ağrı, üşüme
 
Göğüs ağrısı, göğüs rahatsızlığı, yüz ağrısı
Tetkikler
Çok yaygın:
 
Yaygın:
 
 
Yaygın olmayan:
 
Zayıflama
 
Kandaki TSH düzeyinin yükselmesi, tiroglobülin artışı
 
 
Anti-tiroid antikoru pozitif
Yaralanma ve zehirlenme
Yaygın olmayan:
 
Kontüzyon

PegIntron/ribavirin klinik çalışmalarındaki laboratuvar değeri değişikliklerinin çok büyük bölümünün hafif-orta şiddette olduğu bildirilmiştir. Hemoglobin, lökosit, trombosit ve nötrofillerin azalmasıyla bilirübin düzeyinin yükselmesi, doz azaltımını veya tedavinin tamamen durdurulmasını gerektirebilir (bkz. Pozoloji ve uygulama şekli). Laboratuvar değerinde değişiklik, PegIntron/ribavirin kombinasyonuyla tedavi edilen bazı hastalarda görülmüşse de tedavi bittikten sonraki birkaç hafta içerisinde başlangıç değerlerine dönmüştür.
 
Kronik Hepatit B:
 
PegIntron’un kronik hepatit B tedavisindeki güvenliliği çok merkezli, randomize 2 klinik çalışmada değerlendirilmiştir. Bu çalışmalardan birinde PegIntron ve PegIntron + Lamivudin kombinasyon tedavisi karşılaştırılmış, diğerinde ise PegIntron monoterapisi araştırılmıştır.
 
PegIntron monoterapi grubunda gözlenen advers olayların sıklığı aşağıda Tablo 7’de gösterilmiştir:

Advers Olay
Sıklık (%)
Grip benzeri sendrom
Başağrısı
Yorgunluk
Miyalji
Lokal reaksiyonlar
Alopesi
Kilo kaybı (> 10%)
Psikiyatrik olaylar*
Abdominal ağrı
Hematolojik olaylar
Lökopeni (< 3.000/mm3)
Nötropeni (< 1.500/mm3)
Trombositopeni (< 75.000/mm3)
68
40
39
29
29
22
19
20
15
 
42
22
12

* Depresyon, duygu durum değişikliği ve irritabiliteyi içerir.
 
Bu çalışmada, en sık bildirilen advers reaksiyonlar grip benzeri sendrom, başağrısı, yorgunluk, miyalji ve uygulama yerinde lokal reaksiyonlardır. Bu semptomların genellikle tedavinin ilk ayında ortaya çıktığı ve tedavi sırasında gerilediği bildirilmiştir. Pegile interferon alfa-2b kaynaklı nötropeni ve trombositopeni hafif şiddette ve nadiren görülse de enfeksiyon ve kanama komplikasyonlarını artırmıştır. Kombinasyon grubundaki advers olay sıklığı monoterapi grubu ile benzer bulunmuştur.
 
Güvenlilik ve tolerabilite açısından, PegIntron monoterapisinin uygulandığı bir başka çok merkezli, randomize, açık çalışmada, advers olay sıklığı peginterferon alfa-2b grubunda % 95 (110/115) ve standart interferon alfa-2b grubunda % 96 (110/115) olarak saptanmış olup; 2 grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmemiştir (p>0,05). En sık görülen advers olaylar grip benzeri semptomlar, ateş, bulantı ve başağrısıdır. Enjeksiyon yerinde kızarıklık peginterferon alfa-2b grubunda biraz daha sık görülmesine rağmen, bu fark istatistiksel olarak anlamlı değere ulaşmamıştır. Advers olaylar hafif veya orta şiddette olup, doz azaltımı veya tedavinin sonlandırılması ile gerilemiştir. Çalışma süresince, ölüm görülmemiş, ciddi advers olaylar peginterferon alfa-2b grubunda bir (< 1%), ve standart interferon alfa-2b grubunda da dört (3%)olmak üzere toplam 5 hastada gözlenmiştir. Pegile interferon alfa-2b grubundaki hastaların % 12’ sinde (14/115) ve standart interferon alfa-2b grubundaki hastaların da % 9’unda (10/115) doz indirimi yapılmış (p=0,38); tedaviyi sonlandırma sırasıyla hastaların % 0 ve % 2’sinde gerekmiştir (p=0,49).
 
BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ.

 

Kalitatif Ve Kantitatif Bileşim
Etkin madde:
100 mikrogram Peginterferon alfa-2b
 
Yardımcı maddeler:
40 mg Sukroz
 
Yardımcı maddeler için bkz.Yardımcı maddelerin listesi.
Klinik Öncesi Güvenlilik Verileri
PegIntron:
Klinik araştırmalarda gözlenmeyen advers olaylar, maymunlardaki toksisite çalışmalarında görülmemiştir. Maymunların çoğunda anti-interferon antikorların belirmesi nedeniyle bu çalışmalar, dört hafta ile sınırlı olmuştu.
 
PegIntron ile üreme çalışmaları yapılamamıştır. Interferon alfa-2b'nin primatlarda düşük indükleyicisi olduğu gösterilmiştir. PegIntron'un da bu etkiye neden olması muhtemeldir. Fertilite üzerindeki etkileri belirlenmemiştir. PegIntron genotoksik potansiyel göstermemiştir. (ilgili insan verileri için bkz.Gebelik ve laktasyon). Bu ilaç ürününün bileşenlerinin insan sütüne geçip geçmediği bilinmemektedir.
 
Monometoksi-polietilen glikol'ün (mPEG) göreceli toksik olmayan etkileri, kemirici hayvanlar ve maymunlarda uygulanan preklinik akut ve subkronik toksisite çalışmaları, standart embriyo- fetal gelişme takibi ve in vitro mutajenisitenin incelenmesiyle ortaya konmuştur.
 
PegIntron artı ribavirin:
PegIntron ribavirin ile kombine kullanıldığında da her iki ilacın tek başına neden olduğu yan etkilerden farklı bir etkiye yol açmamıştır.
Tedaviye bağlı major değişiklik, şiddeti her iki aktif madde tek başına kullanıldığında oluşandan daha büyük olan, geri dönüşümlü, hafif ile orta dereceli anemi idi.

 

Kontrendikasyonlar
  • Aktif madde ya da herhangi bir interferon veya yardımcı maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılık,
  • Önceden var olan şiddetli bir kalp hastalığı öyküsü, önceki altı ay içinde stabil olmayan ya da kontrol altında olmayan kalp hastalıkları dahil (Bkz. Uyarılar/Önlemler),
  • Şiddetli, hastanın durumunun kötüye gittiği tıbbi durumlar
  • Otoimmün hepatit ya da öyküde otoimmün hastalık bulunması,
  • Şiddetli karaciğer fonksiyon bozukluğu ya da dekompanse karaciğer sirozu,
  • Önceden var olan tiroid hastalığı (konvansiyonel tedavi ile kontrol altına alınamıyor ise),
  • Epilepsi ve/veya santral sinir sistemi (SSS) fonksiyonlarında bozulma,
  • Child-Pugh skoru 6 ve üzerinde olan, siroz gelişmiş ve birlikte HIV ve hepatit C koenfeksiyonu olan hastalarda peginterferon alfa-2b kullanılmamalıdır.
  • Çocuklar ve ergenler:
  • Şiddetli psikiyatrik bozukluğun veya öyküsünün; özellikle de şiddetli depresyonun, intihar düşüncelerinin veya intihar girişimlerinin mevcut olması.
 
Ribavirin ile kombinasyon tedavisi:PegIntron, kronik hepatit C hastalarında, ribavirin ile kombine kullanılacak olursa Ribavirin Ürün Özellikleri Özetine de bakınız.

 

Kullanım Yolu
Cilt altına uygulanır.
Küb' Ün Yenileme Tarihi

-

Müstahzar Adı
PEGINTRON 100 mikrogram
Enjeksiyonluk çözelti tozu ve çözücüsü
Özel Kullanım Uyarıları Ve Önlemleri
Psikiyatrik ve Santral Sinir Sistemi (SSS): PegIntron tedavisi sırasında ve esasen 6 aylık takip döneminde olmak üzere tedavi kesildikten sonra bile bazı hastalarda özellikle depresyon, intihar düşüncesi ve intihar girişimi gibi şiddetli SSS etkileri gözlemlenmiştir. Alfa interferon ile agresif davranış (bazen diğer kişilere yönelen), bipolar rahatsızlık, mani, konfüzyon ve mental durum bozuklukları gibi başka SSS belirtileri gözlenmiştir.

Hastalar psikiyatrik bozukluk belirtileri ve semptomları açısından yakından izlenmelidir. Eğer bu gibi semptomlar görülürse bu istenmeyen etkilerin potansiyel ciddiliği reçeteleyen doktor tarafından akılda tutulmalı ve uygun tedavi yönetimi göz önüne alınmalıdır. Psikiyatrik semptomlar devam ettiğinde veya kötüleştiğinde veya intihar düşünceleri saptandığında PegIntron tedavisinin kesilmesi ve hastanın uygun psikiyatrik müdaheleyle izlenmesi önerilir.

Şiddetli psikiyatrik bozukluğu bulunan veya şiddetli psikiyatrik bozukluk öyküsü olan hastalar: Peginterferon alfa-2b tedavisinin şiddetli psikiyatrik durumları veya öyküsü bulunan hastalarda zorunlu olduğuna karar verilirse bu tedaviye yalnızca hastanın psikiyatrik durumunun uygun tanısı ve tedavisinden sonra başlanmalıdır. PegIntron’un şiddetli psikiyatrik bozukluğun veya öyküsünün mevcut olduğu çocuklarda ve ergenlerde kullanılması kontrendikedir (bkz bölüm kontrendikasyonlar).

 

Onkoloji endikasyonlarında daha yüksek dozlar kullanıldığında, genellikle yaşlılarda olmak üzere bazı hastalarda ensefalopati dahil şiddetli obtundasyon (duyuların körelmesi; uyaranlara verilen yanıtın hafif-orta derecede azalmasıyla ve ağrı duyusunda azalmayla birlikte zihin bulanıklığı) ve koma gözlenmiştir. Bu etkiler genellikle bir süre sonra düzelirse de tam düzelme süresi az sayıdaki hastada üç haftaya kadar uzayabilir. Yüksek interferon alfa dozlarına çok ender olarak konvülsiyonların eşlik ettiği bildirilmiştir.
 
Seçilmiş Kronik hepatit C çalışmalarında tüm hastalara çalışmaya katılmadan önce, karaciğer biyopsisi uygulanmıştır. Fakat bazı durumlarda (ör: genotip 2 ve 3 grubu hastalar) histolojik doğrulama olmaksızın tedavi mümkün olmuştur. Güncel tedavi kılavuzları göz önüne alınarak tedaviden önce karaciğer biyopsisine gerek olup olmadığına karar verilmelidir.
 
Akut aşırı duyarlılık:
İnterferon alfa-2b tedavisi sırasında akut aşırı duyarlılık reaksiyonları (örneğin ürtiker, anjiyoödem, bronkokonstriksiyon, anaflaksi) seyrek olarak gözlenmiştir. PegIntron ile tedavi esnasında böyle bir reaksiyon gelişirse tedavi durdurulur ve derhal gerekli tıbbi tedaviye başlanır. Geçici deri döküntüleri tedavinin kesilmesini gerektirmez.
 
Kardiyovasküler sistem:
İnterferon alfa-2b tedavisinde de olduğu gibi konjestif kalp yetmezliği, miyokard enfarktüsü öyküsü olan ve/veya geçmişinde ya da halen aritmik bozuklukları bulunan ve PegIntron tedavisi görmekte olan hastaların yakından izlenmeleri gerekir. Öncesinde kardiyak anormallikleri olan hastaların tedaviden önce ve tedavinin seyri sırasında elektrokardiyogramlarının alınması önerilmektedir. Kardiyak aritmiler (temel olarak supraventriküler) genellikle konvansiyonel tedaviye yanıt verir ancak PegIntron tedavisinin kesilmesini gerektirebilir.
 
Karaciğer fonksiyonu:
Bütün interferonlarda olduğu gibi, pıhtılaşma faktörlerinde karaciğer dekompansasyonunu gösterebilecek şekilde uzama gelişen hastalarda PegIntron tedavisi durdurulur.
 
Ateş:
Ateş, interferon tedavisi sırasında sıklıkla bildirilen grip benzeri sendrom ile ilişkili olabilmektedir ancak devamlı ateşin diğer nedenleri ekarte edilmelidir.
 
Hidratasyon:
PegIntron tedavisi altındaki hastalarda yeterli hidratasyon sağlanmalıdır çünkü alfa interferonlar ile tedavi edilen bazı hastalarda sıvı deplesyonuna bağlı hipotansiyon görülmüştür. Sıvı replasmanı gerekli olabilir.
 
Pulmoner değişiklikler:
İnterferon alfa ile tedavi edilen hastalarda zaman zaman fatal olabilen pulmoner infiltrasyonlar ve pnömoni seyrek olarak gözlenmiştir. Ateş, öksürük, dispne ya da diğer solunum semptomlarının geliştiği herhangi bir hastada akciğer radyografisi çekilmelidir.Akciğer radyografisinde pulmoner infiltrasyonlar görülürse ya da akciğer fonksiyon bozukluğu belirtileri varsa hasta yakından izlenmeli ve eğer gerekirse interferon alfa uygulanması sonlandırılmalıdır. İnterferon alfa uygulamasına derhal son verilmesi ve kortikosteroidler ile tedavi akciğerdeki advers olayların düzelmesini sağlar.
 
Otoimmün hastalık:
Alfa interferonlar ile tedavi esnasında oto-antikorların ve otoimmün bozuklukların geliştiği bildirilmiştir. Otoimmün bozukluk gelişimine yatkınlığı olan hastalar daha yüksek risk altında olabilirler. Otoimmün bozukluk ile uyumlu belirti ve semptomları olan hastalar dikkatle incelenmeli ve interferon tedavisine devam etme konusunda yarar-zarar oranı tekrar değerlendirilmelidir (Bkz. ‘Tiroid değişiklikleri’ ve Yan Etkiler/Advers Etkiler).
 
İnterferonla tedavi edilen, kronik hepatit C hastalarında Vogt-Koyanagi-Harada (VKH) sendromunun görüldüğü bildirilmiştir. Bu sendrom; gözlerde, işitme sisteminde, beyin-omurilik membranlarında ve deride gelişen, granülomatöz, inflamatuvar bir bozukluktur. Söz konusu sendromdan kuşku duyulduğunda, antiviral tedaviden vazgeçilmeli ve kortikosteroid tedavisi düşünülmelidir (bkz İstenmeyen etkiler).
 
Oküler değişiklikler:
Retinal kanamalar, pamuk görünümlü lekeler ve retinal arter ya da ven obstrüksiyonu dahil oftalmolojik bozukluklar, alfa interferonlar ile tedavi sonrasında seyrek olgularda bildirilmiştir (Bkz.Yan Etkiler/Advers Etkiler). Her hastaya mutlaka başlangıçta göz muayenesi yapılmalıdır. Görüş netliğinin azalması ya da görme alanı kaybından şikayetçi olan hastalara da hemen uygun şekilde tam göz muayenesi yapılmalıdır. PegIntron tedavisi altındaki hastalarda, özellikle diabetes mellitus ve hipertansiyon gibi retinopati ile ilişkili olabilecek bozukluğu olan hastalarda, periyodik olarak göz muayenesi yapılmalıdır. Yeni ya da kötüleşen oftalmolojik bozukluğu olan hastalarda PegIntron tedavisinin sonlandırılması düşünülmelidir.
 
Tiroid değişiklikleri:
İnterferon alfa ile kronik hepatit tedavisi gören erişkin hastalarda sık olmasa da, gerek hipotiroidizm gerekse hipertiroidizm şeklinde tiroid anormallikleri gelişmiştir. TSH düzeyleri, PegIntron/ribavirin kombinasyonuyla tedavi edilen çocukların yaklaşık %21’inde yükselmiş, bir diğer yaklaşık %2’sinde geçici olarak normalin alt sınırının altına inmiştir. PegIntron tedavisine başlanmadan önce TSH düzeyleri değerlendirilmeli ve tiroidde herhangi bir anormallik saptanırsa, geleneksel tedaviyle tedavi edilmelidir.Eğer hastada tedavinin seyri sırasında olası bir tiroid fonksiyon bozukluğu ile uyumlu semptomlar gelişir ise, tiroid stimüle edici hormon (TSH) düzeyleri belirlenir. Tiroid fonksiyon bozukluğu varlığında, eğer TSH düzeyleri ilaçlar ile normal sınırlar içinde tutulabiliyorsa, PegIntron tedavisine devam edilebilir.Çocuklar ve ergenler, tiroid disfonksiyonunu gösteren kanıtlar (örneğin TSH düzeyi) bakımından her 3 ayda bir izlenmelidir.
 
Metabolik rahatsızlıklar:
Hipertrigliseridemi ve bazen ciddi bir şekilde hipertrigliseridemi alevlenmesi gözlenmiştir. Bu yüzden lipid düzeylerinin izlenmesi önerilmektedir.
 
HCV/HIV Koenfeksiyonu:
 
Mitokondriyal toksisite ve laktik asidoz:
HIV ile koenfekte olan ve Yüksek Aktiviteli Anti-Retroviral Tedavi (HAART) alan hastalar laktik asidoz gelişmesi açısından artmış risk altında olabilir. HAART’ye PegIntron ve ribavirin eklerken dikkatli olunmalıdır (Bkz. Ribavirin prospektüsü).
 
HCV/ HIV ile koenfekte olan hastalarda karaciğer dekompansasyonu:
İlerlemiş sirozu olan ve HAART alan koenfekte hastalar karaciğer dekompansasyonu ve ölüm açısından yüksek risk altında olabilir. Bu hasta alt grubunda tedaviye tek başına veya ribavirin ile birlikte alfa interferon eklenmesi riski daha da artırabilir. Didanozin tedavisi ve serum bilirübin düzeylerinin yüksek olması bu gibi hastalardaki, başlangıçta mevcut olan ve karaciğerde dekompansasyon riskini artıran faktörlerdendir.
HCV/ HIV ile koenfekte olan, dolayısıyla hem antiretroviral (ARV) tedavi, hem anti-hepatit tedavi gören hastalar, Child-Pugh skoru tedavi sırasında değerlendirilerek yakından izlenmelidir. Karaciğer dekompansasyonu gelişen hastalarda anti-hepatit tedavi derhal durdurulmalı ve ARV tedavisi yeniden değerlendirilmelidir.
 
HCV/ HIV ile koenfekte olan hastalarda hematolojik anormallikler:
HCV/HIV ile koenfekte olan ve PegIntron alfa-2b/ribavirin tedavisi ve HAART uygulanan hastalarda; nötropeni, trombositopeni ve anemi gibi hematolojik anormalliklerin görülme riski, yalnızca HCV ile enfekte hastalara kıyasla artmış olabilir. Bu hastaların büyük bölümü gerçi doz azaltılarak tedavi edilebilir ama söz konusu hasta popülasyonundaki hematolojik parametreler, yakından izlenmelidir (bkz Kullanım Şekli ve Dozu, aşağıdaki “Laboratuvar testleri” ve İstenmeyen Etkiler).
 
PegIntron ve ribavirin kombinasyon tedavisiyle birlikte zidovudin kullanan hastalarda anemi gelişme riski artmış olduğundan zidovudinin bu kombinasyonla birlikte kullanılması önerilmemektedir (bkz Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri).
 
CD4 sayısı düşük olan hastalar:
HCV/HIV ile koenfekte olan, CD4 sayıları < 200 hücre/µl hastalardaki etkinlik ve güvenilirlik verileri sınırlı olduğundan (N=25); CD4 sayısı düşük olan hastalar ihtiyatla tedavi edilmelidir.
 
Her ürün için spesifik toksisitelerin ve PegIntron/ribavirin tedavisiyle örtüşen potansiyel toksisitelerin fark ve tedavi edilmesi için, bkz HCV tedavisiyle birlikte kullanılacak olan antiretroviral tedavilerin KÜB belgeleri.
 
Dental ve periodontal bozukluklar:
PegIntron ve ribavirinkombinasyon terapisi alan hastalarda diş kaybına yol açabilen dental ve periodontal bozukluklar bildirilmiştir. Buna ek olarak PegIntron ve ribavirinle uzun dönemli tedavi sırasında ağız kuruluğunun dişler ve ağız mukozası üzerinde hasar verici bir etkisi olabilir. Hastalar günde iki defa dişlerini iyice fırçalamalı ve düzenli olarak diş muayenesinden geçmelidir. İlaveten bazı hastalarda kusma meydana gelebilir. Böyle bir reaksiyon oluştuktan sonra hastaların ağızlarını iyice çalkalamaları tavsiye olunur.
 
Organ nakli alıcıları:
Karaciğer veya diğer organ nakli alıcılarındaki hepatit C tedavisinde, tek başına veya ribavirin ile birlikte verilen PegIntron’un etkililik ve güvenliliği üzerine yapılmış çalışma yoktur. Ön veriler, interferon alfa tedavisinin böbrek greft reddinde artış ile ilişkili olabileceğini göstermektedir. Karaciğer greft reddi de bildirilmiştir.
 
Diğer:
İnterferon alfanın, önceden var olan psöriyatik hastalığı ve sarkoidozisi alevlendirdiğinin bildirildiği raporlar dolayısıyla, psöriyazisli ve sarkoidozisli hastalarda PegIntron kullanılması yalnızca potansiyel yararların potansiyel risklere ağır bastığı olgularda önerilmektedir.
 
Laboratuvar testleri:
Bütün hastalarda tedavi başlatılmadan önce standart hematolojik testler, kan biyokimya testleri ve tiroid fonksiyon testleri yapılmalıdır. PegIntron tedavisine başlamadan önce bir rehber olabilecek kabul edilebilir başlangıç değerleri şöyledir:
  • Trombositler ³ 100.000/mm3
  • Nötrofil sayımı ³ 1.500/mm3
  • TSH düzeyi normal sınırlar içinde olmalıdır
 
Laboratuvar değerlendirmeleri tedavinin 2. ve 4. haftasında yapılmalı ve daha sonra klinik olarak uygun görüldüğü şekilde periyodik olarak sürdürülmelidir. HCV-RNA, tedavi sırasında periyodik olarak ölçülmelidir (bkz Pozoloji ve uygulama şekli).
 
Büyüme ve Gelişme:
PegIntron/ribavirin kombinasyonunu 48 aya varan süreler boyunca kullanan, 3-17 yaş aralığındaki hastalarda bu tedavi sırasında zayıflama ve büyüme inhibisyonu yaygındır (ortalama kilo azalması %15, ortalama boy kısalması %8). Ancak tedavi bittikten sonra, bu kayıpları kompanse eden bir kilo artışı ve tedavi sırasındaki büyüme duraklamasını kısmi olarak kapatan boy uzaması meydana gelmiştir, Tedaviyi izleyen 24-haftalık izleme döneminin sonunda en son kilo persantili tüm deneklerde, popülasyona ait medyan değerin üzerinde (%53) bulunmuş ve en son boy, popülasyona ait medyan değerin biraz altında (%44) kalmıştır.
 
PegIntron’un bazı yardımcı maddeleri ile ilgili önemli bilgiler
Bu tıbbi ürün 0,7 ml’de 1 mmol’den daha az sodyum (23 mg) içermektedir, diğer bir deyişle “sodyumsuz”dur.
 
Fruktoz intoleransı, glukoz galaktoz malabsorpsiyonu veya sukraz-izomaltaz yetersizliği gibi seyrek görülen kalıtsal sorunları olan hastalar bu ilacı almamalıdır.

 

Pozoloji Ve Uygulama Şekli
Tedavi yalnızca, kronik hepatit B ve C tedavisi konusunda deneyimli bir hekim tarafından başlatılmalı ve izlenmelidir.
 
Kronik Hepatit C Tedavisi:
 
Uygulanacak doz
PegIntron haftada bir kez subkutan enjeksiyon şeklinde uygulanmalıdır. Erişkinlerdeuygulanacak doz ribavirin ile kombinasyon şeklinde ya da monoterapi olarak kullanılmasına bağlıdır.
 
Kombinasyon tedavisi
 
Erişkin hastalar:
PegIntron ribavirin kapsül ile birlikte 1,5 mikrogram/kg/hafta dozunda kullanılır.
Ribavirin ile kombine kullanılacak 1,5 mikrogram/kg’lık PegIntron dozu Tablo 1’de yer alan vücut ağırlıklarına karşılık gelen dozlarda verilebilir. Ribavirin kapsül oral yoldan, her gün iki bölünmüş doz halinde (sabah ve akşamları) yiyeceklerle birlikte alınmalıdır.
 
Tablo 1 - Kombinasyon tedavisi dozu

 
PegIntron
Ribavirin Kapsül
(Vücut ağırlığı kg)
Flakon/Kalem
(mikrogram/0,5 ml)
Haftada bir kez uygulama
(ml)
Günlük toplam doz
(mg)
Kapsül sayısı
(200 mg)
< 40
50
0,5
800
4a
40-50
80
0,4
800
4a
51-64
80
0,5
800
4a
65-75
100
0,5
1.000
5b
76-85
120
0,5
1.000
5b
86-105
150
0,5
1.200
6c
>105
150
0,5
1,400
7d

a: 2 sabah, 2 akşam
b: 2 sabah, 3 akşam
c: 3 sabah, 3 akşam
d: 3 sabah, 4 akşam
 
Tedavi süresi - Naiv Hastalar
 
Kalıcı virolojik yanıtın öngörülmesi:
Genotip 1 virüs ile enfekte olan, 12 hafta sonunda virolojik yanıt elde edilemeyen hastaların kalıcı virolojik yanıt verme olasılıkları bir hayli düşüktür. (Bkz. Farmakodinamik Özellikler).
 
  • Genotip 1: 12 haftalık tedavi sonrasında virolojik yanıt sağlayan hastalarda tedavi dokuz ay daha sürdürülmelidir (toplam 48 hafta).
  • Tedavinin 4. haftasında HCV RNA negatif olan ve 24. haftada HCV RNA negatif kalan genotip 1 enfeksiyonu bulunan ve viral yükü düşük (< 600,000 IU/ml) olan hastalarda 24 haftalık tedaviden sonra tedavi kesilebilir veya 24 hafta daha tedaviye devam edilebilir (toplam 48 haftalık tedavi süresi). Ancak, toplam 24 haftalık tedavi süresi, 48 haftalık tedavi süresine göre daha yüksek bir relaps oranıyla bağlantılı olabilir (Bkz. Farmakodinamik Özellikler).
  • Genotip 2 ya da 3: HCV/ HIV ile koenfekte olan ve 48 hafta süreyle tedavi edilmesi gereken hastaların dışında tüm hastaların 24 hafta tedavi edilmesi önerilmektedir.
  • Genotip 4: Genel olarak, genotip 4 ile enfekte olan hastalar tedavisi zor hastalar olarak değerlendirilmekte ve sınırlı çalışma verilerine (n=66) göre genotip 1 hastalarda olduğu gibi tedavi edilmeleri önerilmektedir.
 
Tedavi süresi - HCV/HIV koenfeksiyonu
HCV/ HIV ile koenfekte hastalarda önerilen tedavi süresi, genotip ne olursa olsun 48 haftadır.
 
HCV/HIV koenfeksiyonu mevcut olduğunda, yanıt alınıp alınmayacağının öngörülebilmesi:
12 haftalık tedavi sonunda erken virolojik yanıt elde edilmesinin (viral yükte 2 log azalma kaydedilmesi veya HCV RNA düzeylerinin ölçülemeyecek değerlere inmesinin), kalıcı yanıt alınacağını belirten bir prediktif faktör olduğu gösterilmiştir. HCV/HIV ile koenfekte olan ve PegIntron ile kombine olarak ribavirin kullanılarak tedavi edilen hastalarda kalıcı yanıt konusundaki negatif tahmin değeri %99 (67/68; çalışma 1) (bkz bölüm Farmakodinamik Özellikler); pozitif tahmin değeri %50 (52/104; çalışma 1) olarak gözlenmiştir.
 
Tedavi Süresi – Tekrar tedavi
 
Kalıcı virolojik yanıtın öngörülebilirliği:
12. haftada serum HCV-RNA düzeyi ölçüm alt sınırının altında olan hastalar; genotipleri ne olursa olsun 48 hafta süreyle tedavi edilmelidir. Tekrar tedavi edilen hastaların 12. haftada virolojik yanıt alınamayanlarında, 48 haftalık tedaviden sonra da kalıcı yanıt elde edilme ihtimali oldukça düşüktür.(Bkz Farmakodinamik özellikler).
 
Çocuklar ve Ergenler (3 yaşında ve daha büyük):
Çocuk ve ergen hastalarda kullanılacak PegIntron dozu vücut yüzölçümüne, Rebetol dozu vücut ağırlığına göre belirlenir. Tavsiye edilen PegIntron dozu, haftada birkez subkütan olarak 60µg/ m2 olup, oral ikiye bölünmüş dozda yemeklerle alınan, günde 15 mg/kg ribavirin ile kombine olarak verilir.
 
Tedavi süresi-Çocuk ve ergen hastalar
Genotip 1 ve 4 HCV ile infekte olan PegIntron/ribavirin kombinasyonu kullanan çocuk ve ergen hastalarda tedavinin 12. haftasında HCV-RNA düzeyinde tedavi öncesine göre 2 log10’dan az düşüş varsa veya tedavinin 24. haftasında HCV-RNA saptanabilir düzeyde ise tedaviye son verilmesi önerilmektedir.
 
  • Genotip 1: Önerilen tedavi süresi 1 yıldır.
  • Genotip 2 veya 3: Önerilen tedavi süresi 24 haftadır.
  • Genotip 4: PegIntron/ribavirin klinik çalışmasında Genotip 4 ile enfekte yalnızca 5 çocuk ve ergen tedavi edilmiştir. Önerilen tedavi süresi 1 yıldır.
Kronik Hepatit C’de PegIntron monoterapisi
 
Erişkinler:
Monoterapi olarak PegIntron rejimi, 0,5 ya da 1,0 mikrogram/kg/hafta'dır. Mevcut formlar içinde en düşük miktarda PegIntron içeren flakon veya kalem, 50 mikrogram/0,5 ml'liktir. Bu nedenle 0,5 mikrogram/kg/hafta’lık doz uygulanması gereken hastaların dozları Tablo 2’de gösterildiği gibi hacimce ayarlanmalıdır. 1,0 mikrogram/kg/hafta’lık doz için benzer hacim ayarlaması yapılabilir veya Tablo 2’de gösterildiği gibi diğer flakonlar kullanılabilir. PegIntron monoterapisi, HCV/HIV koenfekte hastalarda incelenmemiştir.
 
 
Tablo 2 - Monoterapi dozlaması

 
0,5 mikrogram/kg
1,0 mikrogram/kg
Vücut ağırlığı
(kg)
Flakon/Kalem
(mikrogram/0,5 ml)
Haftada bir uygulama
(ml)
Flakon/Kalem
(mikrogram/0,5 ml)
Haftada bir uygulama
(ml)
30-35
50*
0,15
50
0,3
36-45
50*
0,2
50
0,4
46-56
50*
0,25
50
0,5
57-72
50
0,3
80
0,4
73-88
50
0,4
80
0,5
89-106
50
0,5
100
0,5
> 106**
80
0,4
120
0,5
* Flakon kullanılmalıdır. Kalemden alınabilen minimum miktar 0,3 ml’dir.
** > 120 kg olan hastalar 80 mikrogram/0,5 ml’lik flakon kullanmalıdır.

 

 
Tedavi süresi:
12. haftada virolojik yanıt veren hastalarda tedavi en az üç ay daha sürdürülmelidir (toplam altı ay). Tedavi süresinin bir yıla uzatılması kararı prognostik faktörlere dayanarak verilmelidir (örn. genotip, yaş > 40, erkek cinsiyet, köprüleşme fibrozisi).
 
Kronik Hepatit B Tedavisi:
 
Kronik Hepatit B’de PegIntron monoterapisi:
Monoterapi olarak PegIntron rejimi 1,5 mikrogram/kg/hafta'dır.
1,5 mikrogram/kg’lık PegIntron dozu Tablo 3de yer alan vücut ağırlıklarına karşılık gelen dozlarda verilebilir.
 
Tablo 3 – Monoterapi dozlaması

Vücut ağırlığı
PegIntron
(kg)
Flakon/Kalem
(mikrogram/0,5 ml)
Haftada bir kez uygulama
(ml)
< 40
50
0,5
40-50
80
0,4
51-64
80
0,5
65-75
100
0,5
76-85
120
0,5
> 85
150
0,5

 
Tedavi süresi:
HBeAg pozitif ve negatif olan kronik hepatit B hastaları için önerilen tedavi süresi sırasıyla 24 ve 48 haftadır.
 
Tüm Hastalar İçin Doz Modifikasyonu:
PegIntron monoterapisi ya da PegIntron ve ribavirin kombinasyonu ile tedavi sırasında şiddetli advers reaksiyonlar ya da laboratuvar anormallikleri gelişir ise, her iki ürünün de dozajları, eğer uygun ise, advers reaksiyonlar gerileyinceye kadar modifiye edilir. Tedavinin sonucu için doza bağlı kalma önemli olabileceğinden, doz mümkün olduğunca önerilen standart doza yakın olmalıdır. Klinik araştırmalarda doz modifikasyonu için rehber kurallar geliştirilmiştir.
 
Kronik Hepatit C Kombinasyon Tedavisinde Doz Azaltımı İçin Rehber Kurallar
 
Tablo 4a

Tablo 4a - Kombinasyon tedavisinde (ribavirin ile)laboratuvar parametrelerine göredoz modifikasyon kuralları
Laboratuvar değerleri
Yalnızca ribavirinin günlükdozu indirilir
(bkz not 1) :
Yalnızca PegIntron dozu
indirilir
(bkz not 2):
Kombinasyon tedavisi durdurulur:
Hemoglobin
< 10 g/dl
-
< 8,5 g/dl
Erişkinler: Hemoglobin: (stabil kardiyak hastalık öyküsü olan hastalarda) Çocuklarda ve ergenlerde: uygulanamaz
 
tedavi esnasında herhangi bir dört haftalık dönemde hemoglobinde ³ 2 g/dl düşüş
(sürekli doz azaltımı)
 
dört hafta süreyle doz azaltımından sonra < 12 g/dl
Beyaz kan hücreleri
-
< 1,5 x 109/l
< 1,0 x 109/l
Nötrofiller
-
< 0,75 x 109/l
< 0,5 x 109/l
Trombositler
-
< 50 x 109/l
(erişkinlerde)
<70 x 109/l (çocuklarda ve ergenlerde)
< 25 x 109/l(erişkinlerde)
< 50 x 109/l (çocuklarda ve ergenlerde)
Bilirübin – direkt
-
-
2,5 x NÜS**
Bilirübin - indirekt
> 5 mg/dl
-
> 4 mg/dl
(> 4 hafta süreyle)
Kreatinin
-
-
> 2,0 mg/dl
ALT/AST
-
-
2 x başlangıç ve
> 10 x NÜS**

** Normalin üst sınırı
 
Not 1: Erişkinlerde yalnızca ribavirin dozunu günde 600 mg’a düşürün. Ribavirin dozu günde 600 mg’a düşürülen hastalar; sabahları 200 mg’lık bir kapsül, akşamları 200 mg’lık iki kapsül alır. Çocuk ve ergen hastalarda ribavirin dozu ilk seferde günde 12 mg/kg’a, ikinci seferde günde 8 mg/kg’a düşürülür.
 
Not 2: Erişkinlerde yalnızca PegIntron dozunu yarıya düşürün, PegIntron’un çocuk ve ergen hastalardaki doz azaltımı, ilk seferde haftada 40 μg/m2’ye, ikinci seferde haftada 20 μg/m2’ye şeklindedir.
 
Erişkinlerde PegIntron dozu, reçete edilen doz yarıya indirilerek ya da Tablo 4b’de gösterildiği gibi daha düşük doz formu kullanılarak azaltılabilir.Çocuklardaki ve ergenlerdeki doz azaltımı önerilen dozun; başlangıçta kullanılan haftada 60 μg /m2’den önce haftada 40 μg /m2’ye, daha sonra da gerekirse haftada 20 μg /m2’ye düşürüldüğü, iki-basamaklı bir süreçle gerçekleştirilir.
 
Tablo 4b

Tablo 4b – Erişkinlerde Kombinasyon tedavisinde azaltılmış PegIntron dozları
Vücut ağırlığı
(kg)
Hedef azaltılmış doz (mikrogram)
Flakon/Kalem
(mikrogram/0,5 ml)
Haftada bir uygulama
(ml)
Verilen miktar
(mikrogram)
< 40
25
50*
0,25
25
40-50
32
50
0,3
30
51-64
40
50
0,4
40
65-75
50
50
0,5
50
76-85
60
80
0,4
64
> 85
75
100
0,4
80
* Flakon kullanılmalıdır. Kalemden alınabilen minimum miktar 0,3 ml’dir.

 
Erişkinlerde PegIntron Monoterapisinde Doz Azaltımı İçin Rehber Kurallar
PegIntron monoterapisi uygulanan erişkin hastalar için doz modifikasyonu rehber kuralları Tablo 5a’da gösterilmektedir.
 
Tablo 5a

Tablo 5a - Erişkinlerde laboratuvar parametrelerine göre PegIntron monoterapisi için doz modifikasyonu rehber kuralları
Laboratuvar değerleri
PegIntron dozu
yarıya indirilir:
PegIntron durdurulur:
Nötrofiller
< 0.75 x 109/l
< 0.5 x 109/l
Trombositler
< 50 x 109/l
< 25 x 109/l

 
Kronik hepatit C tedavisi için, 0,5 mikrogram/kg PegIntron monoterapisi alan erişkinhastalarda doz azaltımı reçete edilen dozun yarıya indirilmesi ile yapılmalıdır. PegIntron’un kalem formundan minimum 0,3 ml alınabildiğinden, gerekli olduğunda 50 mikrogram/0,5 ml’lik flakon kullanılmalıdır.
 
 
Kronik hepatit C tedavisi için, 1,0 mikrogram/kg PegIntron monoterapisi alan erişkin hastalarda doz azaltımı, reçete edilen dozun yarıya indirilmesi ya da Tablo 5b’de gösterildiği gibi daha düşük bir doz içeren formunun kullanılması ile yapılabilir.
 
 
Tablo 5b

Tablo 5b - Erişkinlerde 1,0 mikrogram/kg monoterapi rejiminde azaltılmış PegIntron dozları
Vücut ağırlığı
(kg)
Hedef azaltılmış doz (mikrogram)
Flakon/Kalem
(mikrogram/0,5 ml)
Haftada bir uygulama
(ml)
Verilen miktar
(mikrogram)
30-35
15
50*
0,15
15
36-45
20
50*
0,20
20
46-56
25
50*
0,25
25
57-72
32
50
0,3
30
73-89
40
50
0,4
40
90-106
50
50
0,5
50
>106
60
80
0,4
64
* Flakon kullanılmalıdır. Kalemden alınabilen minimum miktar 0,3 ml’dir.

 
Kronik hepatit B tedavisi için,1,5 mikrogram/kg PegIntron monoterapisi alan hastalarda doz azaltımı reçete edilen dozun yarıya indirilmesi ya da Tablo 5c’de gösterildiği gibi daha düşük bir doz içeren formunun kullanılması ile yapılabilir.
 
Tablo 5c

Tablo 5c – 1,5 mikrogram/kg monoterapi rejiminde azaltılmış PegIntron dozları
Vücut ağırlığı
(kg)
Hedef azaltılmış doz (mikrogram)
Flakon/Kalem
(mikrogram/0,5 ml)
Haftada bir uygulama
(ml)
Verilen miktar
(mikrogram)
30-35
25
50*
0,25
25
36-45
30
50
0,30
30
46-56
40
50
0,40
40
57-72
50
50
0,50
50
73-89
60
80
0,40
64
90-106
75
80
0,50
80
>106
90
100
0,45
90
* Flakon kullanılmalıdır. Kalemden alınabilen minimum miktar 0,3 ml’dir.

 
Özel Popülasyonlara İlişkin Ek Bilgiler
 
Böbrek yetmezliğinde kullanım:
 
Monoterapi:
PegIntron orta dereceli veya şiddetli renal yetersizlikte dikkatli kullanılmalıdır. Orta dereceli renal disfonksiyonu olan hastalarda (kreatinin klerensi 30-50 ml/dakika), PegIntron’un başlangıç dozu %25 azaltılmalıdır. Şiddetli renal disfonksiyonu olan hastalarda (kreatinin klerensi 15-29 ml/dakika) PegIntron’un başlangıç dozu %50 azaltılmalıdır. Kreatinin klerensi < 15 ml/dakika olan hastalarda PegIntron kullanımına ilişkin veriler mevcut değildir (Bkz. Farmakokinetik Özellikler). Hemodiyaliz hastaları dahil şiddetli renal yetersizliği olan hastalar yakından izlenmelidir. Eğer tedavi sırasında renal fonksiyonda azalma olursa PegIntron terapisi kesilmelidir.
 
Kombinasyon terapisi:
Kreatinin klerensi < 50 ml/dakika olan hastalar ribavirinle kombine olarak PegIntron ile tedavi edilmemelidir (Bkz. Kontendikasyonları). Ribavirin ile kombine edildiğinde, böbrek fonksiyonu bozuk olan hastaların anemi gelişimi açısından daha dikkatli şekilde izlenmeleri gerekir.
 
Karaciğer bozukluğunda kullanım:
Şiddetli karaciğer fonksiyon bozukluğu olan hastalarda PegIntron tedavisinin güvenliliği ve etkililiği değerlendirilmemiştir bu nedenle bu hastalarda PegIntron kullanılmamalıdır.
 
Yaşlılarda (³ 65 yaş) kullanım:
PegIntron farmakokinetiği üzerinde yaşa bağlı görünür
herhangi bir etki bulunmamaktadır. Tek doz PegIntron ile tedavi edilen yaşlı hastalardan alınan veriler, PegIntron dozunda yaşa bağlı bir değişikliğin gerekli olmadığını göstermektedir (Bkz. Farmakokinetik Özellikler).
 
18 yaşın altındaki hastalarda kullanım:
PegIntron çocuklarda ve ergenlerde (3 yaşında ve daha büyük) ribavirinle kombinasyon şeklinde kullanılabilir. (bkz bölüm Farmakokinetik Özellikler).

 

Raf Ömrü
36 ay
 
Hazırlandıktan sonra:
  • Kimyasal ve fiziksel kullanım öncesi stabilitesinin  2°C - 8ºC arasında  24 saat olduğu gösterilmiştir.
  • Mikrobiyolojik bakış açısıyla, ilaç derhal kullanılmalıdır. Derhal kullanılmadığı takdirde, kullanım öncesi saklama süreleri ve koşulları kullanıcının sorumluluğundadır ve normalde 2°C - 8°C arasında 24 saatten uzun olmamalıdır.
  •  

Ruhsat Numarası(Ları)

113/38

 

Ruhsat Sahibi
Merck Sharp Dohme İlaçları Ltd. Şti.
Büyükdere Cad. Astoria Kuleleri
No:127 B Blok Kat:8
Esentepe 34394 İSTANBUL
Tel: (0212) 336 10 00
Fax: (0212) 215 27 33

 

Ruhsat Sahibi
Merck Sharp Dohme İlaçları Ltd. Şti.
Esentepe-İSTANBUL

 

Saklamaya Yönelik Özel Tedbirler
PegIntron Enjeksiyon çözeltisi hazırlamak için toz, çocukların ulaşamayacakları yerlerde, orijinal ambalajında, 2°C ile 8°C arasında (buzdolabında) saklanmalıdır.
 
Çözelti hazırlandıktan sonra 2°C ile 8°C arasında, buzdolabında, 24 saat saklanabilir.
 
Çocukların göremeyeceği, erişemeyeceği yerlerde ve ambalajında saklayınız.
Terapötik Endikasyonlar
Kronik Hepatit C:
 
Erişkin hastalar:
PegIntron, karaciğer dekompansasyonu olmaksızın transaminazları yükselmiş ve serum HCV-RNA ya da anti-HCV pozitif olan (aynı zamanda, HIV enfeksiyonu da mevcut olan, naiv hastalar ve klinik bakımdan stabil hastalar dahil), kronik hepatit C'li erişkin hastaların tedavisinde endikedir (Bkz. Uyarılar/Önlemler).
PegIntron'un bu endikasyonda en iyi kullanım şekli ribavirin ile kombine halde kullanılmasıdır.
 
Bu kombinasyon, aynı zamanda klinik olarak stabil HIV enfeksiyonu olanlar dahil naiv hastalarda, daha önceki interferon alfa (pegile veya non-pegile) ve ribavirin kombinasyonuna veya interferon alfa monoterapisine yanıtsız hastalarda kullanılır.
 
PegIntron da dahil olmak üzere interferon monoterapisi, esas olarak ribavirine karşı kontrendikasyon ya da intolerans bulunan olgularda endikedir.
 
Çocuklar ve Ergenler (3 yaşında ve daha büyük):
PegIntron; kompanse karaciğer hastalığı olan, daha önce interferon alfa ile tedavi edilmemiş, 3 yaşında ve daha büyük çocuklardaki kronik hepatit C tedavisinde ribavirinle kombinasyon tedavisi olarak endikedir.
 
PegIntron ribavirin ile kombinasyon şeklinde kullanıldığında, lütfen aynı zamandaribavirin kapsül veya oral solüsyon prospektüsüne başvurunuz.
 
Kronik Hepatit B:
PegIntron ayrıca, kompanse karaciğer hastalığı olan, en az 6 ay süreyle serum HBsAg pozitif ve ayrıca serum HBV DNA pozitif, serum transaminazları yükselmiş HBeAg pozitif ve HBeAg negatif kronik hepatit B’li erişkin hastaların tedavisinde endikedir. PegIntron tedavisinebaşlanmadanönce kronik hepatit varlığını ve karaciğer hasarının boyutlarını belirlemek için karaciğer biyopsisi yapılması önerilmektedir.
 
Klinik çalışmalarda aşağıdaki tedaviye alınma kriterleri uygulanmıştır ve bu kriterler kronik hepatit B’li hastaların PegIntron ile tedavisine başlanmadan önce göz önünde bulundurulmalıdır:
 
  • Hepatik ensefalopati, varis kanaması, assit veya başka klinik dekompansasyon belirtilerinin olmaması
  • Bilirubin: Normal
  • Albumin: Stabil ve normal sınırlarda
  • Protrombin zamanı: Erişkinler < 3 saniye uzama
  • Nötrofil: 1.500/mm3
  • Trombosit: 100.000/ mm3

 

Üretici Bilgileri
Schering-Plough (Brinny) Company
Innishannon-County Cork
İrlanda

 

Yardımcı Maddeler

Toz: Susuz dibazik sodyum fosfat, monobazik sodyum fosfat, şeker, polisorbat 80
Çözücü: 0,7 ml enjeksiyonluk su.

 

Yardımcı Maddelerin Listesi
Her flakon; Susuz dibazik sodyum fosfat, Monobazik sodyum fosfat, Şeker, Polisorbat 80 içerir.
 
Her flakonda sulandırıldıktan sonra, 0,5 ml’de 100 mikrogram peginterferon alfa-2b bulunur.
Her çözücü ampul, 0,7 ml steril enjeksiyonluk su içerir.